Deportivo da Coruña

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Deportivo de La Coruña")
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Deportivo da Coruña
Medalla de Galiza.svg
Escudo Real Club Deportivo da Coruña.jpg
NomeReal Club Deportivo de La Coruña, S.A.D.
Alcume(s)Dépor;
Deportivistas;
Herculinos;
Branquiazuis;
Turcos;[1]
Superdépor
Fundación2 de marzo de 1906 (112 anos)
EstadioRiazor,
A Coruña, Galicia
Inauguración28 de outubro de 1944
Capacidade33.819 (33.091 + 400 en palcos VIP + 149 en palco presidencial + 179 en palcos de prensa)[2] localidades
PresidenteGalicia Tino Fernández
LigaSegunda División
2017–1818º (Primeira División)
VestimentaMacron
PatrocinadorEstrella Galicia
Páxina webPáxina web
Na casa
Fóra
Terceira
Tempada actual

O Deportivo da Coruña, que ten por nome oficial Real Club Deportivo de La Coruña, S.A.D., e que tamén se coñece popularmente como Deportivo ou Dépor, é un club de fútbol galego fundado no 1906 na cidade da Coruña. Actualmente xoga na Segunda División, logo de desscender na tempada 2017–18. Con todo, xogou 21 das últimas 23 tempadas en primeira división, 20 delas consecutivas (1991-2011)[3] e 16 delas entre os 10 primeiros clasificados.[4]

Historicamente, o Deportivo da Coruña tivo dúas épocas de maior éxito: Unha entre 1992 e 1996, co popularmente chamado "Superdépor", onde gaña unha copa do rei, e unha Supercopa de España, e outra entre 1999 e 2004, co "Eurodépor". En total, o club ten no seu haber unha Liga, cinco subcampionatos e catro terceiros postos, dúas copas do rei e tres Supercopas de España como máximos logros nacionais, e unha clasificación á semifinal da Recopa de Europa e outra á da Liga de Campións como éxitos internacionais.

Ocupa o posto 31 da clasificación histórica da IFFHS.[5] No ano 2009, a mesma organización colocaba o club no posto 171 da súa clasificación dos 200 mellores clubs europeos do século XX.[6] En 2004, ocupou o 6º lugar na clasificación de clubs da UEFA.[7]

Logo de 42 temporadas en Primeira, o club ocupa o posto 11º na Clasificación histórica da primeira división española, sendo o primeiro equipo galego neste ránking. Ademais é o 9º equipo en número de afeccionados en España (2,2%), segundo unha enquisa do CIS de maio de 2007.[8] A finais de 2003 o club tiña 287 agrupacións de afeccionados, pero na tempada 2011–12 en segunda división esa cifra de agrupacións baixou a 156.[9]

Mantén historicamente unha gran rivalidade co Celta de Vigo, chamándose os partidos entre eles Derbis galegos.[10]

Índice

Historia[editar | editar a fonte]

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Xogadores do Deportivo en 1912

O Club Deportivo da Sala Calvet foi fundado o 2 de marzo de 1906 por un grupo de alumnos dese prestixioso ximnasio coruñés propiedade de Federico Fernández-Amor Calvet, sendo nomeado presidente do club Luis Cornide Quiroga.[11] Dende a súa fundación, o Deportivo mantivo unha gran rivalidade co Real Club Coruña.[12][nota 1] En 1909, o club obtivo o título de Real, pasando a chamarse Real Club Deportivo da Sala Calvet.[13]

No ano 1910 o Deportivo xogou un dos dous trofeos da copa do rei que se xogou ese ano, o organizado pola Federación Española de Clubes de Fútbol disputado en Madrid en formato triangular entre os deportivistas, o Futbol Club Barcelona e o Club Español de Madrid.[14] En 1911, o club muda o seu nome polo de Real Club Deportivo da Coruña.[13] Entrementres, as disputas entre o Deportivo e o Coruña non paran de aumentar, chegando un punto no que a directiva deportivista decide non xogar máis partidos cos coruñistas.[12]

Porén, en xullo de 1914 os xogadores do Deportivo deciden unilateralmente disputar dous encontros fronte ó Coruña. A directiva non apoia a decisión, provocando que os xogadores abandonen o club e funden o Deportivo F.C. Auténtico.[12] En 1918, prodúcese un acordo e os xogadores deciden disolver o club escindido e regresar á estrutura do Real Club Deportivo. Durante as seguintes tempadas, o Deportivo participa no Campionato de Galicia, torneo do que se proclamou campión seis veces antes de que fose suprimido en 1940.[15]

Fundación da Liga e ascenso a Primeira[editar | editar a fonte]

Xogadores do Deportivo en 1927

O Deportivo quedou encadrado, no primeiro campionato de Liga celebrado en 1929 no grupo primeiro da segunda división, formada por dez equipos: Sevilla, Iberia, Alavés, Sporting, Valencia, Betis, Oviedo, Celta, Racing Madrid e Deportivo, que finalizaría na oitava posición.[16] Permanecería o club en devandita categoría dez tempadas ata lograr o ascenso á primeira división na tempada 1940/41.[17] O ano anterior foi campión do seu grupo en segunda, pero non logrou ascender ó perder o encontro de promoción ante o Celta de Vigo por 1-0.[18] Na súa primeira participación en primeira división quedou cuarto, destacando as vitorias fronte Real Madrid (1-0), Celta (4-0) e Barcelona (1-0).[19] O seu porteiro, Juan Acuña, logrou ser o porteiro menos batido da competición, honor que volvería conseguir na tempada seguinte.[nota 2][20]

A inauguración do novo Estadio de Riazor, en 1944 fronte ó Valencia,[21] foi o preludio do descenso do club de novo á segunda división. Tras sucesivos ascensos e descensos, o Deportivo acada o seu primeiro subcampionato de liga na tempada 1949-50, na que se alzaría co título o Atlético de Madrid, que conseguiu un punto máis que o Deportivo.[22] Logo do subcampionato o club rematou en postos que lle permitían manter a categoría con tranquilidade. En 1951 o equipo fichou dous arxentinos, Corcuera e Oswaldo, que xunto a Franco, Moll e Tino formaron a dianteira coñecida como a "Orquesta Canaro", e que marcaría na tempada 1950-51 64 goles en 30 partidos.[23] Permanecería o club herculino en primeira división ata a tempada 1956-57. Na tempada 1961-62 o equipo recupero a categoría, porén a pesar do bo inicio da tempada, gañando o Trofeo Teresa Herrera ante un Benfica que viña de proclamarse campión de Europa, o equipo descendeu tras finalizar a tempada. Dende ese momento o equipo collería a fama de equipo "ascensor" polos seus continuos ascensos e descensos, se ben na tempada 1968-69 conseguiu manterse dous anos consecutivos na máxima categoría. En xullo de 1969, o presidente González nomeou xerente ó xornalista deportivo Manuel Fernández Trigo.[24]

Os peores anos[editar | editar a fonte]

Arsenio Iglesias chegou por primeira vez ó banco do Deportivo en decembro de 1970. Na imaxe o busto do adestrador que se encontra fronte ó Estadio de Riazor.

O 30 de decembro de 1970, co equipo en Segunda, chegou ó banco branquiazul Arsenio Iglesias.[25] Baixo a dirección do adestrador arteixán o equipo conseguiu de novo o ascenso á primeira división logo de finalizar na terceira posición e conseguir unha das catro prazas de ascenso directo á máxima categoría do fútbol español, que se ía ampliar a 18 equipos na seguinte tempada fronte aos 16 que viñan competindo.[13] Arsenio conseguiría manter ó equipo en Primeira dúas tempadas,[26] conseguindo a 14ª posición na tempada 1971-72, porén na tempada 1972-73 o equipo finalizou na penúltima posición, descendendo unha vez máis á Segunda División.[13] Ó final da tempada Arsenio marcharía para o Hércules.[26] Esa sería a última tempada que o equipo herculino xogaría en Primeira, tiveron que pasar 18 anos ata que na tempada 1991–92 o Deportivo volveu xogar en Primeira.

Na tempada seguinte tocou fondo descendendo a Terceira División logo de perder por 2 goles a 0 no campo do Barakaldo o 26 de maio de 1974. O descenso provocou a dimisión do daquela presidente, Manuel Sánchez Candamio (cuxa xestión fora moi criticada), ocupando o seu lugar Antonio Álvarez Rodríguez e o cesamento de tres adestradores e fichaxes que non deron os resultados esperados, aínda que as lesións tampouco axudaron o equipo a evitar o descenso.[25][27] Esa tempada, a 1974–75, e baixo a dirección de José Antonio Irulegui e con xogadores como Seoane, Belló, Luis, Canosa, Cobas, Caamaño, Piño, Vales, Castro, Muñoz e Rabadeira, o equipo proclamouse campión na categoría, ascendendo novamente.[25] Na tempada do ser regreso á categoría de prata o equipo herculino acadou o 5º posta na clasificación, con todo, desde ese momento o club experimentou un declive deportivo nas seguintes campañas que finalmente o conduciría, na tempada 1979-80 logo de cinco tempadas en Segunda, a descender á recentemente creada Segunda B, categoría na que só xogou unha tempada, a 1980–81, na que finalizaron na segunda posición, o que lle outorgou unha das prazas de ascenso directo xunto co seu máximo rival, o Celta de Vigo, que descendera un ano antes.[13] Tras o ascenso viñeron dez tempadas consecutivas na división de prata.

Con todo, a situación económica do club, cunha débeda que non paraba de medrar dende ía anos e que ascendía nos anos 1980s a 600 millóns de pesetas, era complicada. Por outra banda, os resultados deportivos non acompañaron, e na tempada 1987-88 o equipo estivo a piques de descender de novo á Segunda B, conseguindo a permanencia na derradeira xornada.[28] Foi ese mesmo ano marcaría un punto de inflexión na historia do club coruñés, o 13 de xuño de 1988 celebrábase no Colexio dos Salesianos unha asemblea aberta e popular na que foi elixido presidente Augusto César Lendoiro.[13][28] Logo de acceder á presidencia, Lendoiro deu os primeiros pasos para levar o equipo ó cumio, modernizando a institución e fichando xogadores de peso que aumentaran o nivel do equipo.[13] O regreso de Arsenio na tempada seguinte e a recuperación económica deron paso, logo dun intento no 1990 que fallou, ó subcampionato e o ascenso a primeira división na tempada 1990-91 tras case dúas décadas Primeira División.[28] O Deportivo pasaría de ser dun equipo ascensor e ó bordo da desaparición, a un equipo que anos máis tarde estaría á par dos grandes de Europa.

O Superdépor[editar | editar a fonte]

O brasileiro Bebeto foi o símbolo do Super Depor.

Logo dunha tempada de transición cun equipo que combinaba veteranía e xuventude dirixido por Marco Antonio Boronat, que sería substituído por Arsenio Iglesias para salvar o equipo do descenso, na tempada 1992-93, o club viuse obrigado a converterse en Sociedade Anónima Deportiva. O club deseñou un modelo de accións economicamente alcanzables e primou os pequenos accionistas fronte aos grandes. Co obxectivo de non volver sufrir para manter a categoría realizáronse as fichaxes dos brasileiros Bebeto e Mauro Silva e o seu terceiro posto na Liga esa tempada realizando un bo xogo, supuxeron o nacemento do que se veu en chamar "Superdépor". Aínda que o Deportivo caeu na cuarta rolda da copa do rei fronte ó Club Polideportivo Mérida de segunda división logo da quenda de penaltis, o terceiro posto conseguido na tempada 1992-93 valeulle ó equipo herculino para clasificarse para a Copa da UEFA por primeira vez na súa historia.[29][30] Esa tempada Bebeto finalizou como máximo goleador con 29 goles, converténdose no primeiro deportivista en conquistar o Trofeo Pichichi.[31]

A tempada 1993-94 iniciouse coa viaxe do equipo branquiazul a Dinamarca para enfrontarse ó Aalborg BK, o seu primeiro rival na Copa da UEFA, ó que conseguiu eliminar por un contundente 5-1 no cómputo global, logo de caer por un gol a cero no Aalborg Stadion de Aalborg e derrotar os dinamarqueses na Coruña por cinco goles a cero o 28 de setembro. Na segunda rolda da competición europea o Deportivo eliminou ó Aston Villa inglés, que viña de conseguir o subcampionato da Premier League, por un marcador global de dous goles a un, logo de ganar o partido de volta no estadio de Villa Park en Birmingham (0-1). Finalmente o Deportivo caeu eliminado nos oitavos de final polo Eintracht Frankfurt alemán logo de perder por un gol a cero os dous partidos.[32][33] O equipo que debutou na Copa da UEFA foi o seguinte:

Na liga, o Deportivo estivo a piques de adxudicarse a súa primeira liga, logo de manterse á fronte da clasificación boa parte da tempada e de chegar á derradeira xornada con opcións ó título. Con todo, un penalti malogrado polo serbio Djukic no último minuto do partido disputado contra o Valencia que pechaba o campionato deulle o título ó FC Barcelona, que finalizou cos mesmos puntos que os herculinos.[34] Ademais, esa tempada o Dépor conseguiu o Trofeo Zamora con Liaño, que converteu o Deportivo no mellor equipo defensivo nunha tempada de Liga, encaixando tan só 18 goles nas 38 xornadas de Liga, o que fai unha media de 0,474 goles/partido.[35][36]

Nas dúas seguintes tempadas (1994-95) o equipo logrou de novo o subcampionato de Liga e chegou aos oitavos de final da Copa da UEFA, onde o Borussia Dortmund alemán o privou de chegar aos cuartos de final. Con todo, o maior éxito da tempada foi a consecución do primeiro título do club coruñés a nivel estatal, a copa do rei. O equipo venceu en Madrid ó Valencia CF (2-1), nun partido que se tivo que suspender por mor da intensa choiva que inundou o Estadio Santiago Bernabeu nos últimos minutos, e que obrigou a continuar o partido días despois.[34] Os autores dos tantos da final foron Manjarín e de Alfredo.[37] O equipo que conquistou a primeira copa do rei para o club foi o seguinte:

Antes da tempada 1995-96 Arsenio deixou o banco coruñés e decidiu retirarse, sendo substituído polo técnico galés John Benjamin Toshack. A tempada comezou cun novo título, ó alzarse coa Supercopa de España tras vencer o Real Madrid a dobre partido. Ademais o Deportivo conseguiu chegar ás semifinais da desaparecida Recopa de Europa, onde foi eliminado polo Paris Saint Germain,[34] que finalmente se alzaría co título, por un dobre 0-1.[38] Na liga o equipo finalizou na 9ª posición e Bebeto decidiu non continuar do Deportivo, aceptando unha oferta do Flamengo brasileiro. A tempada 1996-97 coa chegada de xogadores estranxeiros como Rivaldo, Naybet ou Songo'o cos que o Deportivo logra un terceiro posto na liga logo dun inicio ligueiro no que bateu todos os récords do equipo, permanecendo 17 xornadas imbatido; con todo unha fase de malos resultados provocaron a saída de Toshack a falta de 19 xornadas para o final da competición, sendo substituído polo brasileiro Carlos Alberto Silva.[34]

A pesar da chegada de reforzos con Djalminha ou Luizão, a seguinte foi unha mala tempada para un Deportivo que malia marabillar no Teresa Herrera viu como a poucos días do inicio da liga o Barça se facía con Rivaldo logo de pagar a cláusula de rescisión de 4.000 millóns. Finalmente o equipo coruñés foi eliminado da Copa da UEFA na primeira rolda fronte ó AJ Auxerre por 2-1 e 0-0.[34][39]

O Eurodépor[editar | editar a fonte]

Diego Tristán logrou un trofeo Pichichi co Deportivo

Na tempada 1998–99 chegou ó banco coruñés o adestrador irundarra Javier Irureta procedente do Celta de Vigo.[40] Nese momento chegan ó club xogadores como Manuel Pablo, Scaloni, Pauleta ou Turu Flores entre outros. Logo de conquistar o Trofeo Teresa Herrera e o Trofeo Ramón de Carranza, o Deportivo finaliza a liga en sexta posición, clasificándose para a Copa da UEFA e alcanzando as semifinais da copa do rei, onde foi eliminado polo Atlético de Madrid logo de empatar (0-0) no partido de ida e perder (1-0) no partido de volta.[41][42]

Na tempada 1999–00 chegaría o primeiro e único título de Liga do Deportivo. Logo dun bo inicio ligueiro, no que se mantiveron entre os primeiros clasificados, na 12ª xornada o equipo herculino situouse á cabeza da táboa, posto que xa non deixarían no que restaba de tempada. Grazas a unha boa racha de imbatibilidade os de Irureta conseguiron contar con oito puntos de vantaxe sobre os seus perseguidores, con todo, unha etapa máis crítica na que o equipo non acababa de funcionar ben lonxe do seu estadio fixo que volverán as pantasmas de 1994. Esa tempada o Deportivo derrotou por 5-2 en Riazor ó Real Madrid, que meses máis tarde alzaría a Copa de Europa, así como ó Barcelona de Louis van Gaal (2-1). Con Songo'o, Djalminha, Pauleta, Fran, Mauro Silva, Donato, Naybet, Turu Flores e Roy Makaay como protagonistas, o Dépor proclamouse campión de liga o 19 de maio de 2000, nun Estadio Municipal de Riazor cheo ante o Espanyol logo de gañar 2-0 con goles de Donato e Makaay. O Deportivo pechou deste xeito unha tempada de liga na que finalmente conseguiu cinco puntos de vantaxe sobre o segundo e o terceiro clasificados: Barcelona e Valencia respectivamente, convertendo á cidade da Coruña na segunda cidade máis pequena, logo de Donostia, que conseguía un título de liga.[41][43] Os xogadores que formaron parte do equipo que conquistou o primeiro título liga do club coruñés foron os seguintes:

Con todo, as participacións dos deportivistas na competición europea e na copa do rei foron máis discretas. Na Copa da UEFA os branquiazuis superaron tres eliminatorias, caendo nos oitavos de final fronte ó Arsenal F.C., que daquela marchaba segundo na Premier League inglesa. Na competición copeira tamén chegaría aos oitavos de final, sendo desta volta o Osasuna o que apearía aos de Irureta da competición.[41] A partir de aí, e da man de grandes futbolistas de talle mundial como Molina, Valerón, Diego Tristán, Sergio e moitos dos campións de liga, e tamén de man de Irureta e Lendoiro, vivíronse cinco anos de grandes éxitos na Liga de Campións (atinxindo unha semifinal e por tres veces os cuartos de final), lográronse dous novos subcampionatos de Liga e unha nova copa do rei en 2002.

O título de liga conseguido na tempada 1999-00 supuxo a clasificación directa por primeira vez na historia do club para disputar a Liga de Campións da UEFA. A tempada seguinte comezou coa chegada dun novo título, a segunda Supercopa de España, conquistada despois de derrotar ó Espanyol por 2 goles a 0 (0-0 no partido de ida, e 2-0 na volta disputada en Riazor).[44][45] Na estrea dos branquiazuis na Liga de Campións o equipo quedou encadrado no grupo E, xunto co Hamburger SV alemán, o Panathinaikos grego, e a Juventus de Turín, finalizando a primeira fase de grupos na primeira posición e sen coñecer a derrota,[46] a mesma posición que ocuparía na segunda fase de grupos, superando a equipos como o Milan, o Paris Saint-Germain e o Galatasaray.[47] Con todo, a andaina dos coruñeses na máxima competición continental finalizou nos cuartos de final logo de caer fronte ó Leeds United.[48] O equipo que debutou na Liga de Campións estaba integrado polos seguintes xogadores:

Na liga, o Deportivo finalizou na segunda posición a sete puntos do Real Madrid.[49] Con todo, na copa do rei caeu eliminado fronte ó Club Deportivo Tenerife nos dezaseisavos de final.[50]

A tempada 2001-02 concluíu de xeito similar á anterior. Na súa segunda participación na Liga de Campións o equipo herculino chegou de novo aos cuartos de final, caendo eliminado fronte ó Manchester United,[51] mentres que na liga o equipo loitou polo título ata as últimas xornadas, finalizando na segunda posición a sete puntos do campión, o Valencia, e cun Diego Tristán que gañou ese ano o Trofeo Pichichi logo de anotar 21 goles na liga.[44][52] Con todo, o maior éxito da tempada chegou o 6 de marzo, cando o Deportivo conquistou a súa segunda copa do rei na final disputada no Estadio Santiago Bernabéu contra o Real Madrid, no día en que a entidade merengue celebraba a súa centenario,[44] feito que popularmente coñécese como o "Centenariazo", dado o seu gran parecido coa final da Copa Mundial de Fútbol de 1950 que historicamente foi coñecida como Maracanazo.

Logo de conquistar a terceira Supercopa de España da súa historia o Deportivo iniciou unha tempada na que finalizaría na terceira posición no campionato de liga e conseguindo chegar ás semifinais da copa do rei, mais sendo eliminado na segunda rolda da Liga de Campións. Esa tempada Roy Makaay gañou o Trofeo Pichichi e a Bota de Ouro. Na tempada 2003-04 o equipo conseguiu de novo finalizar na terceira posición na liga e fixo historia ó chegar ás semifinais da Liga de Campións.[44] Despois de acabar segundo na fase de grupos por detrás do Mónaco, o Dépor superou á Juventus en oitavos de final. En cuartos de final, contra o Milan, os coruñeses perderon o partido de ida por 4-1 pero conseguiron remontar no de volta, cun 4-0 en Riazor. Nas semifinais, o Dépor caeu eliminado contra o FC Porto de José Mourinho que acabaría sendo campión desa edición, cun empate a cero en Portugal e 0-1 na volta en Riazor.[44]

O centenario[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Centenario do Deportivo.

Logo da etapa dourada do Deportivo con Irureta no banco, o 2006, ano no que o club celebrou o seu centenario, marca o inicio dunha etapa de transición marcada pola grave crise económica e as débedas. A chegada de Joaquín Caparrós supón unha auténtica revolución no cadro. Moitos dos pesos pesados do vestiario, como Molina, Scaloni, Víctor ou Diego Tristán abandonan a entidade, que inviste 9,3 millóns de euros na fichaxe de 17 xogadores, a maioría novos e con proxección, entre os que destacan Riki, Filipe Luis, Lopo ou Juan Rodríguez. Prodúcese tamén unha reformulación dos obxectivos deportivos, fixados agora na permanencia. Mais, a pesar da falta de apuros deportivos e a participación na Copa Intertoto, o mal xogo e o desencontro coa bancada propician a saída do técnico despois de dúas temporadas.

A etapa de Lotina e fin dun ciclo (2007–2011)[editar | editar a fonte]

Deportivo da Coruña no 2008.

A era de Miguel Ángel Lotina no banquiño branquiazul daba comezo na tempada 2007-08.[53] O mexicano Andrés Guardado[54] firma polo Deportivo por 7 millóns de euros e marcha Jorge Andrade á Juventus que paga 10 millóns polo xogador.[55] Nesta temporada, tras unha primeira volta do campionato coqueteando co descenso, o equipo consegue rematar unha segunda volta inmellorábel clasificándose para a Copa Intertoto tres anos despois da última participación en Europa, tras quedar 9º por encima do Athletic de Bilbao (o seu máis próximo perseguidor inscrito para a Intertoto).[56] O equipo xogou en xullo de 2008 a Copa Intertoto na que se enfrontou ó Bnei Sakhnin, conxunto árabe de Israel.[57] No partido de ida en Israel o Deportivo gañou 1-2 con tantos de Lafita e Riki, mentres que na volta, xogada en Riazor, o resultado foi de 1-0 con gol de Valerón. Con este resultado o equipo clasificouse por fin para unha competición europea despois de 4 anos de ausencia.

Na seguinte tempada, a 2008–09, marcada polas fichaxes de Aranzubia,[58] Zé Castro[59] e o mexicano Omar Bravo,[60] a pesar de non pasar dos deceoitavos de final da Copa da UEFA ó ser eliminado polo Aalborg BK danés,[61] o Deportivo consegue superar o seu eterno rival histórico, o Celta de Vigo, na clasificación histórica da Liga, grazas á continuada permanencia do conxunto olívico na segunda división e ó sétimo posto do Deportivo en Liga.

Andrés Guardado foi un referente do proxecto deportivista entre 2007 e 2012.

Na tempada 2009–10, o equipo realiza unha gran primeira volta que lle leva a ocupar postos europeos durante máis de 20 xornadas (3 delas en prazas de Liga de Campións). Namentres, as lesións lévanlle a realizar unha mala segunda volta na que asina unha racha de 11 partidos consecutivos sen gañar. Finalmente o equipo termina na 10ª posición.[13][62] Nesta tempada hai que destacar o debut de varios xogadores do Fabril nos partidos de Liga e copa do rei: Juan Domínguez, Iván Pérez, Rochela, Dani, Seoane, Añón e Raúl.

Na tempada 2010–11 descendeu á segunda división tras 20 anos seguidos na categoría de elite. O descenso produciuse logo de perder o derradeiro partido (0–2) contra o Valencia CF, converténdose no primeiro equipo que perde a categoría con 43 puntos.[63]

Ascensor e asentamento en primeira[editar | editar a fonte]

Tras un inicio irregular en segunda división e con José Luis Oltra no banquiño, a tempada 2011–12 remata co equipo como campión da categoría, producíndose o ascenso o 27 de maio de 2012, a falta dunha xornada para rematar o campionato.[64] O 3 de xuño de 2012, na derradeira xornada, o Deportivo conseguiu alcanzar a cota de 91 puntos, récord na categoría (a anterior marca estaba en 88 puntos, conseguidos polo Real Valladolid na tempada 2006–07).[65]

Porén, ó comezo da tempada en 1ª División, o 30 de decembro de 2012, é despedido tras sumar soamente 12 puntos nos primeiros 17 partidos.[66] Oltra foi substituído no banco do conxunto herculino polo adestrador portugués Domingos Paciência.[67] Mais os resultados non melloraron a situación do club, que andaba no último lugar da táboa, xa que só conseguiu sumar 4 puntos en 6 partidos, e ó cabo de mes e medio desvinculouse do club.[68]

Partido Deportivo-Xaén, (1-0), o 31 de maio de 2014, no que o Dépor acadou o ascenso a primeira división no 2014.

O 11 de febreiro de 2013, tras destituír a Paciência, Augusto César Lendoiro firma o contrato que vinculaba ó adestrador Fernando Vázquez á entidade branquiazul.[69] O escenario do debut en Riazor non podía ser mellor: o Dépor pon sobre as cordas ó Real Madrid, que acaba levándose o triunfo con moitas dificultades, 2-1.[70] Pese a comezar bastante mal (3 derrotas e 1 empate) o conxunto coruñés enlaza 4 vitorias seguidas, entre elas o derbi galego contra o Celta de Vigo. O Dépor, que semellaba desafiuzado, volvía á loita pola permanencia.[71] Pese a iso, ó rematar a tempada, Vázquez non consigue acadar ese obxectivo.[72]

Pese ó descenso Vázquez segue á fronte do banco deportivista e, cunha primeira volta case perfecta fóra de Riazor (pese a complicacións en casa), remata como campión de inverno. Fóra do plano deportivo, o 10 de xaneiro foi un día clave para o futuro do club, pois presentouse ante o xuíz concursal unha proposta de convenio na Audiencia Provincial da Coruña que obtivo o apoio do 59,44% dos acredores, pero non do acredor principal, a Axencia Tributaria. O maxistrado decidirá cara a finais de mes, momento no que o club contará cun novo Consello de Administración.[73] Por outra banda, na xunta de accionistas celebrada o 21 de xaneiro a candidatura encabezada por Tino Fernández acadou un 72,09% dos votos, alzándose como novo presidente do club.[74] Finalmente, o 31 de maio de 2014 o Dépor volve á categoría raíña trala vitoria contra o Real Jaén por 1 a 0.[75]

Deportivo da Coruña no 2015.

Pese a que Vázquez firmara un ano máis de contrato, o Deportivo decidiu prescindir dos servizos do de Castrofeito, so pretexto dunhas declaracións polémicas deste.[76] Ese mesmo verán o Deportivo contratou como adestrador a Víctor Fernández,[77] mais os resultados non acompañan e o Dépor ve perigar a salvación. Con todo a directiva dálle varias oportunidades, pero o equipo non remata de funcionar. Todo isto fai que, tralo empate co Córdoba, último na clasificación, Fernández sexa cesado como adestrador do Deportivo.[78]

Partido disputado entre o Deportivo e o FC Barcelona en Riazor na tempada 2016-17, con resultado de 2-1 favorable aos galegos.

O 9 de abril de 2015 chega como adestrador Víctor Sánchez del Amo[79] que comeza inmediatamente o seu traballo e o Dépor sufre unha metamorfose completa, pese a que os resultados non sexan demasiado bos. Chega á última xornada contra o FC Barcelona dependendo de si mesmo para manterse en Primeira. O 2-0 inicial a favor dos culés fai pensar na perda da categoría, pero dous goles, de Lucas Pérez e Diogo Salomão, e varias intervencións chaves de Fabricio Agosto manteñen o club en primeira división ó rematar o partido con empate a dous.[80] A salvación de equipo propiciou a continuidade do técnico madrileño unha tempada máis, na que o cadro herculino reforzouse con xogadores como Fernando Navarro, Cani, Alejandro Arribas, Pedro Mosquera, Fayçal Fajr, Luis Alberto o Fede Cartabia, e logrou o traspaso de Lucas Pérez. O 1 de setembro de 2015 o club anunciou que pagara toda a débeda prevista para a tempada 2015–16, unha cantidade que ascende a 3.169.861,80 euros máis 99.177,59 de xuros.[81] Esa temporada o Deportivo realizou unha gran primeira volta na que finalizou 9º, chegando a ocupar postos de Europa League durante nove xornadas. Con todo, o equipo realizou unha mala segunda volta na que gañou unicamente dous triunfos, o segundo deles na penúltima xornada fronte ó Villarreal CF por 0-2, co que asegurou matematicamente a permanencia na máxima categoría do fútbol español.[82] A pesar da salvación, o 30 de maio de 2016 Víctor Sánchez foi destituído debido á mala relación con algúns xogadores e a mala segunda volta do equipo.[83] O 10 de xuño o Deportivo anunciou que o substituto de Víctor Sánchez para a tempada 2016-17 sería o bilbaíno Gaizka Garitano.[84]

A tempada 2016-17 comeza con altos e baixos. Xa en 2017 e despois de dúas derrotas contra Alavés (0-1) e Leganés (4-0), o equipo decide rescindir o contrato de Garitano, que é substituído por Pepe Mel o 28 de febreiro. O adestrador madrileño conseguíu o obxectivo da permanencia, destacando a vitoria por 2-1 en Riazor contra un FC Barcelona que levaba 19 partidos consecutivos sen perder en liga.

Na tempada 2017-18, o equipo só consegue dúas vitorias nos primeiros nove partidos, sendo un dos equipos máis goleados do campionato. O 24 de outubro de 2017, o Deportivo destitúe a Pepe Mel e o seu cargo é ocupado por Cristóbal Parralo, ata entón adestrador do Fabril.[85] Porén, o cambio de adestrador non fai que melloren os resultados do equipo e Cristóbal Parralo é destituído o 4 de febreiro de 2018, co equipo na 17ª posición e despois de 3 vitorias, 3 empates e 9 derrotas entre Liga e Copa.[86] O día seguinte anunciouse a chegada do neerlandés Clarence Seedorf para dirixir ao equipo.[87] A falta de 3 xornadas para finalizar o campionato, o 29 de abril de 2018, o equipo certifica o seu descenso á Segunda División.[88]

Rivalidades[editar | editar a fonte]

Celta de Vigo[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Derbi entre Celta e Deportivo.
Celebración do gol do Deportivo no derbi celebrado o 27 de outubro de 2012.

Os primeiros roces dos que se ten constancia datan de 1923, no Campionato Galego, unha vez que nese ano o Real Club Fortuna e o Real Vigo Sporting Club, equipos contra os que xa se enfrontara o Deportivo, se fusionaron formando o Celta. Un dos detonantes da inimizade entre os dous equipos adoita buscarse no propio momento do nacemento do equipo celeste, cando Luis Otero Sánchez fichou polo Deportivo xunto con Chiarroni, González e Isidro, feito que motivou as protestas do Celta ante a Federación Galega e que provocou a sanción dos xogadores ata 1924.[89]

O primeiro derbi galego da historia celebrouse na tempada 1924-25, con vitoria do Deportivo por 3 goles a 0, mesmo resultado que no partido de volta.[89] Con todo, o primeiro enfrontamento dos dous equipos en Primeira disputouse o 19 de outubro de 1941 (4ª xornada de Liga) en Vigo, gañando os locais por 2 goles a 1. O equipo herculino vingaría esta derrota na segunda volta do campionato, derrotando os vigueses por 4 goles a 0 no estadio de Riazor.[90]

Foi no primeiro lustro século XXI cando, cos mellores cadros de persoais de ambos equipos, se produciron os choques máis apaixonantes e con maior calidade. Deste xeito, na 16ª xornada da tempada 1999-00, coruñeses e vigueses enfrontáronse en Riazor encabezando a clasificación da Liga.[91] O Deportivo conseguiu levarse o partido por 1 gol a 0, anotando o único gol do encontro Turu Flores, e deixando un resultado que afastaba os coruñeses a 8 puntos do segundo clasificado, o Celta.

Na tempada 2011-12 ambos os equipos volveron enfrontarse na segunda división tras 20 anos. O Deportivo gañou entón os dous partidos (2-1 en Riazor, con goles de Jonathan Vila en propia porta e Lassad cun potente disparo dende fora da área a escasos minutos do final, e 2-3 en Balaídos, con goles de Riki no minuto 2, Lassad e Borja Fernández no último minuto do encontro. Logo deste encontro, os coruñeses asinaron numerosos récords dentro da categoría: con 91 puntos conseguiron o récord de puntos da historia da segunda división, e con 29 vitorias o récord de vitorias da categoría, amais de 9 vitorias consecutivas, feito que tamén pasou á historia como a maior xeira de vitorias consecutivas da historia da categoría.

Categoría Partidos Vitorias (DEP) Empates Vitorias (CEL)
Primeira 66 25 18 23
Copa 6 2 3 1
Segunda 14 7 2 5
Segunda B 2 0 1 1
Total 88 34 24 30
Datos a 3 de abril de 2015

Se ben os encontros entre ambos equipos caracterizáronse por unha gran tensión no campo e nas bancadas, téndose rexistrado enfrontamentos entre as dúas afeccións, as directivas dos dous clubs teñen realizado un esforzo por reducir esta tensión e crear un mellor ambiente. Estes esforzos plasmáronse na imaxe das dúas afeccións cantando xuntas o himno galego no estadio de Riazor o 21 de novembro de 2015 no partido que ambos os equipos disputaron na primeira volta da primeira división.[92]

En total os dous equipos disputaron 88 partidos oficiais 82 en Liga (Primeira e Segunda División e Segunda División B) e 6 en Copa cun rexistro lixeiramente favorable para os deportivistas, tanto en vitorias como en goles.[90][nota 3]

Real Madrid[editar | editar a fonte]

Partido entre o Real Madrid e o Deportivo da Coruña no Santiago Bernabéu na tempada 1992-93.

Aínda que o primeiro partido entre o Deportivo e o Real Madrid se disputou en 1932,[93] foi durante a época dourada do club coruñés cando este mantivo unha intensa rivalidade co equipo branco. Na tempada 1992-93 o Deportivo comezou unha xeira de 18 anos consecutivos sen perder fronte ó equipo branco no estadio de Riazor, nun partido que estaba de cara aos madridistas (0-2) e que acabarían levándose os branquiazuis por 3 goles a 2 cun dobrete de Bebeto e un gol en propia porta de Ricardo Rocha. Pouco despois, na tempada seguinte, chegaría a primeira humillación dos brancos en Riazor, onde perderon 4-0. Con todo, na tempada 1994-95, un gol de Zamorano a cinco minutos para a conclusión do partido dáballe a vitoria (2-1) e o título de Liga ó Real Madrid e deixaba os branquiazuis unha vez máis ás portas do título a falta de dúas xornadas,[94] aínda así, o equipo herculino levaríase pouco despois a Supercopa de España fronte ó equipo branco logo de gañar 3-0 en Riazor e 2-1 no Santiago Bernabéu.[95] O momento de maior rivalidade entre os dous equipos chegou na tempada 2001-02, cando ambos se enfrontaron na final da copa do rei no Santiago Bernabéu, levándose os coruñeses a vitoria no día no que a entidade branca cumpría 100 anos, feito que se coñeceu como "Centenariazo". A xeira de imbatibilidade do Deportivo en Riazor finalizaba na tempada 2009-10 coa derrota (1-3),[94] dende aquela o equipo coruñés non foi quen de derrotar o Real Madrid en ningunha ocasión, colleitando varias derrotas avultadas tanto en Riazor como no Santiago Bernabéu, e conseguindo tan só un empate sen goles na tempada 2010-11.[93]

En total os dous equipos disputaron 99 partidos cun rexistro claramente favorable para os madridistas, tanto en vitorias como en goles:[93][nota 3]

Categoría Partidos Vitorias (DEP) Empates Vitorias (RMD)
Liga 88 18 19 51
Copa 9 4 2 3
Supercopa 2 2 0 0
Total 99 24 21 54

Escudo do club[editar | editar a fonte]

Banderín Deportivo da Coruña vectorial.svg

O escudo oficial do club consiste nun cinto de cabaleiro que rodea o pendón morado da Sala Calvet e a bandeira de Galicia. Coroa real no centro do pendón e sobre o escudo. As cores oficiais son as seguintes:[96]

Dourado

Pantone 872

Morado

Pantone 255

Azul

Pantone 299

Vermello

Pantone 179

Uniforme[editar | editar a fonte]

Aínda que desde a súa fundación se estableceu que o equipo defendería unha camiseta a franxas verticais azuis e brancas, non sería ata 1912 cando o club coruñés faría habituais estas cores nos seus partidos oficiais. Na actualidade, o primeiro uniforme do Deportivo continúa sendo branquiazul, mentres que o segundo e terceiro varían practicamente cada tempada en función de motivacións comerciais. Na actualidade a empresa encargada dos deseños e fabricación da equipamento é a italiana Macron.

Uniforme 2017/18[editar | editar a fonte]

Para a tempada 2017/18, o Deportivo ten os seguintes tres uniformes:[97]

  • Uniforme titular: Camiseta a franxas verticais azuis e brancas; pantalón azul; medias azuis.
  • Uniforme alternativo: Camiseta coa franxa da bandeira de Galicia; pantalón branco; medias brancas.
  • Terceiro uniforme: Camiseta de cor negro; pantalón negro; medias negras.
Titular


Alternativo


Terceiro


Evolución do uniforme[editar | editar a fonte]

O uniforme do Deportivo da Coruña ten experimentado diversos cambios dende que se fundou en 1906. Contra o ano 1907, o daquela Club Deportivo da Sala Calvet, decidiu empregar unha camisola de raias azuis e brancas e un pantalón de cor negra, aínda que o equipo adoitaba disputar os seus partidos cunha camisola branca e un pantalón negro, e non foi ata 1912 cando o equipo adoptou o escudo e as cores azul e branca nos seus partidos, realizando pequenos cambios na camisola, especialmente no tamaño, localización e sentido das raias e dorsais.[98]

Ata 1923 as raias da camisola eran estreitas, adoptándose unhas máis anchas consideradas máis "modernas", se ben dous anos despois recuperáronse as raias estreitas, e tan só na tempada 1939-40 imperaron as raias anchas. A partir dese momento a equipación pasou a estar dominada por unha camisola de raias estreitas e pantalón azul, equipamento que se mantivo dende a tempada 1940-41 á 1967-68, na que o equipo recuperou as raias anchas, que permanecerían no uniforme ata a tempada 1973-74. Xa na década de 1990, na Asemblea Ordinaria do Deportivo de mediados de 1990, a directiva do club redeseñou a camisola cara a un deseño máis moderno que foi estreado na segunda metade de liga e que ampliaba o tamaño dos dorsais, creaba maiores espazos brancos e amosaba unhas raias azuis máis amplas nos bordos laterais da camisola. Pouco despois, na tempada 1991-92, con Rox como provedor, o club modificou radicalmente a imaxe da camisola, introducindo unha raia horizontal á altura dos ombreiros e outra á altura do peito, pasando dunhas raias totalmente verticais a unha forma de "T", un deseño que se mantería case igual ata a tempada 1997-98, xa coa firma alemá Adidas, que eliminaría as raias horizontais, recuperando así un deseño de liñas totalmente verticais que na tempada seguinte tornaríanse máis grosas.[98]

A pesar dos trocos nos patrocinadores e provedores o deseño da camisola non mudou substancialmente na 2001-02, cando se introduciu unha pequena liña vermella nas costas á altura dos ombreiros e se desprazou o escudo do equipo, que pasou de estar sobre o corazón a situarse no centro do peito. Esa tempada o pantalón do equipo tamén experimentou un lixeiro cambio, se ben seguiu a ser azul, engadíuselle unha ampla banda vermella na cintura. Foi con todo na segunda e terceira equipación onde houbo máis novidades, pasando a segunda de amarela a vermella e negra para a Liga, e gris prateada cunha banda azul escura cruzando o peito para a Liga de Campións. Con motivo da final da copa do rei dese ano fronte ó Real Madrid, o club deseñou un modelo especial de camisola que incluía unha serie de detalles bordados nas mangas, e que substituía o reberete vermello do pescozo, pantalón e mangas por outro azul mariño, e mudando o pescozo a redondo en lugar do pescozo a xeito de camisa.[98] Con todo, dende ese momento as equipacións non experimentaron maiores cambios que o grosor da liñas verticais, ata a tempada 2009-10, cando a firma italiana Lotto introduciu un deseño no que as liñas se cortaban na parte do peito para deixar a parte superior en branco cun detalle en gris prata; a mesma firma introduciría na seguinte tempada un deseño de raias estreitas que ensancharía na tempada 2011-12, incluíndo unha liña horizontal á altura do peito na seguinte tempada que sería abandonado ó finalizar a mesma, volvendo a un deseño de raias verticais que se mantén, con lixeiros cambios ata a tempada 2016-17, cando na pretempada se introduciu unha camisola cunha raia vertical máis grosa.[99]

Entre as segunda e terceiras equipacións cómpre salientar a presentación na tempada 2014-15 dunha segunda camisola do equipo na que luce a bandeira de Galicia e que se mantén dende entón.[100]

Camisetasdeporticocoruna.jpg

Provedor e patrocinadores[editar | editar a fonte]

Dende o ascenso a primeira división na tempada 1990-91, o Deportivo tivo os seguintes provedores e patrocinadores principais na súa equipación:[98]

Período Provedor Patrocinador
1990–1992 Rox Leyma
1992–1997 Umbro Feiraco
1997–2000 Adidas
2000–2001 Dreamcast
2001–2007 Joma Fadesa
2007–2008 Canterbury
2008–2009 Estrella Galicia
2009–2017 Lotto
2017–actualidade Macron

Himno[editar | editar a fonte]

Aínda que o Deportivo contaba cun himno máis tradicional que o actual (composto en 1924 por Maximiliano Svarmanoff), a aparición do "Superdépor" e a imaxe de renovación do club levaron á directiva a substituír o himno histórico por un máis moderno, composto por Francisco Gómez Seijo "Gandy" e que posteriormente gravaría o grupo coruñés Cacahué. Devandito himno, en estilo rock,[101] sería versionado posteriormente pola Orquestra Sinfónica de Galicia.[102] No ano 2006, o grupo La Banda del Camión compuxo o himno do centenario, que incluía os nomes das grandes figuras que pasaron polo club.[103][nota 4]

Instalacións[editar | editar a fonte]

Estadios[editar | editar a fonte]

Corralón da Gaiteira[editar | editar a fonte]

Partido no antigo Corralón da Gaiteira en 1907.

O chamado Corralón da Gaiteira foi primeiro escenario dos partidos do Deportivo da Coruña (daquela aínda coa denominación de Club Deportivo da Sala Calvet), sendo o campo no que o equipo herculino disputou os seus partidos de xeito habitual durante os seus primeiros dous anos e medio de existencia. O Corralón foi a principios do século XX o único campo da Coruña no que se podía practicar o deporte que acababa de chegar á cidade. Estaba situado nos terreos anexos á Fábrica de Tabacos e medía 18.000 m² e tiña bancadas con capacidade para 6.000 espectadores.[11][104] Eduardo del Río y Santos-Lartaud, un comerciante e cónsul de Dinamarca en Galicia, era propietario de varios terreos nas proximidades da Palloza e deu o visto e prace para que os deportistas da Sala Calvet puidesen adestrar e xogar os seus encontros no Corralón.[105]

Foi no chamado Corralón da Gaiteira onde o Deportivo disputou o primeiro partido contra o seu máximo rival na época, o Coruña Foot-ball Club, o 9 de decembro de 1906, que acabaría con marcador favorable para os integrantes do equipo da Sala Calvet (2-1).[104] En maio de 1909 o Deportivo abandonou o Corralón da Gaiteira para trasladarse ó vello campo de Riazor.[11]

Campo de Riazor[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Campo de Riazor.

Dende que en 1909 o Deportivo abandonou o Corralón da Gaiteira ata 1944, ano no que se inaugurou o Estadio Municipal de Riazor, o Deportivo xogou os seus encontros no coñecido como campo de Riazor. Este terreo de xogo estaba situado nas proximidades do actual estadio, no lugar que na actualidade ocupa o colexio das Escravas.[106] O novo campo foi inaugurado o 16 de maio de 1909 cun partido fronte ó Fortuna de Vigo. O partido finalizou coa vitoria do equipo vigués por 1-3. O xornal El Noroeste relataba o acontecemento do seguinte xeito:[104]

O partido foi bastante forte e moi lucido e agradou a concorrencia, que aplaudiu entusiasmada a ambos os equipos

Finalmente en outubro de 1944 o Deportivo trasladouse de novo ó actual estadio construído orixinalmente por Santiago Rey Pedreira.[104]

Estadio de Riazor[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Estadio Municipal de Riazor.
Panorámica de Riazor
Interior do estadio

O estadio do Deportivo é o Estadio Municipal de Riazor, situado a carón da praia de Riazor, na Coruña. A pesar de ser de titularidade municipal, o Deportivo utiliza o recinto a cambio dun alugueiro simbólico de 1 ó ano.[107] Ten unha capacidade de 34.600 espectadores, todos sentados, sendo o estadio con maior cabemento de Galicia.[108] A súa primeira construción data de 1909 no terreo que hoxe ocupa a igrexa das Escravas, a escasos metros da súa actual localización. A súa segunda construción, xa na súa actual localización, foi en 1944, obra do arquitecto Santiago Rey Pedreira. O estadio tivo varias remodelacións, como a de 1982 con motivo do Campionato Mundial de Fútbol de devandito ano,[109] e a última, comezada en 1996 coa construción do fondo de pavillón e terminada en 1997 coa remodelación do fondo de maratón.[110] Ten unhas dimensións de 105×68 metros.[107] Ademais, foi renovada a súa Licenza UEFA para a celebración de partidos de competicións internacionais.

Afluencia a Riazor[editar | editar a fonte]

O Deportivo tivo dúas épocas na súa historia recente de grande afluencia ó estadio municipal de Riazor. A primeira delas, entre os anos 1992–93 e 1996–97, onde a media de entrada se situaba en 25.000 espectadores,[111] para un estadio con capacidade para 29.000. Na segunda etapa, xa cunha capacidade para 35.000 espectadores, o número de socios e de afluencia situábase arredor dos 30.000 espectadores,[112] entre as tempadas 2000–01 e 2003–04. Na tempada 2014-15 a media de espectadores situouse en 21.256, e o número de socios nos 24.245, a maior parte deles (18.545) eran homes.[113]

A asistencia media a Riazor durante as últimas 10 tempadas foi a seguinte:[114][115][116]

Estimación aproximada

Tempada Categoría Espectadores Asistencia máis alta Asistencia total Partidos
2005-2006 Primeira división 19 105 34 000 362 995 19
2006-2007 Primeira división 16 620 34 600 315 780 19
2007-2008 Primeira división 17 800 34 600 338 200 19
2008-2009 Primera división 18 316 34 600 348 004 19
UEFA 17 800 20 000 71 200 4
2009-2010 Primeira división 18 932 34 600 359 708 19
2010-2011 Primeira división 19.984 34 600 379 696 19
2011-2012 Segunda división 26 438 34 600 555 198 21
2012-2013 Primeira división 29 517 34 600 560 823 19

Con datos oficiais

Tempada Categoría Espectadores Asistencia máis alta Asistencia total Partidos
2013-2014 Segunda división 23 871 33 639 417 283 21
2014-2015 Primeira división 21 256 30 334 403 863 19
2015-2016 Primeira división 24 583 30 666  

Proxecto do novo estadio[editar | editar a fonte]

En 2003 o presidente Augusto César Lendoiro presentou a maqueta do novo estadio de Riazor[117] deseñado polo prestixioso arquitecto norteamericano Peter Eisenman. O presidente declarou que sería o estadio "máis bonito do mundo", catro estrelas e tería unha capacidade de 36.000 espectadores.[118] A construción sería encima do actual estadio. Actualmente este proxecto atópase parado.

Desde 2009, con motivo da candidatura ibérica para os mundiais de 2018 e 2022, o Concello da cidade e o club debateron sobre a posibilidade de remodelar o actual Riazor ou construír un estadio novo, no caso de que España organizase un mundial e a cidade da Coruña fose elixida sede.[119] A candidatura non foi elixida pero o estadio será remodelado e terá capacidade para 45.000 espectadores.[120]

O Mundo do Fútbol[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Cidade Deportiva de Abegondo.

O Mundo do Fútbol, nome co que se coñece á Cidade Deportiva de Abegondo, é un conxunto de instalacións deportivas propiedade do club herculino situadas en Mabegondo, alí adoita preparar os seus partidos o Deportivo. Foi inaugurado en 2003. Está formado por un edificio principal que alberga os vestiarios, oficinas e cafetería e que serve de bancada para uns 1.200 espectadores cara ó campo principal e uns 500 cara ó campo de céspede artificial. En total a cidade deportiva conta con 7 campos de céspede natural, 1 de céspede artificial, 6 campos de céspede natural de fútbol 7 e máis de 16.000 m² de campos auxiliares de céspede natural. Hai ademais uns 9.000 m² de aparcadoiros.[121]

Outras instalacións[editar | editar a fonte]

Deportenda no estadio de Riazor.
  • A Deportienda: o Deportivo da Coruña ten dúas tendas propias na cidade para a venda dos seus produtos deportivos e publicitarios. Unha situada nos baixos do estadio de Riazor e outra no centro comercial Marineda City[122] desde 2015.
  • A Deporclínica é un centro de fisioterapia aberto ó público e que conta con máis de 300 m²[123] e dotado de tratamentos de hidroterapia, fisioterapia e dous ximnasios.
  • O Playa Club, situado fronte á praia de Riazor, é un local de máis de 3.000 m² con restaurante, cafetería e discoteca na que se adoitan celebrar concertos.
  • Zonafit, ximnasio de 2.500 m² situado nos baixos do estadio. O 31 de decembro de 2015 pechou as súas portas por mor da situación económica do club e pasará a acoller no futuro no mesmo local un museo sobre a historia do equipo.[124]

Datos do club[editar | editar a fonte]

Partido da Copa da UEFA entre o Lech Poznań e o Deportivo en 2008.

Datos do club en primeira división[editar | editar a fonte]

(ata a xornada 38 da tempada 2016-17)

Partidos históricos en primeira división[editar | editar a fonte]

Datos do club na copa do rei[editar | editar a fonte]

Datos do club en competicións europeas[editar | editar a fonte]

Torneo Partidos xogados Vitorias Empates Derrotas Goles a favor Goles en contra
Liga de Campións 58 23 15 20 74 79
Previa da Liga de Campións 4 2 2 0 4 0
Copa da UEFA 32 14 5 13 43 36
Copa Intertoto da UEFA 10 8 0 2 18 10
Recopa de Europa 8 4 2 2 14 3
Total 112 51 24 37 153 128

Partidos históricos en Europa[editar | editar a fonte]

Historial na liga[editar | editar a fonte]

Para maior detalle véxase: Traxectoria do Deportivo da Coruña.
Tempada División Posto Copa do Rei
1929
1929/30 1/16 de final
1930/31 1/16 de final
1931/32 1/4 de final
1932/33 1/4 de final
1933/34 1/8 de final
1934/35 4ª rolda
1935/36 2ª rolda
1939/40 / 1/8 de final
1940/41      / Green Arrow Up.svg 3ª rolda
1941/42 1/8 de final
1942/43 1/4 de final
1943/44 12º 1/8 de final
1944/45     14º Red Arrow Down.svg 1ª rolda
1945/46     2º Green Arrow Up.svg 1ª rolda
1946/47     13º Red Arrow Down.svg 1ª rolda
1947/48     2º Green Arrow Up.svg 6ª rolda
1948/49 12º 1/8 de final
1949/50 1/8 de final
1950/51 12º 1/8 de final
1951/52 11º 1/8 de final
1952/53 14º
1953/54 1/8 de final
Tempada División Posto Copa do Rei
1954/55 1/4 de final
1955/56 12º 1/8 de final
1956/57     15º Red Arrow Down.svg 1/4 de final
1957/58 13º
1958/59 1/8 de final
1959/60 1/16 de final
1960/61 1/16 de final
1961/62     1º Green Arrow Up.svg 1/16 de final
1962/63     14º Red Arrow Down.svg 1/16 de final
1963/64     1º Green Arrow Up.svg 1/8 de final
1964/65     16º Red Arrow Down.svg 1/8 de final
1965/66     1º Green Arrow Up.svg 1/8 de final
1966/67     16º Red Arrow Down.svg 1/8 de final
1967/68     1º Green Arrow Up.svg 1ª rolda
1968/69 10º 1/4 de final
1969/70     14º Red Arrow Down.svg 1/16 de final
1970/71     3º Green Arrow Up.svg 1/4 de final
1971/72 14º 4ª rolda
1972/73     17º Red Arrow Down.svg 1/4 de final
1973/74     18º Red Arrow Down.svg 4ª rolda
1974/75     1º Green Arrow Up.svg 3ª rolda
1975/76 1ª rolda
1976/77 11º 3ª rolda
Tempada División Posto Copa do Rei
1977/78 3ª rolda
1978/79 15º 3ª rolda
1979/80     18º Red Arrow Down.svg 2ª rolda
1980/81 2ªB     2º Green Arrow Up.svg 1ª rolda
1981/82 12º 1/4 de final
1982/83 1/8 de final
1983/84 1/4 de final
1984/85 13º 1/8 de final
1985/86 3ª rolda
1986/87 3ª rolda
1987/88 16º 3ª rolda
1988/89 10º Semifinais
1989/90 1ª rolda
1990/91     2º Green Arrow Up.svg 1/8 de final
1991/92 17º Semifinais
1992/93 4ª rolda
1993/94 1/8 de final
1994/95 Campión
1995/96 1/8 de final
1996/97 1/8 de final
1997/98 12º 1/4 de final
1998/99 Semifinais
1999/00 1/8 de final
Tempada División Posto Copa do Rei
2000/01 1/16 de final
2001/02 Campión
2002/03 Semifinais
2003/04 1/8 de final
2004/05 1/16 de final
2005/06 Semifinais
2006/07 13º Semifinais
2007/08 1/16 de final
2008/09 1/8 de final
2009/10 10º 1/4 de final
2010/11     18º Red Arrow Down.svg 1/4 de final
2011/12     1º Green Arrow Up.svg 1/16 de final
2012/13     19º Red Arrow Down.svg 1/16 de final
2013/14     2º Green Arrow Up.svg 3ª rolda
2014/15 16º 1/16 de final
2015/16 15º 1/8 de final
2016/17 16° 1/8 de final
2017/18     18º Red Arrow Down.svg 1/16 de final
2018/19 - 2ª rolda

Récords[editar | editar a fonte]

Xogadores[editar | editar a fonte]

Categoría principal: Xogadores do Deportivo da Coruña.

Cadro 2018/19[editar | editar a fonte]

Unha xogada do partido Celta-Deportivo na tempada 2012–13, o 27 de outubro.

Datos do 1 de setembro de 2018[128]

Posto País Xogador
1 POR Galicia Dani Giménez Capitán
2 DEF España David Simón
4 MED Galicia Álex Bergantiños Capitán
5 MED Galicia Pedro Mosquera Capitán
6 DEF Flag of Portugal.svg Domingos Duarte
7 DIA España Quique González
8 MED España Vicente Gómez
9 DIA Flag of Venezuela.svg Christian Santos
10 MED España Carles Gil
11 MED Flag of Argentina.svg Fede Cartabia
12 DEF Italia Michele Somma
13 POR España Adrián Ortolá
Posto País Xogador
14 MED Dinamarca Michael Krohn-Dehli
15 MED España Pedro Sánchez
16 DEF Flag of Argentina.svg Sebastián Dubarbier
17 DEF España Diego Caballo
18 DIA España Carlos Fernández
19 DIA España Borja Valle
20 MED Flag of Colombia.svg Didier Moreno
21 MED España Edu Expósito
22 DEF España Pablo Marí
23 DEF España Gerard Valentín
24 DEF España Eneko Bóveda Capitán

  • Capitán Capitán
  • Segundo as normas da LFP, os xogadores do primeiro equipo deberán levar os dorsais do 1 ao 25. A partir do 26, serán xogadores do equipo filial.

Altas e baixas 2018/19[editar | editar a fonte]

Altas
Xogador Nacionalidade Posición Procedencia Tipo Custo
Fairytale up.png Dani Giménez
España
FootballPositionGK es.png
Betis
Libre.
0€
Fairytale up.png Adrián Ortolá
España
FootballPositionGK es.png
Barcelona
Cesión.
0€
Fairytale up.png Sebastián Dubarbier
Flag of Argentina.svg
FootballPositionCT es.png
Estudiantes
Libre.
0€
Fairytale up.png David Simón
España
FootballPositionCT es.png
Las Palmas
Libre.
0€
Fairytale up.png Michele Somma
Italia
FootballPositionCT es.png
FC Bari 1908
Libre.
0€
Fairytale up.png Pablo Marí
España
FootballPositionCT es.png
Manchester City
Cedido.
0€
Fairytale up.png Domingos Duarte
Flag of Portugal.svg
FootballPositionCT es.png
Sporting CP
Cedido.
0€
Fairytale up.png Vicente Gómez
España
FootballPositionMID es.png
Las Palmas
Libre.
0€
Fairytale up.png Pedro Sánchez
España
FootballPositionMID es.png
Granada
Libre.
0€
Fairytale up.png Didier Moreno
Flag of Colombia.svg
FootballPositionMID es.png
Independiente Medellín
Cesión.
0€
Fairytale up.png Christian Santos
Flag of Venezuela.svg
FootballPositionFWD es.png
Alavés
Libre.
0€
Fairytale up.png Carlos Fernández
España
FootballPositionFWD es.png
Sevilla
Cesión.
0€
Fairytale up.png Quique González
España
FootballPositionFWD es.png
Osasuna
Traspaso.
1.700.000 €
Baixas
Xogador Nacionalidade Posición Destino Tipo Ingreso
Fairytale down red.png Francis Uzoho
Flag of Nigeria.svg
FootballPositionGK es.png
Elche
Cedido.
0€
Fairytale down red.png Przemysław Tytoń
Polonia
FootballPositionGK es.png
Rescisión de contrato.
0€
Fairytale down red.png Maksym Koval
Ucraína
FootballPositionGK es.png
Dynamo Kyiv
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Luisinho
Flag of Portugal.svg
FootballPositionCT es.png
Huesca
Traspaso.
Fairytale down red.png Róber Pier
Galicia
FootballPositionCT es.png
Levante
Cesión.
0€
Fairytale down red.png Raúl Albentosa
España
FootballPositionCT es.png
Gimnàstic
Cesión.
0€
Fairytale down red.png Fabian Schär
Inglaterra
FootballPositionMID es.png
Newcastle
Traspaso.
Fairytale down red.png Guilherme
Flag of Brazil.svg
FootballPositionMID es.png
Olympiacos
Traspaso.
Fairytale down red.png Federico Valverde
Flag of Uruguay.svg
FootballPositionMID es.png
Real Madrid
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Zakaria Bakkali
Bélxica
FootballPositionMID es.png
Valencia
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Sulley Muntari
Flag of Ghana.svg
FootballPositionMID es.png
Fin de contrato.
0€
Fairytale down red.png Florin Andone
Flag of Romania.svg
FootballPositionFWD es.png
Brighton & Hove Albion
Traspaso.
6.000.000 €
Fairytale down red.png Lucas Pérez
Galicia
FootballPositionFWD es.png
Arsenal
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Adrián López
España
FootballPositionFWD es.png
Porto
Fin de cesión.
0€

Goleadores históricos[editar | editar a fonte]

Máximos goleadores en Primeira División[editar | editar a fonte]

Xogador Partidos Goles
Flag of Brazil.svg Bebeto 131 86
Flag of the Netherlands.svg Makaay 133 79
España Tristán 179 77
Galicia Pahiño 72 46
Galicia Fran 435 44
Flag of Argentina.svg Franco 74 42
Galicia Tino 138 39
Flag of Brazil.svg Djalminha 137 38
España Riki 174 38
Flag of Brazil.svg Donato 303 38

Máximos goleadores en Europa[editar | editar a fonte]

Xogador Partidos Champions Goles Partidos UEFA Goles Partidos Recopa Goles Total partidos Total goles
Flag of the Netherlands.svg Makaay 29 12 8 3 - - 37 15
España Tristán 45 15 - - - - 45 15
Flag of Brazil.svg Bebeto - - 7 7 5 6 12 13
Flag of Uruguay.svg Pandiani 44 13 - - - - 44 13
Flag of Brazil.svg Djalminha 18 5 9 4 - - 27 9

Xogadores con máis participacións[editar | editar a fonte]

Xogadores con máis partidos en primeira división[editar | editar a fonte]

Xogador Tempadas Partidos
Galicia Fran 14 (1991–2005) 435
Flag of Brazil.svg Mauro Silva 13 (1992-2005) 369
España Manuel Pablo 15 (1998- ) 341
Flag of Brazil.svg Donato 10 (1993-2003) 303
España Sergio 9 (2001-2010 ) 294
España Valerón 13 (2000-2013) 289
Galicia Acuña 13 (1941-1954) 231
España Romero 8 (1998-2006) 218
Flag of Serbia.svg Đukić 6 (1991-1997) 212
Flag of Morocco.svg Naybet 8 (1996-2004) 211

Xogadores con máis partidos en Europa[editar | editar a fonte]

Xogador Liga de Campións Copa da UEFA Recopa de Europa Total
Galicia Fran 43 17 6 66
Flag of Brazil.svg Mauro Silva 43 14 2 59
España Valerón 48 10 - 58
Flag of Argentina.svg Scaloni 52 5 - 57
España Romero 50 7 - 57
Flag of Morocco.svg Naybet 46 10 - 56
España Víctor 45 7 - 52
Flag of Brazil.svg Donato 26 17 7 50

Distincións individuais de futbolistas[editar | editar a fonte]

Pichichis[editar | editar a fonte]

Tempada Xogador Goles Partidos Notas
EN PRIMEIRA DIVISIÓN
1992–93 Flag of Brazil.svg Bebeto 29 37
2001–02 España Diego Tristán 21 34
2002–03 Flag of the Netherlands.svg Roy Makaay 29 38 Logrou a Bota de Ouro
EN SEGUNDA DIVISIÓN
1960–61 Galicia Veloso 24 24
1961–62 Galicia Amancio Amaro 27 26
1977–78 Galicia Alfonso Castro 24 34
1982–83 Galicia José Luis Vara 16 32

Zamoras[editar | editar a fonte]

Tempada Xogador Partidos Goles Media Notas
1941–42 Galicia Juan Acuña 26 37 1.42
1942–43 Galicia Juan Acuña 25 31 1.24
1949–50 Galicia Juan Acuña 22 29 1.31
1950–51 Galicia Juan Acuña 26 36 1.38
1953–54 Galicia Juan Ignacio Otero 25 35 1.40
1992–93 España Francisco Liaño 37 31 0.83 Igualado con Santiago Cañizares
1993–94 España Francisco Liaño 38 18 0.47 Media histórica máis baixa
1996–97 Flag of Cameroon.svg Jacques Songo'o 37 28 0.76

Bota de Ouro[editar | editar a fonte]

Tempada Xogador Goles Partidos
2002–03 Flag of the Netherlands.svg Roy Makaay 29 38

Premios Don Balón[editar | editar a fonte]

Tempada Xogador Premio
1992–93 Galicia Fran Mellor xogador español
Flag of Serbia.svg Miroslav Đukić Mellor xogador estranxeiro

Corpo técnico[editar | editar a fonte]

Cargo Técnico(s)
Secretario Técnico Ángel Becerra
Adestrador(es)
Preparador(es) físico(s)
  • Julio Hernando
  • Franganillo
Adestrador de porteiros Yván Castillo
Delegado Juan Ángel Barros Botana
Psicólogo José Gordillo
Fisioterapeuta(s)
  • Adolfo
  • Adán
  • Antón
Servizos Médicos
  • Carlos Lariño
  • José Ramón Barral
Encargado(s) do material
  • Jesús Méndez
  • Javier Rego
Director de observadores
  • Ernesto Bello

Últimos adestradores[editar | editar a fonte]

O actual adestrador do Deportivo é Natxo González.

Ao longo da historia do equipo coruñés teñen pasado polo banquiño branquiazul 63 adestradores, entre os que salientan nomes como Arsenio Iglesias, nado en Arteixo (coñecido como "O zorro de Arteixo") e que fora xogador do equipo, co que o Deportivo subiu a primeira división e gañou a súa primeira copa do rei, ou Javier Irureta, adestrador que gañou a única liga da historia branquiazul, a famosa e recordada copa do rei do "Centenariazo" (fronte o Real Madrid, na súa casa, o día que este club cumpría cen anos) e co que conseguiu cinco participacións consecutivas na Liga de Campións, sendo o único club español que o fixo, xunto co Real Madrid. Posteriormente seguíronlle técnicos como Joaquín Caparrós, que adestrou o equipo durante dúas tempadas, antes da chegada de Miguel Ángel Lotina, que estivo catro anos no equipo, ata o seu descenso a segunda división, sendo sucedido José Luis Oltra, que dirixiu o equipo en Segunda, proclamándose campión no seu primeiro ano e ascendendo novamente a Primeira, e que foi destituído logo dos malos resultados nas primeiras xornadas da súa segunda tempada como adestrador branquiazul.

O galego Fernando Vázquez foi adestrador na tempada 2012–2013, logo da renuncia de Domingos Paciência, técnico portugués que substituíu a metade da tempada 2012–13 a José Luis Oltra, que estivo unha tempada e parte da segunda no equipo.

Fernando Vázquez foi destituído no medio das tempadas 2013-14 a 2014-15 logo dunhas polémicas declaracións despois de acadar que o equipo volvese á primeira división.

Na tempada 2014-2015 o adestrador foi Víctor Fernández pero foi substituído 8 xornadas antes do remate da tempada por Víctor Sánchez del Amo debido á falta de vitorias do equipo.[129] O técnico madrileño sería destituído ó finalizar a tempada a causa dos malos resultados na segunda volta.

Adestrador Período Logros
Galicia Arsenio Iglesias 1992–1995
Gales John B. Toshack 1995–1997
Flag of Brazil.svg Carlos Alberto Silva 1996–1997
Galicia José Manuel Corral 1997–1998
España Javier Irureta 1998–2005
España Joaquín Caparrós 2005–2007
España Miguel Ángel Lotina 2007–2011
España José Luis Oltra 2011–2012
Flag of Portugal.svg Domingos Paciência 2012–2013 (substituído a 15 xornadas do remate)
Galicia Fernando Vázquez 2012–2014
España Víctor Fernández 2014–2015 (substituído a 8 xornadas do remate)
España Víctor Sánchez del Amo 2014–2016
España Gaizka Garitano 2016-2017 (substituído a 14 xornadas do remate)
España Pepe Mel 2017

Presidencia[editar | editar a fonte]

Augusto César Lendoiro, presidente do club dende 1988 até 2014.

O Deportivo tivo 42 presidentes ó longo dos seus 107 anos de historia, o actual é Constantino Fernández Pico. Accedeu ó cargo o 21 de xaneiro de 2014, obtendo unha maioría absoluta co 72,09% dos votos, impóndose así a Manuel López Cascallar.[130] O 24 de decembro de 2013, Lendoiro anunciou que non se presentaría á reelección como presidente. Tras o anuncio desta decisión, Augusto César Lendoiro, poñía fin a vinte e cinco anos de mandato ininterrompidos,[131] o máis longo da historia do fútbol español.

Directiva[editar | editar a fonte]

Presidente: Constantino Fernández

Portavoz: Daniel Ramos

Director económico: Enrique Calvete

Director comercial e de mercadotecnia: Juan José Jaén

Director deportivo: Fernando Vidal

Director social: Martín Pita

Orzamento[editar | editar a fonte]

Tempada 2006–07 2007–08 2008–09 2009–10 2010–11 2011–12 2012–13 2013–14 2014–15 2015–16
Orzamento (millóns de €) 71,1 65 60 56 55 45 40 39,76 [132] 30,7 [133] 30,07 [134]
Fonte: Guía Marca 2012/13

Palmarés[editar | editar a fonte]

Imaxe do banco de Riazor no que se amosan a Liga 1999/00 e as Copas 1994/95 e 2001/02 gañadas polo Deportivo.

Torneos nacionais[editar | editar a fonte]

Competición Títulos Subcampionatos
Campionato de Galicia (6/7) 1926-1927, 1927-1928, 1930-1931, 1932-1933, 1936-1937, 1939-1940 1919-1920, 1924-1925, 1925-1926, 1929-1930, 1931-1932, 1933-1934, 1938-1939
Copa Galicia (1/2) 1945-1946[135] 1935-1936,[136] 1964-1965[137]
Copa Federación Galega de Fútbol (0/1) 1946-1947[138]
Copa Galiza (0/1) 2007-2008

Torneos estatais[editar | editar a fonte]

Copa do Rei gañada en 1995.
Competición Títulos Subcampionatos
Liga de España (1/5) 1999-2000 1949-1950, 1993-1994, 1994-1995, 2000-2001, 2001-2002
Copa do Rei (2) 1994-1995, 2001-2002
Supercopa de España (3) 1995, 2000, 2002
Segunda División (5/5) 1961-1962, 1963-1964, 1965-1966, 1967-1968, 2011-2012 1939-1940, 1945-1946, 1947-1948, 1990-1991, 2013-2014
Copa da Liga de Segunda División (0/1) 1982-1983
Segunda División B (0/1) 1980-1981
Terceira División (1) 1974-1975

Torneos continentais[editar | editar a fonte]

Premios e distincións[editar | editar a fonte]

Seareiros[editar | editar a fonte]

Peñas (2003)
País Número
de peñas
Galicia Galicia 244
España España 18
Suíza Suíza 9
Flag of the United States.svg Estados Unidos 4
Flag of the United Kingdom.svg Reino Unido 2
Flag of Venezuela.svg Venezuela 2
Alemaña Alemaña 1
Flag of Argentina.svg Arxentina 1
Australia Australia 1
Bélxica Bélxica 1
Flag of Brazil.svg Brasil 1
Francia Francia 1
Flag of Mexico.svg México 1
Flag of the Netherlands.svg Países Baixos 1

O Deportivo é o noveno equipo en número de afeccionados en España, cun 2,2% do total, segundo unha enquisa do CIS de maio de 2007.[8] Durante a tempada 2011-2012 o Deportivo superou a cifra de 25.000 socios,[150] sendo nese momento con diferenza o equipo de segunda división con máis socios.

Agrupacións de afeccionados[editar | editar a fonte]

O Deportivo ten numerosas agrupacións tanto na cidade da Coruña, como en Galicia, no Estado español e tamén no estranxeiro, sendo o equipo galego con máis socios, agrupacións e representantes en todo o mundo. En 2003 tiña un total de 287 agrupacións: 244 en Galicia (211 na provincia da Coruña), 18 no resto de España, 15 no resto de Europa, 9 en América e 1 en Australia.[151] O número foi aumentando notablemente desde 1952 cando se fundou a primeira delas. Sobre todo cabe destacar o aumento a finais do século XX, xa que en 1988 había 7 grupos, en 1995 xa eran 118, e no ano 2000 superáronse as 200 ata chegar ás 287 de 2003. Non obstante, en abril de 2012, durante a súa estancia na segunda división, a web do club amosaba que a cifra de asociacións baixara ata as 156.[9]

O conxunto de agrupacións están organizadas, desde 1998, na Federación de Peñas do Deportivo que adoita organizar unha feira anual adicada a actos relacionados co club.

A agrupación máis importante por presenza nas bancadas (bandeiras, cántigas, murais etc.) e número de socios é a dos Riazor Blues.

Riazor Blues[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Riazor Blues.

É a agrupación máis animada do Estadio de Riazor e coas súas cancións, bandeiras e demais actos consegue tirar sempre do resto da bancada en tódolos partidos. O grupo formouse en 1987 e, a pesar de ser incluído como grupo ultra polo Ministerio do Interior de España,[152] caracterízase polo seu comportamento habitualmente pacífico e por unha ideoloxía esquerdista, fundamentalmente antifascista. Se ben hai anos foron un dos grupos de afeccionados máis numeroso de España, con mais de 2.000 integrantes, en 2014 a cifra reducírase a 500,[153] aínda que segundo a policía o número é menor, con 250 integrantes.[154]

Canteira[editar | editar a fonte]

Fabril[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Deportivo Fabril.
Xogadores do Fabril en 2016.

O filial do Deportivo é o Fabril. Foi fundado en 1914 co nome Fabril Foot-ball Club, sendo orixinariamente un club independente, mantendo dende 1948 un convenio de asociación co Real Club Deportivo. En 1963, converteuse no filial, adoptando o nome Fabril Deportivo, e tamén nese mesmo ano, fusionouse co Deportivo Xuvenil –club que tamén tivera un convenio de asociación co Real Club Deportivo ata ese momento–. En 1993 pasa a ser Deportivo da Coruña B. O 10 de xullo de 2017 o equipo recupera o seu nome tradicional, pasando a chamarse Real Club Deportivo Fabril.[155]

Milita no Grupo 1º da Segunda División B. Xogou 10 tempadas en Segunda B, onde acadou o 3º posto nunha ocasión e o 4º noutras dúas tempadas, xogando tres promocións de ascenso nas que caeu eliminado. Ocupa o 21º posto na Clasificación histórica de filiais.

Categorías inferiores[editar | editar a fonte]

O Deportivo conta con dous equipos xuvenís, dous cadetes, dous infantís, dous alevíns e dous benxamíns.[156] O Xuvenil A foi campión nunha ocasión da Copa de Campións Xuvenil (1995–96) e en tres ocasións da División de Honra Xuvenil (1995–96,[157] 2007–08[158] e 2009–10[159]). O Xuvenil B gañou en sete ocasións a Liga Nacional Xuvenil (1997–98,[160] 2006–07,[161] 2007–08,[162] 2008–09,[163] 2009–10,[164] 2012–13[165] e 2015–16[166]).

Fútbol feminino[editar | editar a fonte]

O Karbo Deportivo foi o equipo de fútbol feminino do Deportivo durante a década de 1980, na que conquistou catro campionatos estatais: primeiro a Copa Raíña Sofía en 1981 e despois tres Campionatos de España consecutivos entre 1983 e 1985.[167]

En 2016 o Deportivo volve contar cun equipo feminino logo dun acordo co Orzán SD.[168] Esta sección recibe o nome Deportivo ABANCA por razóns de patrocinio.[169] A sección conta con dous equipos, o primeiro equipo, que participa na Segunda División española, e o filial, que xoga na Primeira División galega[156].

Outras seccións[editar | editar a fonte]

Ao longo da historia, o Deportivo contou con outras seccións deportivas, coma as de atletismo (con máis de 125 trofeos), hóckey a patíns (con máis de 60 trofeos), xadrez (con arredor de 25 trofeos), ciclismo (no que militou Delio Rodríguez, e que quedou en segunda posición por equipos na Vuelta a España 1942[170]) ou traíñas, entre outras.[171][172]

A Asociación de Veteranos do Deportivo, que foi fundada en 1995 e dende 2014 mantén un convenio co club,[173] participou en competicións de fútbol indoor cun equipo formado por grandes xogadores que pasaron polo Deportivo, como Fran, Djalminha, Naybet, Songo'o ou Manjarín, gañando dúas ligas, en 2007/08[174] e 2009/10,[175] e dúas copas de España, en 2008[176] e 2010.[177] Nese intervalo de tres anos o equipo só perdeu nunha ocasión contra o FC Barcelona.[175]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Trofeo Teresa Herrera 2015 na Tenda do Deportivo en Marineda City. 
Coroa e cinto. 

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Inicialmente o Real Club Coruña foi denominado Corunna Foot-ball Club, en inglés.
  2. En total Acuña gañaría o Trofeo Zamora catro veces: 1941-42, 1942-43, 1949-50 e 1950-51.
  3. 3,0 3,1 Os datos achegados están actualizados a xullo de 2016.
  4. O himno pode escoitarse na páxina web do Deportivo: Versión Rock Arquivado 31 de decembro de 2009 en Wayback Machine.; Versión Sinfónica Arquivado 31 de decembro de 2009 en Wayback Machine..
Referencias
  1. Cabanelas, Lucía M. (2 de abril de 2016). "El «clasiquiño», el derbi más igualado de toda España". ABC. Consultado o 29 de xuño de 2016. 
  2. El Dépor reducirá el aforo de Riazor en 548 localidades - MARCA.com
  3. O Deportivo descende logo de 20 tempadas seguidas en Primeira
  4. "O Depor, cuarto na clasificación acumulada dos últimos 19 anos (1991-2009)". Arquivado dende o orixinal o 21 de xaneiro de 2010. Consultado o 10 de febreiro de 2010. 
  5. Ránking da IFFHS, consultado o 14-07-10.
  6. 6,0 6,1 O club do século en Europa. IFFHS.
  7. UEFA Team Ranking 2004 (en inglés)
  8. 8,0 8,1 CIS. Barómetro de mayo 2007
  9. 9,0 9,1 Buscador de peñas deportivistas. (en castelán)
  10. Celta e Deportivo enfrontaranse a próxima pretemporada en Latinoamérica
  11. 11,0 11,1 11,2 "Los orígenes" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 15 de abril de 2016. 
  12. 12,0 12,1 12,2 "Rivalidades de otra época" (en castelán). riazor.org. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 13,5 13,6 13,7 "Historial del Real Club Deportivo de La Coruña, S.A.D." (en castelán). lafutbolteca.com. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  14. "Las 25 Copas del Rey del FC Barcelona". Sport (en castelán). 18 de maio de 2012. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  15. "Spain - List of Champions of Galicia" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  16. "Nace la liga" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  17. "Los años cuarenta" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  18. "Spain, Final Tables 1939-1949" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  19. "Spain, Final Tables 1939-1949" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  20. "Acuña: Juan Acuña Naya" (en castelán). bdfutbol.com. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  21. "Un viaje desde el Corralón de A Gaiteira" (en inglés). riazor.org. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  22. "Spain, Final Tables 1949-1959" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  23. "Los años cincuenta - década de oro" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 6 de mayo de 2016. 
  24. "Los sesenta - el equipo ascensor" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 6 de maios de 2016. 
  25. 25,0 25,1 25,2 "Años setenta - los peores años" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 21 de maio de 2016. 
  26. 26,0 26,1 "Arsenio Iglesias: Arsenio Iglesias Pardo" (en castelán). bdfutbol.com. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  27. "Un año en lo más bajo" (en castelán). riazor.org. 26 de decembro de 2013. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  28. 28,0 28,1 28,2 "Los años 80" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 30 de maio de 2016. 
  29. "Los noventa: Real Club Deportivo de La Coruña SAD" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  30. "Copa del Rey 1992-93" (en castelán). linguasport.com. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  31. "TODOS LOS PICHICHIS DE LA LIGA ESPAÑOLA DESDE 1928" (en castelán). webprincipal.com. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  32. "RC Deportivo La Coruña 1993-94" (en inglés). UEFA. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  33. "England 1992/93" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  34. 34,0 34,1 34,2 34,3 34,4 "En Europa" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  35. "Todos los zamoras de la liga española desde 1958" (en castelán). webprincipal.com. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  36. "1ª División Temporada 1993 / 94" (en inglés). LaFutbolteca.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  37. "Copa del Rey 1994-95" (en castelán). linguasport.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  38. "Cup Winners' Cup 1995-96" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  39. "1997/98 Matches. First round" (en inglés). UEFA. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  40. "Irureta: Javier Iruretagoyena Amiano" (en castelán). bdfutbol.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  41. 41,0 41,1 41,2 "Los últimos años" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 26 de agosto de 2016. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  42. "Copa del Rey 1998-99" (en castelán). linguasport.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  43. "Spain 1999/2000 (Top Three Levels)" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  44. 44,0 44,1 44,2 44,3 44,4 "La actualidad" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 26 de agosto de 2016. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  45. "Datos da final en" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  46. "Standings. Group stage" (en inglés). UEFA. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  47. "Stangings. Second group stage" (en inglés). UEFA. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  48. "Matches. Knockout phase" (en inglés). UEFA. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  49. "Primera Division 2000/01" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  50. "Copa del Rey. Second round" (en inglés). soccer-spain.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  51. "Matches. Knockout phase" (en inglés). UEFA. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  52. "Spain 2001/02. Primera Division" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  53. "Lotina ficha por una temporada con el Deportivo". El País (en castelán). 25 de xuño de 2007. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  54. "El Depor paga 7 millones por el mexicano Guardado". 20 minutos (en castelán). 11 de xullo de 2007. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  55. "Juventus joy for Jorge Andrade" (en inglés). UEFA. 18 de xullo de 2007. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  56. "El Deportivo no cumplió con su parte, pero estará en la Intertoto". As (en castelán). 18 de maio de 2008. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  57. "Intertoto Cup" (en inglés). soccerassociation.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  58. "Aranzubia: Daniel Aranzubia Aguado" (en castelán). bdfutbol.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  59. "Zé Castro: José Eduardo Rosa Vale Castro" (en castelán). bdfutbol.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  60. "Omar Bravo: Omar Bravo Tordecillas" (en castelán). bdfutbol.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  61. "Resultados do Deportivo da Coruña na Copa da UEFA 2008-09" (en inglés). UEFA. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  62. "Spains 2009/10" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  63. "El Valencia parte el corazón a Riazor... otra vez". Marca (en castelán). 22 de maio de 2011. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  64. "El Dépor es de Primera"
  65. "Un Deportivo de récord"
  66. "Oltra deja de ser el entrenador del Deportivo" (en castelán). riazor.org. 30 de decembro de 2012. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  67. "Domingos Paciência, nuevo entrenador del Deportivo". riazor.org (en castelán). 30 de decembro de 2012. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  68. "Paciência deja de ser el entrenador del Deportivo". riazor.org (en castelán). 11 de febreiro de 2013. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  69. "Fernando Vázquez, presentado como nuevo entrenador del Deportivo" (en castelán). RCD A Coruña. 11 de febreiro de 2013. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  70. "Ficha do partido" (en castelán). RFEF. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  71. "El milagro del profesor Vázquez". Mundo Deportivo (en castelán). 16 de abril de 2013. Consultado o 1 de xullo de 2016. 
  72. "Spain=2012/13. Primera División (Liga BBVA)" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  73. "El Deportivo logra sacar adelante su propuesta de Convenio". Marca (en castelán). 10 de xaneiro de 2014. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  74. "Tino Fernández ya es el nuevo presidente del Deportivo" (en castelán). Marca. 21 de xaneiro de 2014. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  75. "Una victoria de Primera división". Marca (en castelán). 31 de maio de 2014. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  76. "El Real Club Deportivo prescinde de los servicios de Fernando Vázquez" (en castelán). RCD A Coruña. 8 de xullo de 2014. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  77. "Víctor Fernández, nuevo entrenador del Deportivo". Marca (en castelán). 10 de xullo de 2014. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  78. "Víctor Fernández, destituido". diarioinformación.com (en castelán). 9 de abril de 2015. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  79. "Víctor Sánchez sustituye a Víctor Fernández como entrenador del Deportivo". libertaddigital.com (en castelán). 9 de abril de 2015. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  80. "El Deportivo empata en el Camp Nou y logra la permanencia en Primera división". La Voz de Galicia (en castelán). 24 de maio de 2015. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  81. "El RC Deportivo liquida el pago de toda la deuda prevista para la Temporada '15-'16". RCD A Coruña (en castelán). 1 de setembro de 2015. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  82. "Hasta luego Lucas". Marca (en castelán). 8 de maio de 2016. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  83. "El Deportivo destituye a Víctor Sánchez del Amo". libertaddigital.com (en castelán). 30 de maio de 2015. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  84. "Gaizka Garitano, nuevo entrenador del Real Club Deportivo" (en castelán). RCD A Coruña. 10 de xuño de 2016. Consultado o 3 de xullo de 2016. 
  85. As, ed. (24 de outubro de 2017). "Pepe Mel, destituido: le sustituye Cristóbal Parralo hasta junio" (en castelán). Consultado o 29 de xaneiro de 2018. 
  86. Europa Press, ed. (4 de febreiro de 2018). "Cristóbal Parralo, destituido como entrenador del Deportivo" (en castelán). Consultado o 18 de febreiro de 2018. 
  87. La Vanguardia, ed. (5 de febreiro de 2017). "Clarence Seedorf, nuevo entrenador del Deportivo" (en castelán). Consultado o 18 de febreiro de 2018. 
  88. Antena 3, ed. (29 de abril de 2018). "O Deportivo da Coruña certifica o seu descenso a Segunda tras perder ante o Barcelona". 
  89. 89,0 89,1 González, Esteban (19 de febreiro de 2015). "Celta y Deportivo, historia de una rivalidad" (en castelán). falso9sports.com. Consultado o 26 de xullo de 2016. 
  90. 90,0 90,1 "Deportivo vs Celta de Vigo" (en castelán). ceroacero.es. Consultado o 26 de xullo de 2016. 
  91. "Clasificación da Liga na xornada 16" (en castelán). ceroacero.es. Consultado o 27 de xullo de 2016. 
  92. "Vídeo do himno galego en Riazor". Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  93. 93,0 93,1 93,2 "Deportivo vs Real Madrid" (en castelán). ceroacero.es. Consultado o 26 de xullo de 2016. 
  94. 94,0 94,1 "LA ÚLTIMA GRAN RIVALIDAD DEL MADRID". Marca (en castelán). Consultado o 26 de xullo de 2016. 
  95. "Spain - List of Super Cup Finals. 1995" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 26 de xullo de 2016. 
  96. "Identidade corporativa oficial do RCD da Coruña". Arquivado dende o orixinal o 18 de xuño de 2015. Consultado o 18 de xuño de 2015. 
  97. "Tradición, sentimiento y simbología en las equipaciones 2017-2018 del Dépor" (en castelán). Consultado o 29 de setembro de 2017. 
  98. 98,0 98,1 98,2 98,3 "Evolución histórica de la camiseta" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2016. Consultado o 25 de xullo de 2016. 
  99. "Imaxe do equipo coa camisola". RCD A Coruña. Consultado o 26 de xullo de 2016. [Ligazón morta]
  100. "Presentadas las equipaciones del Dépor 2014-2015" (en castelán). RCD A Coruña. 19 de xullo de 2014. Consultado o 26 de xullo de 2016. 
  101. "Un cuarto de siglo de himno". La Voz de Galicia (en castelán). 11 de abril de 2012. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  102. "Versión sinfónica do himno do Deportivo interpretado pola Orquestra Sinfónica de Galicia". Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  103. "Nosotros también tenemos himno del Centenario" (en castelán). davidparedes.es. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  104. 104,0 104,1 104,2 104,3 Aguiar, Iván (13 de setembro de 2014). "Un viaje desde el Corralón de A Gaiteira" (en castelán). riazor.org. Consultado o 18 de xuño de 2016. 
  105. Varela, Pablo (30 de marzo de 2016). "El Corralón, el lugar donde empezó todo" (en castelán). riazor.org. Consultado o 18 de xuño de 2016. 
  106. "Riazor: Historia" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 07 de marzo de 2016. Consultado o 18 de xuño de 2016. 
  107. 107,0 107,1 "Un lujo futbolístico a precio de saldo" (PDF) (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 11 de agosto de 2014. Consultado o 28 de xullo de 2016. 
  108. "Estadio de Riazor (Deportivo la Coruña)" (en castelán). viajejet.com. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  109. "Riazor: Historia" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 07 de marzo de 2016. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  110. "Ampliación Estadio Riazor" (en castelán). Grupo TAU. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  111. Sanxurxo, Bruno (6 de novembro de 2009). "El deportivismo, una afición con los pies en el suelo" (en castelán). notasdefutbol.com. Arquivado dende o orixinal o 11 de novembro de 2009. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  112. "A por los 32.000 socios" (en castelán). RCD A Coruña. 2 de xaneiro de 2003. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  113. "Datos sociales del RC Deportivo al cierre de la Temporada 2014-2015" (en castelán). RCD A Coruña. Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  114. "ATTENDANCES. España" (en inglés). european-football-statistics.co.uk. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  115. "Attendances UEFA Champions League" (en inglés). european-football-statistics.co.uk. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  116. 116,0 116,1 "Attendances UEFA Europa League" (en inglés). european-football-statistics.co.uk. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  117. "Novo estadio: o Guggenheim coruñes". Arquivado dende o orixinal o 30 de setembro de 2013. Consultado o 12 de maio de 2010. 
  118. "Lendoiro presenta el proyecto del nuevo Riazor, "el estadio más bonito del mundo"". libertaddigital.com (en castelán). 15 de maio de 2003. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  119. "“Xogámonos a vida co Mundial de 2018”". Arquivado dende o orixinal o 23 de setembro de 2015. Consultado o 12 de maio de 2010. 
  120. O Concello, disposto a construír un novo Riazor para 45.000 espectadores
  121. "El mundo del fútbol: datos generales" (en castelán). Deportivo da Coruña. Arquivado dende o orixinal o 26 de abril de 2009. Consultado o 6 de maio de 2016. 
  122. El Deportivo abrirá otra tienda de productos oficiales en Marineda City. La Opinión A Coruña
  123. "El centro" (en castelán). Deporclínica. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  124. "Cierra Zona Fit, donde el club pretende ubicar un museo histórico". La Opinión (en castelán). 18 de novembro de 2015. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  125. https://www.rcdeportivo.es/noticia/superados-los-socios-con-los-que-se-cerro-toda-la-temporada-pasada-ya-somos-26-592 ¡Superados los socios con los que se cerró toda la temporada pasada! Ya somos 26.592
  126. Clasificación histórica de la liga. Alsolano
  127. "El Depor destroza el mito del Bayern". El País (en castelán). 19 de setembro de 2002. 
  128. "Cadro Real Club Deportivo". Consultado o 2018-06-02. 
  129. "Víctor Fernández no continuará como entrenador del Real Club Deportivo". Deportivo da Coruña. 8 de abril de 2015.  (en castelán)
  130. "Tino Fernández pone el punto y final a 25 años de lendoirismo". ABC (en castelán). 24 de xaneiro de 2014. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  131. "Lendoiro retira su candidatura y no se presentará a las elecciones del Deportivo". lainformación.com (en castelán). 24 de decembro de 2013. Consultado o 29 de xullo de 2016. 
  132. "Presuposto da tempada 2013-2014" (PDF) (en castelán). RCD A Coruña. Consultado o 31 de xullo de 2016. 
  133. "PRESUPUESTO DE LA TEMPORADA FUTBOLÍSTICA 2014-2015" (PDF) (en castelán). RCD A Coruña. Consultado o 31 de xullo de 2016. 
  134. "PRESUPUESTO 15 - 16" (PDF) (en castelán). RCD A Coruña. Consultado o 31 de xullo de 2016. 
  135. "El Celta venció por 4-3, pero la Copa Galicia se fue para La Coruña". El pueblo gallego nº 7.287 (en castelán). 24 de diciembre de 1946. p. 3. Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2016. Consultado o 25 de marzo de 2014. 
  136. "Desenlace en la Copa Galicia". El Pueblo Gallego nº 4.020 (en castelán). 30 de junio de 1936. p. 5. Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 07 de abril de 2014. 
  137. "El Pontevedra goleó al Deportivo en Pasarón (5-0). Con este resultado los granates se adjudicaron la Copa Galicia". El pueblo gallego nº 14.861 (en castelán). 20 de mayo de 1966. p. 13. 
  138. "El Ferrol, campeón de la Copa Federación Gallega, al empatar con el Deportivo (2-2)" (TIFF). Ciudad: Semanario de Pontevedra nº76. 7 de xullo de 1947. p. 3. 
  139. Historial do Deportivo da Coruña na páxina oficial da UEFA
  140. "El Depor tira la eliminatoria". uefa.com (en castelán). 23 de agosto de 2005. 
  141. "Medalla de Ouro de Galicia en canaldeportivo.com". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2009. Consultado o 21 de xaneiro de 2009. 
  142. El Deportivo recibe la medalla de oro de A Coruña - Marca (en castelán)
  143. "Medalla de Ouro da Universidade da Coruña en canaldeportivo.com". Arquivado dende o orixinal o 12 de febreiro de 2009. Consultado o 21 de xaneiro de 2009. 
  144. Historia do R.C.Deportivo da Coruña, os mellores anos (2/2)
  145. "Ha sido concedida al Sevilla la Copa Foronda" (PDF). ABC (en castelán). 14 de agosto de 1952. p. 20. 
  146. Juego Limpio en España - Real Federación Española de Fútbol (en castelán)
  147. noticias.info (17 de xullo de 2008). "DEPORTIVO: Un Dépor-Real Madrid en Riazor abre el telón de la Liga" (en castelán). [Ligazón morta]
  148. "La afición del Depor recibirá el premio al 'Jugador nº 12'". Marca (en castelán). 18 de abril do 2012. 
  149. "La afición del Deportivo, premio 'Jugador número 12'". LFP (en castelán). 31 de maio de 2014. 
  150. ¡25.004 socios blanquiazules! (en castelán)
  151. Sitio web do Deportivo. Afición. Peñas arquivado do orixinal o 28 de xuño de 2012.
  152. "Los Riazor Blues acordaron disolverse". As (en castelán). 9 de outubro de 2003. Consultado o 21 de maio de 2016. 
  153. "El mapa ultra del fútbol español". MARCA (en castelán). 1 de decembro de 2014. Consultado o 21 de maio de 2016. 
  154. "El mapa ultra de España". El País (en castelán). 6 de decembro de 2014. Consultado o 21 de maio de 2016. 
  155. O Dépor B volve chamarse oficialmente Fabril
  156. 156,0 156,1 Ficha do Deportivo da Coruña na páxina web da Federación Galega de Fútbol Consultado o 2 de novembro de 2017
  157. División de Honor Juvenil (Grupo 1) 1995-96
  158. División de Honor Juvenil (Grupo 1) 2007-08
  159. División de Honor Juvenil (Grupo 1) 2009-10
  160. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 1997-98
  161. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2006-07
  162. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2007-08
  163. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2008-09
  164. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2009-10
  165. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2012-13
  166. CanalDeportivo (1 de maio de 2016). "El Fabril cae en Ordes en un fin de semana en el que el Juvenil B se proclama campeón de Liga". 
  167. Karbo Deportivo CanalDeportivo
  168. "El Deportivo de la Coruña femenino ya es una realidad". Marca (en castelán). 16 de marzo de 2016. Consultado o 13 de agosto de 2016. 
  169. "El femenino se llamará Deportivo Abanca". La Opinión A Coruña (en castelán). 31 de decembro de 2016. Consultado o 2 de novembro de 2017. 
  170. "Cen anos de Delio Rodríguez, o home das 38 etapas na Vuelta a España", artigo en Praza Pública, 19 de abril de 2016.
  171. "As seccións deportivas do Deportivo". Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2014. Consultado o 05 de maio de 2014. 
  172. Carlos Fernández Santander, Vicente Leirachá (1992). La Voz de Galicia, ed. Historia del Real Club Deportivo de La Coruña. 
  173. Veteranos rcdeportivo.es
  174. "O Dépor proclámase campión goleando (8-21) ó Valencia"". Arquivado dende o orixinal o 10 de decembro de 2008. Consultado o 10 de decembro de 2008. 
  175. 175,0 175,1 O Deportivo conquista por segunda vez a Liga de Fútbol 'Indoor'
  176. "Super-Dépor Campión". Arquivado dende o orixinal o 26 de decembro de 2008. Consultado o 26 de decembro de 2008. 
  177. El Dépor, todavía mejor, La Opinión, 20/06/2010.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]