Xerardo Fernández Albor

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Xerardo Fernández Albor
Medalla de Galiza.svg
Xerardo Fernández Albor
Xerardo Fernández Albor no 2012.

22 de xaneiro de 1982 – 26 de setembro de 1987
Vicepresidente José Manuel Romay Beccaría, Xosé Luís Barreiro Rivas e Mariano Rajoy Brey
Precedido por Xosé Quiroga Suárez (Presidente da Preautonomía)
Sucedido por Fernando González Laxe

Datos persoais
Nacemento 7 de setembro de 1917 (100 anos)
Santiago de Compostela, Galicia
Partido Partido Popular de Galicia (PPdeG)
Profesión Médico e político

Xerardo Fernández Albor, nado en Santiago de Compostela o 7 de setembro de 1917, é un político galego. Foi o primeiro presidente da autonomía Xunta de Galicia trala aprobación do estatuto de autonomía de 1981.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Os seus pais, Gerardo e Josefina, rexentaban o Hotel Estrella en Santiago de Compostela.

En 1936, durante a guerra civil española, foi chamado a filas polo bando nacional. Foi enviado ás frontes de Brunete e Belchite cando xa estaban case pacificadas, e despois embarcou no buque Baleares, que abandonou antes do seu afundimento. En 1938, como alférez provisional, marchou a Alemaña a facer cursos de perfeccionamento de aviación coa Luftwaffe. A súa promoción, chamada 9ª bis, titulouse o 26 de febreiro de 1939.[1].

Médico de profesión, participou no grupo Realidade Galega, formado por galeguistas históricos.

Tivo unha única irmá, falecida en 2009[2].

Vida política[editar | editar a fonte]

En 1981 encabezou como independente a lista de Alianza Popular para a Xunta de Galicia, converténdose no primeiro presidente da Xunta de Galicia elixido polo Parlamento Galego, para o que contou con Xosé Luís Barreiro Rivas, home forte de AP en Galicia, tras ingresar en AP Albor pasou a ocupar en marzo de 1983 a presidencia do partido en Galicia. O 30 de outubro de 1986 Barreiro, nunha xogada para conseguir a dimisión de Albor, e o resto dos seus conselleiros dimitiron nun aceno de apoio, agás os conselleiros do PDP e PL puxeron os seus cargos a dispor de Albor, quen non dimitiu e co apoio de Fraga mantívose como presidente con Mariano Rajoy como vicepresidente. En 1987 Barreiro marchou do partido, ingresou no grupo mixto e apoiou unha moción de censura do líder socialista Fernando González Laxe contra el, Fernández Albor deixou logo a presidencia, mantendo o escano ata 1989, ano no que foi elixido para o Parlamento Europeo, onde permaneceu até 1999.


Predecesor:
Xosé Quiroga Suárez
 Escudo de Galicia.svg
Presidente da Xunta de Galicia
 
1981 - 1987
Sucesor:
Fernando González Laxe

Galardóns[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Fernández Santander, C. (2000): '‘Alzamento e Guerra Civil en Galicia (1936-1939)’'. Edicións do Castro.
  2. Pesar por la muerte de Josefina Fernández Albor, El Correo Gallego, 26/4/09
  3. Maceiras: "Por mérito propio, Albor es ya pobrense ilustre", El Correo Gallego, 30/10/2010.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • RODRÍGUEZ-POLO, Xosé Ramón (2011): "Fernández Albor, Xerardo" en DICCIONARIO BIOGRÁFICO ESPAÑOL, Madrid: Real Academia de la Historia.
  • RODRÍGUEZ-POLO, Xosé Ramón (2009): O triunfo do galeguismo. Opinión pública, partidos políticos e comportamento electoral na transición autonómica. Madrid: Editorial Dykinson.
  • RODRÍGUEZ-POLO, Xosé Ramón (2009): Ramón Piñeiro e a estratexia do galeguismo. Vigo: Xerais.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]



Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre unha personalidade galega é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.