Deportivo da Coruña

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Deportivo da Coruña
Medalla de Galiza.svg
Escudo Real Club Deportivo da Coruña.jpg
Nome Real Club Deportivo de La Coruña, S.A.D.
Alcume(s) Dépor;
Deportivistas;
Herculinos;
Branquiazuis;
Turcos;
Superdépor
Fundación 2 de marzo de 1906 (110 anos)
Estadio Riazor,
A Coruña, Galicia
Inauguración 28 de outubro de 1944
Capacidade 33.819 (33.091 + 400 en palcos VIP + 149 en palco presidencial + 179 en palcos de prensa)[1] localidades
Presidente Galicia Tino Fernández
Adestrador España Gaizka Garitano[2]
Liga Primeira División
2015–16 15.º
Vestimenta Lotto Sport
Patrocinador Estrella Galicia
Páxina web Páxina web oficial
Na casa
Fóra
Terceira
Tempada actual

O Deportivo da Coruña, que ten por nome oficial Real Club Deportivo de La Coruña, S.A.D., e que tamén se coñece popularmente como Deportivo ou Dépor, é un club de fútbol galego fundado no 1906 na cidade da Coruña. Actualmente xoga na Primeira División, logo de ascender na tempada 2013–14. Con todo, xogou 21 das últimas 23 tempadas en Primeira División, 20 delas consecutivas (1991-2011)[3] e 16 delas entre os 10 primeiros clasificados.[4]

Historicamente, o Deportivo da Coruña tivo dúas épocas de maior éxito: Unha entre 1992 e 1996, co popularmente chamado "Superdépor", onde gaña unha Copa do Rei, e unha Supercopa de España, e outra entre 1999 e 2004, co "Eurodépor". En total, o club ten no seu haber unha Liga, cinco subcampionatos e catro terceiros postos, dúas copas do Rei e tres Supercopas de España como máximos logros nacionais, e unha clasificación á semifinal da Recopa de Europa e outra á da Liga de Campións como éxitos internacionais.

Ocupa o posto 31 da clasificación histórica da IFFHS.[5] No ano 2009, a mesma organización colocaba ao club no posto 171 da súa clasificación dos 200 mellores clubs europeos do século XX.[6] En 2004, ocupou o 6º lugar na clasificación de clubs da UEFA.[7]

Logo de 42 temporadas en Primeira, o club ocupa o posto 11º na Clasificación histórica da Primeira división española, sendo o primeiro equipo galego neste ránking. Ademais é o 9º equipo en número de afeccionados en España (2,2%), segundo unha enquisa do CIS de maio de 2007.[8] A finais de 2003 o club contaba con 287 peñas, pero na tempada 2011–12 en Segunda División esa cifra de peñas baixou a 156.[9]

Mantén historicamente unha gran rivalidade co Celta de Vigo, chamándose os partidos entre eles Derbis galegos.

Índice

Historia[editar | editar a fonte]

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Xogadores do Deportivo en 1912

O Club Deportivo da Sala Calvet foi fundado o 2 de marzo de 1906 por un grupo de alumnos dese prestixioso ximnasio coruñés propiedade de Federico Fernández-Amor Calvet, sendo nomeado presidente do club Luis Cornide Quiroga.[10] Dende a súa fundación, o Deportivo mantivo unha gran rivalidade co Real Club Coruña.[11][nota 1] En 1909, o club obtivo o título de Real, pasando a chamarse Real Club Deportivo da Sala Calvet.[12] No ano 1910, o Deportivo xogou a final da Copa do Rei, disputada en Madrid en formato triangular entre os deportivistas, o Futbol Club Barcelona e o Club Español de Madrid.[13] En 1911, o club muda o seu nome polo de Real Club Deportivo da Coruña.[12] Entrementres, as disputas entre o Deportivo e o Coruña non paran de aumentar, chegando un punto no que a directiva deportivista decide non xogar máis partidos cos coruñistas.[11]

Porén, en xullo de 1914 os xogadores do Deportivo deciden unilateralmente disputar dous encontros fronte ó Coruña. A decisión non é respaldada pola directiva, provocando que os xogadores abandonen o club e funden o Deportivo F.C. Auténtico.[11] En 1918, prodúcese un acordo e os xogadores deciden disolver o club escindido e regresar á estrutura do Real Club Deportivo. Durante as seguintes tempadas, o Deportivo participa no Campionato de Galicia, torneo do que se proclamou campión seis veces antes de que fose suprimido en 1940.[14]

Fundación da Liga e ascenso a Primeira[editar | editar a fonte]

Xogadores do Deportivo en 1927

O Deportivo quedou encadrado, no primeiro campionato de Liga celebrado en 1929 no grupo primeiro da Segunda División, formada por dez equipos: Sevilla, Iberia, Alavés, Sporting, Valencia, Betis, Oviedo, Celta, Racing Madrid e Deportivo, que finalizaría na oitava posición.[15] Permanecería o club en devandita categoría dez tempadas ata lograr o ascenso á Primeira División na tempada 1940/41.[16] O ano anterior foi campión do seu grupo en Segunda, pero non logrou ascender ao perder o encontro de promoción ante o Celta de Vigo por 1-0.[17] Na súa primeira participación en Primeira División quedou cuarto, destacando as vitorias fronte Real Madrid (1-0), Celta (4-0) e Barcelona (1-0).[18] O seu porteiro, Juan Acuña, logrou ser o porteiro menos batido da competición, honor que volvería conseguir na tempada seguinte.[nota 2][19]

A inauguración do novo Estadio de Riazor, en 1944 fronte ó Valencia,[20] foi o preludio do descenso do club de novo á Segunda División. Tras sucesivos ascensos e descensos, o Deportivo acada o seu primeiro subcampionato de liga na tempada 1949-50, na que se alzaría co título o Atlético de Madrid, que conseguiu un punto máis que o Deportivo.[21] Logo do subcampionato o club rematou en postos que lle permitían manter a categoría con tranquilidade. En 1951 o equipo fichou a dous arxentinos, Corcuera e Oswaldo, que xunto a Franco, Moll e Tino formaron a dianteira coñecida como a "Orquesta Canaro", e que marcaría na templada 1950-51 64 goles en 30 partidos.[22] Permanecería o club herculino en Primeira División ata a tempada 1956-57. Na tempada 1961-62 o equipo recupero a categoría, porén a pesar do bo inicio da tempada, gañando o Trofeo Teresa Herrera ante un Benfica que viña de proclamarse campión de Europa, o equipo descendeu tras finalizar a tempada. Dende ese momento o equipo collería a fama de equipo "ascensor" polos seus continuos ascensos e descensos, se ben na tempada 1968-69 conseguiu manterse dous anos consecutivos na máxima ctegoría. En xullo de 1969, o presidente González nomeou xerente ao xornalista deportivo Manuel Fernández Trigo.[23]

Os peores anos[editar | editar a fonte]

Arsenio Iglesias chegou por primeira vez ao banco do Deportivo en decembro de 1970. Na imaxe o busto do adestrador que se encontra fronte ao Estadio de Riazor.

O 30 de decembro de 1970, co equipo en Segunda, chegou ao banco branquiazul Arsenio Iglesias.[24] Baixo a dirección do adestrador arteixán o equipo conseguiu de novo o ascenso á Primeira División logo de finalizar na terceira posición e conseguir unha das catro prazas de ascenso directo á máxima categoría do fútbol español, que se ía ampliar a 18 equipos na seguinte tempada fronte aos 16 que viñan competindo.[12] Arsenio conseguiría manter ao equipo en Primeira dúas tempadas,[25] conseguindo a 14ª posición na tempada 1971-72, porén na tempada 1972-73 o equipo finalizou na penúltima posición, descendendo unha vez máis á Segunda División.[12] Ao final da tempada Arsenio marcharía para o Hércules.[25] Esa sería a última tempada que o equipo herculino xogaría en Primeira, tiveron que pasar 18 anos ata que na tempada 1991–92 o Deportivo volvou xogar en Primeira.

Na tempada seguinte tocou fondo descendendo a Terceira División logo de perder por 2 goles a 0 no campo do Barakaldo o 26 de maio de 1974. O descenso provocou a dimisión do daquela presidente, Manuel Sánchez Candamio (cuxa xestión fora moi criticada), ocupando o seu lugar Antonio Álvarez Rodríguez e o cese de tres adestradores e fichaxes que non deron os resultados esperados, aínda que as lesións tampouco axudaron ao equipo a evitar o descenso.[26][24] Esa tempada, a 1974–75, e baixo a dirección de José Antonio Irulegui e con xogadores como Seoane, Belló, Luis, Canosa, Cobas, Caamaño, Piño, Vales, Castro, Muñoz e Rabadeira, o equipo proclamouse campión na categoría, ascendendo novamente.[24] Na tempada do ser regreso á categoría de prata o equipo herculino acadou o 5º posta na clasificación, con todo, desde ese momento o club experimentou un declive deportivo nas seguintes campañas que finalmente o conduciría, na tempada 1979-80 logo de cinco tempadas en Segunda, a descender á recén creada Segunda B, categoría na que só xogou unha tempada, a 1980–81, na que finalizaron na segunda posición, o que lle outorgou unha das prazas de ascenso directo xunto co seu máximo rival, o Celta de Vigo, que descender un ano antes.[12] Tras o ascenso viñeron dez tempadas consecutivas na división de prata.

Con todo, a situación económica do club, cunha débeda que non paraba de medrar dende ía anos e que ascendía nos anos 1980s a 600 millóns de pesetas, era complicada. Por outra banda, os resultados deportivos non acompañaron, e na tempada 1987-88 o equipo estivo a piques de descender de novo á Segunda B, conseguindo a permanencia na derradeira xornada.[27] Foi ese mesmo ano marcaría un punto de inflexión na historia do club coruñés, o 13 de xuño de 1988 celebrábase no Colexio dos Salesianos unha asemblea aberta e popular na que foi elixido presidente Augusto César Lendoiro.[27][12] Logo de acceder á presidencia, Lendoiro deu os primeiros pasos para levar ao equipo ao cumio, modernizando a institución e fichando xogadores de peso que aumentaran o nivel do equipo.[12] O regreso de Arsenio na tempada seguinte e a recuperación económica deron paso, logo dun intento fallido en 1990, ao subcampionato e o ascenso a Primeira división na tempada 1990-91 tras case dúas décadas Primera División.[27] O Deportivo pasaría de ser dun equipo ascensor e ao bordo da desaparición, a un equipo que anos máis tarde se codearía cos grandes de Europa.

O Superdépor[editar | editar a fonte]

O brasileiro Bebeto foi o símbolo do Super Depor.

Logo dunha tempada de transición con equipo que combinaba veteranía e xuventude dirixido por Marco Antonio Boronat, que sería substituído por Arsenio Iglesias para salvar ao equipo do descenso, na tempada 1992-93, o club viuse obrigado a converterse en Sociedade Anónima Deportiva. O club deseñou un modelo de accións economicamente asequibles e primou aos pequenos accionistas fronte aos grandes. Co obxectivo de non volver sufrir para manter a categoría realizáronse as fichaxes dos brasileiros Bebeto e Mauro Silva e o seu terceiro posto en Liga esa tempada realizando un bo xogo, supuxeron o nacemento do que se veu en chamar "Superdépor". Aínda que o Deportivo caeu na cuarta rolda da Copa do Rei frente ao Club Polideportivo Mérida de Segunda División logo da quenda de penaltis, o terceiro posto conseguido na templada 1992-93 valeulle ao equipo herculino para clasificarse para a Copa da UEFA por primeira vez na súa historia.[28][29] Esa tempada Bebeto finalizou como máximo goleador con 29 goles, conseguindo así o Trofeo Pichichi, converténdose no primeiro deportivista en conquistar o trofeo.[30]

A tempada 1993-94 iniciouse coa viaxe do equipo branquiazul a Dinamarca para enfrontarse ao Aalborg BK, o seu primeiro rival na Copa da UEFA, ao que conseguiu eliminar por un contundente 5-1 no cómputo global, logo de caer por un gol a cero no Aalborg Stadion de Aalborg e derrotar aos dinamarqueses na Coruña por cinco goles a cero o 28 de setembro. Na segunda rolda da competición europea o Deportivo eliminou ao Aston Villa inglés, que viña de conseguir o subcampionato da Premier League, por un marcador global de dous goles a un, logo de ganar o partido de volta no estadio de Villa Park en Birmingham (0-1). Finalmente o Deportivo caeu eliminado nos oitavos de final polo Eintracht Frankfurt alemán logo de perder por un gol a cero os dous partidos.[31][32] O equipo que debutou na Copa da UEFA foi o seguinte:

Na liga, o Deportivo estivo a piques de adxudicarse a súa primeira liga, logo de manteres á fronte da clasificación boa parte da tempada e de chegar á derradeira xornada con opcións ao título. Con todo, un penalti malogrado polo serbio Djukic no último minuto do partido disputado contra o Valencia que pechaba o campionato deulle o título ao FC Barcelona, que finalizou cos mesmos puntos que os herculinos.[33] Ademais, esta tempada o Dépor conseguiu o Trofeo Zamora con Liaño, que converteu ao Deportivo no mellor equipo defensivo nunha tempada de Liga, encaixando tan só 18 goles nas 38 xornadas de Liga, o que fai unha media de 0,474 goles/partido.[34][35]

Nas dúas seguintes tempada 1994-95 o equipo logrou de novo o subcampionato de Liga e chegou aos oitavos de final da Copa da UEFA, onde o Borussia Dortmund alemán privouno de chegar aos cuartos de final. Con todo, o maior éxito da tempada foi a consecución do primeiro título do club coruñés a nivel estatal, a Copa do Rei. O equipo venceu en Madrid ao Valencia CF (2-1), nun partido que se tivo que suspender por mor da intensa choiva que inundou o Estadio Santiago Bernabeu nos últimos minutos, e que obrigou a reanudar o partido días despois.[33] Os autores dos tantos da final foron Manjarín e de Alfredo.[36] O equipo que conquistou a primeira Copa do Rei para o club foi o seguinte:

Antes da tempada 1995-96 Arsenio deixou o banco coruñés e decidiu retirarse, sendo substituído polo técnico galés John Benjamin Toshack. A tempada comezou cun novo título, ao alzarse coa Supercopa de España tras vencer ao Real Madrid a dobre partido. Ademais o Deportivo conseguiu chegar ás semifinais da desaparecida Recopa de Europa, onde foi eliminado polo Paris Saint Germain,[33] que finalmente se alzaría co título, por un dobre 0-1.[37] Na liga o equipo finalizou na 9ª posición e Bebeto decidiu non continuar do Deportivo, aceptando unha oferta do Flamengo brasileiro. A tempada 1996-97 coa chegada de xogadores estranxeiros como Rivaldo, Naybet ou Songo'o cos que Deportivo logra un terceiro posto na liga logo dun inicio ligueiro no que batiu todos os récords do equipo, permanecendo 17 xornadas imbatido, con todo unha fase de malos resultados provocaron a saída de Toshack a falta de 19 xornadas para o final da competición, sendo substituído polo brasileiro Carlos Alberto Silva.[33]

A pesar da chegada de reforzos com Djalminha ou Luizão, a seguinte foi unha mala tempada para un Deportivo que malia maravillar no Teresa Herrera viu como a poucos días do inicio da liga o Barça se facía con Rivaldo logo de pagar a cláusula de rescisión de 4.000 millóns. Finalmente o equipo coruñés foi eliminado da Copa da UEFA na primeira rolda fronte ao AJ Auxerre por 2-1 e 0-0.[33][38]

O Eurodépor[editar | editar a fonte]

Diego Tristán logrou un trofeo Pichichi co Deportivo

Na tempada 1998–99 chegou ao banco coruñés o adestrador irundarra Javier Irureta procedente do Celta de Vigo.[39] Nese momento chegan ao club xogadores como Manuel Pablo, Scaloni, Pauleta ou Turu Flores entre outros. Logo de conquistar o Trofeo Teresa Herrera e o Trofeo Ramón de Carranza, o Deportivo finaliza a liga en sexta posición, clasificándose para a Copa da UEFA e alcanzando as semifinais da Copa do Rei, onde foi eliminado polo Atlético de Madrid logo de empatar (0-0) no partido de ida e perder (1-0) no partido de volta.[40][41]

Na tempada 1999–00 chegaría o primeiro e único título de Liga do Deportivo. Logo dun bo inicio ligueiro, no que se mantiveron entre os primeiros clasificados, na 12ª xornada o equipo herculino situouse á cabeza da táboa, posto que xa non deixarían no que restaba de tempada. Grazas a unha boa racha de imbatibilidade os de Irureta conseguiron contar con oito puntos de vantaxe sobre os seus perseguidores, con todo, unha etapa máis crítica na que o equipo non acababa de funcionar ben lonxe do seu estadio fixo que voltaran as pantasmas de 1994. Esa tempada o Deportivo derrotou por 5-2 en Riazor ao Real Madrid, que meses máis tarde alzaría a Copa de Europa, así como ao Barcelona de Louis van Gaal (2-1). Con Songo'o, Djalminha, Pauleta, Fran, Mauro Silva, Donato, Naybet, Turu Flores e Roy Makaay como protagonistas, o Dépor proclamouse campión de liga o 19 de maio de 2000, nun Estadio Municipal de Riazor cheo ante o Espanyol logo de gañar 2-0 con goles de Donato e Makaay. O Deportivo pechou deste xeito unha tempada de liga na que finalmente conseguiu cinco puntos de vantaxe sobre o segundo e o terceiro clasificados: Barcelona e Valencia respectivamente, convertendo á cidade da Coruña na segunda cidade máis pequena, logo de Donostia, que conseguía un título de liga.[40][42] Os xogadores que formaron parte do equipo que conquistou o primeiro título liga do club coruñés foron os seguintes:

Con todo, as participacións deportivista na competición europea e na Copa do Rei foron máis discretas. Na Copa da UEFA os branquiazuis superaron tres eliminatorias, caendo nos oitavos de final fronte ao Arsenal F.C., que daquela marchaba segundo na Premier League inglesa. Na competición copeira tamén chegaría aos oitavos de final, sendo desta volta o Osasuna o que apearía aos de Irureta da competición.[40]

A partir de aí, e da man de grandes futbolistas de talle mundial como Molina, Valerón, Diego Tristán, Sergio e moitos dos campións de liga, e tamén de man de Irureta e Lendoiro, vivíronse cinco anos de grandes éxitos na Liga de Campións (atinxindo unha semifinal e por tres veces os cuartos de final), lográronse dous novos subcampionatos de Liga e unha nova Copa do Rei en 2002, en final disputada no Estadio Santiago Bernabéu contra o Real Madrid, no día en que a entidade merengue celebraba a súa centenario, feito que popularmente coñécese como o "Centenariazo", dado o seu gran parecido coa final da Copa Mundial de Fútbol de 1950 que historicamente foi coñecida como Maracanazo. Diego Tristán e Roy Makaay gañaron o Trofeo Pichichi en tempadas consecutivas, logrando este último a Bota de Ouro en 2003.

O centenario[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Centenario do Deportivo.

Logo da etapa dourada do Deportivo con Irureta no banquiño, o 2006, ano no que o club celebrou o seu centenario, marca o inicio dunha etapa de transición marcada pola grave crise económica e as débedas. A chegada de Joaquín Caparrós supón unha auténtica revolución no plantel. Moitos dos pesos pesados do vestiario, como Molina, Scaloni, Víctor ou Diego Tristán abandonan a entidade, que invirte 9,3 millóns de euros na fichaxe de 17 xogadores, a maioría novos e con proxección, entre os que destacan Riki, Filipe Luis, Lopo ou Juan Rodríguez. Prodúcese tamén unha reformulación dos obxectivos deportivos, fixados agora na permanencia. Mais, a pesar da falta de apuros deportivos e a participación na Copa Intertoto, o mal xogo e o desencontro coa bancada propician a saída do técnico despois de dúas temporadas.

A etapa de Lotina (2007–2011)[editar | editar a fonte]

Deportivo da Coruña no 2008.

A era de Miguel Ángel Lotina no banquiño branquiazul daba comezo na tempada 2007-08. O mexicano Andrés Guardado firma polo Deportivo por 7 millóns de euros e marcha Jorge Andrade á Juventus que paga 10 millóns polo xogador. Nesta temporada, tras unha primeira volta do campionato coqueteando co descenso, o equipo consegue rematar unha segunda volta inmellorábel clasificándose para a Copa Intertoto tres anos despois da última participación en Europa, tras quedar 9º por encima do Athletic de Bilbao (o seu máis próximo perseguidor inscrito para a Intertoto). O equipo xogou en xullo de 2008 a Copa Intertoto na que se enfrontou ao Bnei Sakhnin, conxunto árabe de Israel. No partido de ida en Israel o Deportivo gañou 1-2 con tantos de Lafita e Riki, mentres que na volta, xogada en Riazor, o resultado foi de 1-0 con gol de Valerón. Con este resultado o equipo clasificouse por fin para unha competición europea despois de 4 anos de ausencia.

Na seguinte tempada, a 2008–09, marcada polas fichaxes de Aranzubia, Zé Castro e o mexicano Omar Bravo, a pesar de non pasar dos deceoitavos de final da Copa da UEFA ao ser eliminado polo Aalborg BK danés, o Deportivo consegue superar ao seu eterno rival histórico, o Celta de Vigo, na clasificación histórica da Liga, grazas á continuada permanencia do conxunto olívico na Segunda División e ao sétimo posto do Deportivo en Liga.

Andrés Guardado foi un referente do proxecto deportivista entre 2007 e 2012.

Na tempada 2009–10, o equipo realiza unha gran primeira volta que lle leva a ocupar postos europeos durante máis de 20 xornadas (3 delas en prazas de Liga de Campións). No entanto, as lesións lévanlle a realizar unha mala segunda volta na que asina unha racha de 11 partidos consecutivos sen gañar. Finalmente o equipo termina na 10ª posición. Nesta tempada hai que destacar o debut de varios xogadores do Fabril nos partidos de Liga e Copa do Rei: Juan Domínguez, Iván Pérez, Rochela, Dani, Seoane, Añón e Raúl.

Na tempada 2010–11 descendeu á Segunda División tras 20 anos seguidos na categoría de elite. O descenso produciuse logo de perder o derradeiro partido (0–2) contra o Valencia CF, converténdose no primeiro equipo que perde a categoría con 43 puntos.

A etapa de Oltra[editar | editar a fonte]

Tras un inicio irregular en Segunda División e con José Luis Oltra no banquiño, a tempada 2011–12 remata co equipo como campión da categoría, producíndose o ascenso o 27 de maio de 2012, a falta dunha xornada para rematar o campionato.[43] O 3 de xuño de 2012, na derradeira xornada, o Deportivo conseguiu alcanzar a cota de 91 puntos, récord na categoría (a anterior marca estaba en 88 puntos, conseguidos polo Real Valladolid na tempada 2006–07).[44]

Porén, ó comezo da tempada en 1ª División, o 30 de decembro de 2012, é despedido tras sumar soamente 12 puntos nos primeiros 17 partidos.

A etapa de Paciência[editar | editar a fonte]

Tras ser destituído Oltra, o conxunto herculino faise cos servizos do adestrador portugués Domingos Paciência. Mais os resultados non melloraron a situación do club, que andaba no último lugar da táboa, xa que só suma 4 puntos en 6 partidos, e ó cabo de mes e medio desvincúlase do club.

A etapa de Fernando Vázquez[editar | editar a fonte]

Partido Deportivo-Xaén, (1-0), o 31 de maio de 2014, no que o Dépor acadou o ascenso a Primeira División no 2014.

O 11 de febreiro de 2012, tras destituír a Paciência, Augusto César Lendoiro firma o contrato que vinculaba ó adestrador Fernando Vázquez á entidade branquiazul. O escenario do debut non podía ser mellor: o Dépor pon sobre as cordas ó Real Madrid, que acaba levándose o triunfo con moitas dificultades, 2-1. Pese a comezar bastante mal (3 derrotas e 1 empate) o conxunto coruñés enlaza 4 vitorias seguidas, entre elas o derbi galego contra o Celta de Vigo. O Dépor, que semellaba desafiuzado, volvía á loita pola permanencia. Pese a iso, ó rematar a tempada, Vázquez non consigue acadar ese obxectivo.

Pese ó descenso Vázquez segue á fronte do banco deportivista e, cunha primeira volta case perfecta fóra de Riazor (pese a complicacións en casa), remata como campión de inverno e, o 31 de maio de 2014 o Dépor volve á categoría raíña trala vitoria contra o Real Jaén por 1 a 0.

Pese a ter firmado un ano máis de contrato, o Deportivo, que cambiara de presidente de Lendoiro a Constantino Fernández, prescinde dos servizos do de Castrofeito, so pretexto dunhas declaracións polémicas deste.

Deportivo da Coruña no 2015.

A etapa de Víctor Fernández[editar | editar a fonte]

No verán de 2014 o Deportivo contrata como adestrador a Víctor Fernández, mais os resultados non acompañan e o Dépor ve perigar a salvación. Con todo a directiva dálle varias oportunidades, pero o equipo non remata de funcionar. Todo isto fai que, tralo empate co Córdoba, ultimo na clasificación, Fernández sexa cesado como adestrador do Deportivo.

Etapa actual: Víctor Sánchez del Amo[editar | editar a fonte]

O 9 de abril de 2015 chega como adestrador Víctor Sánchez del Amo que comeza inmediatamente o seu traballo e o Dépor sufre unha metamorfose completa, pese a que os resultados non sexan demasiado bos. Chega á última xornada contra o FC Barcelona dependendo de si mesmo para manterse en Primeira. O 2-0 inicial a favor dos culés fai pensar na perda da categoría, pero dous goles, de Lucas Pérez e Diogo Salomão, e varias intervencións chaves de Fabricio Agosto manteñen o club en Primeira División ó rematar o partido con empate a dous.

Escudo do club[editar | editar a fonte]

O escudo oficial do club consiste nun cinto de cabaleiro que rodea o pendón morado da Sala Calvet e a bandeira de Galicia. Coroa real no centro do pendón e sobre o escudo. As cores oficiais son as seguintes:[45]

Dourado

Pantone 872

Morado

Pantone 255

Azul

Pantone 299

Vermello

Pantone 179

Uniforme[editar | editar a fonte]

Aínda que desde a súa fundación estableceuse que o equipo defendería unha camiseta a franxas verticais azuis e brancas, non sería ata 1912 cando o club coruñés faría habituais estas cores nos seus partidos oficiais. Na actualidade, o primeiro uniforme do Deportivo continúa sendo branquiazul, mentres que o segundo e terceiro varían practicamente cada tempada en función de motivacións comerciais. Na actualidade a empresa encargada dos deseños e fabricación da equipamento é a italiana Lotto.

Uniforme 2015/16[editar | editar a fonte]

Para a tempada 2015/16, o Deportivo ten os seguintes tres uniformes[46]:

  • Uniforme titular: Camiseta a franxas verticais azuis e brancas; pantalón azul; medias azuis.
  • Uniforme alternativo: Camiseta coa franxa da bandeira de Galicia; pantalón branco; medias brancas.
  • Terceiro uniforme: Camiseta de cor vermella; pantalón vermello; medias vermellas.
Titular


Alternativo


Terceiro


Evolución do uniforme[editar | editar a fonte]

Camisetasdeporticocoruna.jpg

Provedor e patrocinadores[editar | editar a fonte]

Período Provedor Patrocinador
1990–1992 Rox Leyma
1992–1997 Umbro Feiraco
1997–2000 Adidas
2000–2001 Dreamcast
2001–2007 Joma Fadesa
2007–2008 Canterbury
2008–2009 Estrella Galicia
2009– Lotto

Himno[editar | editar a fonte]

Aínda que o Deportivo contaba cun himno máis tradicional que o actual (composto en 1924 por Maximiliano Svarmanoff), a aparición do "Superdépor" e a imaxe de renovación do club levaron á directiva a substituír o himno histórico por un máis moderno, composto polo grupo coruñés Cacahué. Devandito himno, en estilo rock, sería versionado posteriormente pola Orquestra Sinfónica de Galicia. No ano 2006, o grupo La Banda del Camión compuxo o himno do centenario, que incluía os nomes das grandes figuras que pasaron polo club.

(O himno pode escoitarse na páxina web do Deportivo: Versión Rock; Versión Sinfónica.)

Instalacións[editar | editar a fonte]

Estadios[editar | editar a fonte]

Corralón da Gaiteira[editar | editar a fonte]

Partido no antigo Corralón da Gaiteira en 1907.

O primeiro escenario dos partidos do Deportivo da Coruña (daquela aínda coa denominación de Club Deportivo da Sala Calvet), sendo o campo no que o equipo herculino disputou os seus partidos de xeito habitual durante os seus primeiros dous anos e medio de existencia. O Corralón foi a principios do século XX o único campo da Coruña no que se podía practicar o deporte que acababa de chegar á cidade. Estaba situado nos terreos anexos á Fábrica de Tabacos e medía 18.000 m² e tiña bancadas con capacidade para 6.000 espectadores.[47][10] Eduardo del Río y Santos-Lartaud, un comerciante e cónsul de Dinamarca en Galicia, era propietario de varios terreos nas proximidades da Palloza e deu o visto e prace para que os deportistas da Sala Calvet puideran adestrar e xogar os seus encontros no Corralón.[48]

Foi no chamado Corralón da Gaiteira onde o Deportivo disputou o primeiro partido fronte ao seu máximo rival na época, o Coruña Foot-ball Club, o 9 de decembro de 1906, que acabaría con marcador favorable para os integrantes do equipo da Sala Calvet (2-1).[47] En maio de 1909 o Deportivo abandonou o Corralón da Gaiteira para trasladarse ao vello campo de Riazor.[10]

Campo de Riazor[editar | editar a fonte]

Dende que en 1909 o Deportivo abandonase o Corralón da Gaiteira ata 1944, ano no que se inaugurou o Estadio Municipal de Riazor, o Deportivo xogou os seus encontros no coñecido como campo de Riazor. Este terreo de xogo estaba situado nas proximidades do actual estadio, nos terreos que na actualidade ocupa o colexio das Escravas.[49] O novo campo foi inaugurado o 16 de maio de 1909 cun partido fronte ao Fortuna de Vigo. O partido finalizou coa vitoria do equipo vigués por 1-3. O xornal El Noroeste relataba o acontecemento do seguinte xeito:[47]

O partigo foi bastante forte e moi lucido e agradou á concorrencia, que aplaudiu entusiasmada a ambos equipos

Finalmente en outubro de 1944 o Deportivo trasladouse de novo ao actual estadio construído orixinalmente por Santiago Rey Pedreira.[47]

Estadio de Riazor[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Estadio Municipal de Riazor.
Panorámica de Riazor
Interior do estadio

O estadio do Deportivo é o Estadio Municipal de Riazor, situado a carón da praia de Riazor, na Coruña. A pesar de ser de titularidade municipal, o Deportivo utiliza o recinto a cambio dun alugueiro simbólico de 1 ao ano. Ten unha capacidade de 34.600 espectadores, todos sentados, sendo o estadio con maior aforamento de Galicia. A súa primeira construción data de 1909 no terreo que hoxe ocupa a Igrexa das Escravas, a escasos metros da súa actual localización. A súa segunda construción, xa na súa actual localización, é en 1944, sendo o arquitecto Santiago Rei. O estadio tivo varias remodelacións, como a de 1982 con motivo do Campionato Mundial de Fútbol de devandito ano, e a última, comezada en 1996 coa construción do fondo de pavillón e terminada en 1997 coa remodelación do fondo de maratón. Ten unhas dimensións de 105 x 70 metros. Recentemente foi renovada a súa Licenza UEFA para a celebración de partidos de competicións internacionais.

Afluencia a Riazor[editar | editar a fonte]

O Deportivo tivo dúas épocas na súa historia recente de grande afluencia ao estadio municipal de Riazor. A primeira delas, entre os anos 1992–93 e 1996–97, onde a media de entrada situábase en 25.000 espectadores,[50] para un estadio con capacidade para 29.000. Na segunda etapa, xa cunha capacidade para 35.000 espectadores, o número de socios e de afluencia situábase en torno os 30.000 espectadores,[51] entre as tempadas 2000–01 e 2003–04. Na tempada 2014-15 a media de espectadores situouse en 21.256, e o número de socios nos 24.245, a maior parte deles (18.545) eran homes.[52]

A asistencia media a Riazor durante as últimas 10 tempadas foi a seguinte:[53][54][55]

Estimación aproximada

Tempada Categoría Espectadores Asistencia máos alta Asistencia total Partidos
2005-2006 Primeira División 19 105 34 000 362 995 19
2006-2007 Primeira División 16 620 34 600 315 780 19
2007-2008 Primeira División 17 800 34 600 338 200 19
2008-2009 Primera División 18 316 34 600 348 004 19
UEFA 17 800 20 000 71 200 4
2009-2010 Primeira División 18 932 34 600 359 708 19
2010-2011 Primeira División 19.984 34 600 379 696 19
2011-2012 Segunda División 26 438 34 600 555 198 21
2012-2013 Primeira División 29 517 34 600 560 823 19

Con datos oficiais

Tempada Categoría Espectadores Asistencia máis alta Asistencia total Partidos
2013-2014 Segunda División 23 871 33 639 417 283 21
2014-2015 Primeira División 21 256 30 334 403 863 19
2015-2016 Primeira División 24 583 30 666  

Proxecto do novo estadio[editar | editar a fonte]

En 2003 o presidente Augusto César Lendoiro presentou a maqueta do novo estadio de Riazor[56] deseñado polo prestixioso arquitecto norteamericano Peter Eisenman. O presidente declarou que sería o estadio "máis bonito do mundo", catro estrelas e tería unha capacidade de 36.000 espectadores. A construción sería encima do actual estadio. Actualmente este proxecto atópase parado.

Desde 2009, con motivo da candidatura ibérica para os mundiais de 2018 e 2022, o Concello da cidade e o club debatiron sobre a posibilidade de remodelar o actual Riazor ou construír un estadio novo, no caso de que España organizara un mundial e a cidade da Coruña fose elixida sede.[57] A candidatura non foi elixida pero o estadio será remodelado e terá capacidade para 45.000 espectadores.[58][59]

O Mundo do Fútbol[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Cidade Deportiva de Abegondo.

O Mundo do Fútbol, nome co que se coñece á Cidade Deportiva de Abegondo, é un conxunto de instalacións deportivas propiedade do club herculino situadas en Abegondo, alí adoita preparar os seus partidos o Deportivo. Foi inaugurado en 2003. Está formado por un edificio principal que alberga os vestiarios, oficinas e cafetería e que serve de bancada para uns 1.200 espectadores cara ao campo principal e uns 500 cara ao campo de céspede artificial. En total a cidade deportiva conta con 7 campos de céspede natural, 1 de céspede artificial, 6 campos de céspede natural de fútbol 7 e máis de 16.000 m² de campos auxiliares de céspede natural. Hai ademais uns 9.000 m² de aparcadoiros.[60]

Outras instalacións[editar | editar a fonte]

Deportenda no estadio de Riazor.
  • A Deportienda: o Deportivo da Coruña ten dúas tendas propias na cidade para a venda dos seus produtos deportivos e publicitarios. Unha situada nos baixos do estadio de Riazor e outra no centro comercial Marineda City[61] desde 2015.
  • A Deporclínica é un centro de fisioterapia aberto ao público e que conta con máis de 300 m² e dotado de tratamentos de hidroterapia, fisioterapia e dous ximnasios.
  • O Playa Club, situado fronte á praia de Riazor, é un local de máis de 3.000 m² con restaurante, cafetería e discoteca na que se adoitan celebrar concertos.
  • Zonafit, ximnasio de 2.500 m² situado nos baixos do estadio.

Datos do club[editar | editar a fonte]

Partido da Copa da UEFA entre o Lech Poznań e o Deportivo en 2008.

Datos do club en Primeira División[editar | editar a fonte]

(ata a xornada 38 da tempada 2012-13)

Partidos históricos en Primeira división[editar | editar a fonte]

Datos do club na Copa do Rei[editar | editar a fonte]

Datos do club en competicións europeas[editar | editar a fonte]

Torneo Partidos xogados Vitorias Empates Derrotas Goles a favor Goles en contra
Liga de Campións 58 23 15 20 74 79
Previa da Liga de Campións 4 2 2 0 4 0
Copa da UEFA 32 14 5 13 43 36
Copa Intertoto da UEFA 10 8 0 2 18 10
Recopa de Europa 8 4 2 2 14 3
Total 112 51 24 37 153 128

Partidos históricos en Europa[editar | editar a fonte]

Historial na liga[editar | editar a fonte]

Para maior detalle véxase: Traxectoria do Deportivo da Coruña.
Tempada División Posto Copa do Rei
1929
1929/30 1/16 de final
1930/31 1/16 de final
1931/32 1/4 de final
1932/33 1/4 de final
1933/34 1/8 de final
1934/35 4ª rolda
1935/36 2ª rolda
1939/40 / 1/8 de final
1940/41      / ascenso 3ª rolda
1941/42 1/8 de final
1942/43 1/4 de final
1943/44 12º 1/8 de final
1944/45     14º descenso 1ª rolda
1945/46     2º ascenso 1ª rolda
1946/47     13º descenso 1ª rolda
1947/48     2º ascenso 6ª rolda
1948/49 12º 1/8 de final
1949/50 1/8 de final
1950/51 12º 1/8 de final
1951/52 11º 1/8 de final
1952/53 14º
1953/54 1/8 de final
Tempada División Posto Copa do Rei
1954/55 1/4 de final
1955/56 12º 1/8 de final
1956/57     15º descenso 1/4 de final
1957/58 13º
1958/59 1/8 de final
1959/60 1/16 de final
1960/61 1/16 de final
1961/62     1º ascenso 1/16 de final
1962/63     14º descenso 1/16 de final
1963/64     1º ascenso 1/8 de final
1964/65     16º descenso 1/8 de final
1965/66     1º ascenso 1/8 de final
1966/67     16º descenso 1/8 de final
1967/68     1º ascenso 1ª rolda
1968/69 10º 1/4 de final
1969/70     14º descenso 1/16 de final
1970/71     3º ascenso 1/4 de final
1971/72 14º 4ª rolda
1972/73     17º descenso 1/4 de final
1973/74     18º descenso 4ª rolda
1974/75     1º ascenso 3ª rolda
1975/76 1ª rolda
1976/77 11º 3ª rolda
Tempada División Posto Copa do Rei
1977/78 3ª rolda
1978/79 15º 3ª rolda
1979/80     18º descenso 2ª rolda
1980/81 2ªB     2º ascenso 1ª rolda
1981/82 12º 1/4 de final
1982/83 1/8 de final
1983/84 1/4 de final
1984/85 13º 1/8 de final
1985/86 3ª rolda
1986/87 3ª rolda
1987/88 16º 3ª rolda
1988/89 10º Semifinais
1989/90 1ª rolda
1990/91     2º ascenso 1/8 de final
1991/92 17º Semifinais
1992/93 4ª rolda
1993/94 1/8 de final
1994/95 Campión
1995/96 1/8 de final
1996/97 1/8 de final
1997/98 12º 1/4 de final
1998/99 Semifinais
1999/00 1/8 de final
Tempada División Posto Copa do Rei
2000/01 1/16 de final
2001/02 Campión
2002/03 Semifinais
2003/04 1/8 de final
2004/05 1/16 de final
2005/06 Semifinais
2006/07 13º Semifinais
2007/08 1/16 de final
2008/09 1/8 de final
2009/10 10º 1/4 de final
2010/11     18º descenso 1/4 de final
2011/12     1º ascenso 1/16 de final
2012/13     19º descenso 1/16 de final
2013/14     2º ascenso 3ª rolda
2014/15 16º 1/16 de final
2015/16 15º 1/8 de final
2016/17

Récords[editar | editar a fonte]

Xogadores[editar | editar a fonte]

Categoría principal: Xogadores do Deportivo da Coruña.

Cadro 2015/16[editar | editar a fonte]

Unha xogada do partido Celta-Deportivo na tempada 2012–13, o 27 de outubro.

Datos do 28 de xaneiro de 2016[65]

Posto País Xogador
1 POR Flag of Argentina.svg Germán Lux
2 DEF España Manuel Pablo Capitán
3 DEF España Fernando Navarro
4 MED Galicia Álex Bergantiños Capitán
5 MED Galicia Pedro Mosquera
6 MED España Cani
7 MED Galicia Lucas Pérez
8 MED Bosnia e Hercegovina Haris Medunjanin
9 DIA España Oriol Riera
10 MED Galicia Juan Domínguez Capitán
11 DEF España Juanfran Moreno
12 DEF Flag of Brazil.svg Sidnei
13 POR Croacia Stipe Pletikosa
Posto País Xogador
14 DEF España Alejandro Arribas
15 DEF España Laure Capitán
16 DEF Flag of Portugal.svg Luisinho
17 MED Flag of Argentina.svg Fede Cartabia
19 MED Francia Fayçal Fajr
20 DIA Flag of Uruguay.svg Jonathan Rodríguez
21 MED España Luis Alberto
22 MED Flag of Costa Rica.svg Celso Borges
23 DEF España Albert Lopo
24 MED Flag of Argentina.svg Jonás Gutiérrez
25 POR España Manu
POR España Fabricio
  • Capitán Capitán
  • Segundo as normas da LFP, os xogadores do primeiro plantel deberán levar os dorsais do 1 ao 25. A partir do 26, serán xogadores do equipo filial.

Altas e baixas 2015/16[editar | editar a fonte]

Altas
Xogador Nacionalidade Posición Procedencia Tipo Custo
Fairytale up.png Stipe Pletikosa
Croacia
FootballPositionGK es.png
FC Rostov
Libre.
0€
Fairytale up.png Manu
España
FootballPositionGK es.png
Deportivo Alavés
Libre.
0€
Fairytale up.png Fernando Navarro
España
FootballPositionCT es.png
Sevilla FC
Libre.
0€
Fairytale up.png Alejandro Arribas
España
FootballPositionCT es.png
Sevilla FC
Libre.
0€
Fairytale up.png Sidnei
Flag of Brazil.svg
FootballPositionCT es.png
SL Benfica
Libre.
0€
Fairytale up.png Juanfran Moreno
España
FootballPositionCT es.png
Watford
Cedido.
0€
Fairytale up.png Cani
España
FootballPositionMID es.png
Villarreal CF
Libre.
0€
Fairytale up.png Pedro Mosquera
Galicia
FootballPositionMID es.png
Elche CF
Libre.
0€
Fairytale up.png Fayçal Fajr
Francia
FootballPositionMID es.png
Elche CF
Cedido.
0€
Fairytale up.png Fede Cartabia
Flag of Argentina.svg
FootballPositionMID es.png
Valencia CF
Cedido.
0€
Fairytale up.png Jonás Gutiérrez
Flag of Argentina.svg
FootballPositionMID es.png
Newcastle United
Libre.
0€
Fairytale up.png Luis Alberto
España
FootballPositionMID es.png
Liverpool FC
Cedido.
0€
Fairytale up.png Lucas Pérez
Galicia
FootballPositionMID es.png
PAOK FC
Traspaso.
1.500.000€
Fairytale up.png Oriol Riera
España
FootballPositionFWD es.png
Wigan Athletic FC
Traspaso.
?
Fairytale up.png Jonathan Rodríguez
Flag of Uruguay.svg
FootballPositionFWD es.png
SL Benfica
Cedido.
0€
Baixas
Xogador Nacionalidade Posición Destino Tipo Ingreso
Fairytale down red.png Roberto Canella
España
FootballPositionCT es.png
Sporting de Gijón
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Borja López
España
FootballPositionCT es.png
AS Monaco FC
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Diego Seoane
Galicia
FootballPositionCT es.png
SD Ponferradina
Rescisión de contrato.
0€
Fairytale down red.png Pablo Insua
Galicia
FootballPositionCT es.png
CD Leganés
Cedido.
0€
Fairytale down red.png Saúl García
España
FootballPositionCT es.png
CD Tenerife
Cedido.
0€
Fairytale down red.png Isaac Cuenca
España
FootballPositionMID es.png
Bursaspor
Fin de contrato.
0€
Fairytale down red.png Cezary Wilk
Polonia
FootballPositionMID es.png
Real Zaragoza
Fin de contrato.
0€
Fairytale down red.png Diogo Salomão
Flag of Portugal.svg
FootballPositionMID es.png
Sporting de Portugal
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png José Rodríguez
España
FootballPositionMID es.png
Real Madrid
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Luis Fariña
Flag of Argentina.svg
FootballPositionMID es.png
SL Benfica
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Hélder Costa
Flag of Portugal.svg
FootballPositionMID es.png
SL Benfica
Fin de cesión.
0€
Fairytale down red.png Miguel Cardoso
Flag of Portugal.svg
FootballPositionMID es.png
União da Madeira
Cedido.
0€
Fairytale down red.png Luis Fernández
Galicia
FootballPositionFWD es.png
SD Huesca
Cedido.
0€
Fairytale down red.png Toché
España
FootballPositionFWD es.png
Real Oviedo
Fin de contrato.
0€
Fairytale down red.png Hélder Postiga
Flag of Portugal.svg
FootballPositionFWD es.png
Atlético de Kolkata
Fin de contrato.
0€
Fairytale down red.png Ivan Cavaleiro
Flag of Portugal.svg
FootballPositionFWD es.png
SL Benfica
Fin de cesión.
0€

Goleadores históricos[editar | editar a fonte]

Máximos goleadores en Primeira División[editar | editar a fonte]

Xogador Partidos Goles
Flag of Brazil.svg Bebeto 131 86
Flag of the Netherlands.svg Makaay 133 79
España Tristán 179 77
Galicia Pahiño 72 46
Galicia Fran 435 44
Flag of Argentina.svg Franco 74 42
Galicia Tino 138 39
Flag of Brazil.svg Djalminha 137 38
España Riki 174 38
Flag of Brazil.svg Donato 303 38

Máximos goleadores en Europa[editar | editar a fonte]

Xogador Partidos Champions Goles Partidos UEFA Goles Partidos Recopa Goles Total partidos Total goles
Flag of the Netherlands.svg Makaay 29 12 8 3 - - 37 15
España Tristán 45 15 - - - - 45 15
Flag of Brazil.svg Bebeto - - 7 7 5 6 12 13
Flag of Uruguay.svg Pandiani 44 13 - - - - 44 13
Flag of Brazil.svg Djalminha 18 5 9 4 - - 27 9

Xogadores con máis participacións[editar | editar a fonte]

Xogadores con máis partidos en Primeira División[editar | editar a fonte]

Xogador Tempadas Partidos
Galicia Fran 14 (1991–2005) 435
Flag of Brazil.svg Mauro Silva 13 (1992-2005) 369
España Manuel Pablo 15 (1998- ) 341
Flag of Brazil.svg Donato 10 (1993-2003) 303
España Sergio 9 (2001-2010 ) 294
España Valerón 13 (2000-2013) 289
Galicia Acuña 13 (1941-1954) 231
España Romero 8 (1998-2006) 218
Flag of Serbia.svg Đukić 6 (1991-1997) 212
Flag of Morocco.svg Naybet 8 (1996-2004) 211

Xogadores con máis partidos en Europa[editar | editar a fonte]

Xogador Liga de Campións Copa da UEFA Recopa de Europa Total
Galicia Fran 43 17 6 66
Flag of Brazil.svg Mauro Silva 43 14 2 59
España Valerón 48 10 - 58
Flag of Argentina.svg Scaloni 52 5 - 57
España Romero 50 7 - 57
Flag of Morocco.svg Naybet 46 10 - 56
España Víctor 45 7 - 52
Flag of Brazil.svg Donato 26 17 7 50

Xogadores destacados[editar | editar a fonte]

Galicia

España

Arxentina

Uruguai

Serbia

Canadá

Camerún

Inglaterra

Brasil

Portugal

Francia

Marrocos

México

Países Baixos

Perú

Distincións individuais de futbolistas[editar | editar a fonte]

Pichichis[editar | editar a fonte]

Tempada Xogador Goles Partidos Notas
EN PRIMEIRA DIVISIÓN
1992–93 Flag of Brazil.svg Bebeto 29 37
2001–02 España Diego Tristán 21 34
2002–03 Flag of the Netherlands.svg Roy Makaay 29 38 Logrou a Bota de Ouro
EN SEGUNDA DIVISIÓN
1960–61 Galicia Veloso 24 24
1961–62 Galicia Amancio Amaro 27 26
1977–78 Galicia Alfonso Castro 24 34
1982–83 Galicia José Luis Vara 16 32

Zamoras[editar | editar a fonte]

Tempada Xogador Partidos Goles Media Notas
1941–42 Galicia Juan Acuña 26 37 1.42
1942–43 Galicia Juan Acuña 25 31 1.24
1949–50 Galicia Juan Acuña 22 29 1.31
1950–51 Galicia Juan Acuña 26 36 1.38
1953–54 Galicia Juan Ignacio Otero 25 35 1.40
1992–93 España Francisco Liaño 37 31 0.83 Igualado con Santiago Cañizares
1993–94 España Francisco Liaño 38 18 0.47 Media histórica máis baixa
1996–97 Flag of Cameroon.svg Jacques Songo'o 37 28 0.76

Bota de Ouro[editar | editar a fonte]

Tempada Xogador Goles Partidos
2002–03 Flag of the Netherlands.svg Roy Makaay 29 38

Premios Don Balón[editar | editar a fonte]

Tempada Xogador Premio
1992–93 Galicia Fran Mellor xogador español
Flag of Serbia.svg Miroslav Đukić Mellor xogador estranxeiro

Corpo técnico[editar | editar a fonte]

Cargo Técnico(s)
Secretario Técnico Ernesto Bello
Adestrador(es)
Preparador(es) físico(s) Manuel Pombo
Adestrador de porteiros Manuel Sotelo
Delegado Juan Ángel Barros Botana
Psicólogo Macario Bravo
Fisioterapeuta(s) Pablo López
Servizos Médicos
  • Carlos Lariño
  • José Ramón Barral
Encargado(s) do material
  • Jesús Méndez
  • Javier Rego

Últimos adestradores[editar | editar a fonte]

O actual adestrador do Deportivo é Gaizka Garitano.[2]

Polo banquiño branquiazul tamén pasaron adestradores como Arsenio Iglesias, nado en Arteixo e que fora xogador do equipo. Grazas a el, o Deportivo subiu a Primeira división e gañou a súa primeira Copa do Rei. Era coñecido como "O zorro de Arteixo". E Javier Irureta, adestrador que gañou a única liga da historia branquiazul, a famosa e recordada Copa do Rei do Centenariazo (fronte o Real Madrid, na súa casa, o día que este club cumpría cen anos) e co que conseguiu cinco participacións consecutivas na Liga de Campións, sendo o único club español que o fixo, xunto co Real Madrid. Logo foi Joaquín Caparrós o que adestrou ó equipo durante dúas tempadas, antes da chegada de Miguel Ángel Lotina, que estivo catro anos no equipo, ata o seu descenso a Segunda División. Logo chegou José Luis Oltra, que dirixiu ao equipo en Segunda, proclamándose campión no seu primeiro ano e ascendendo novamente a Primeira. Os malos resultados nas primeiras xornadas da súa segunda tempada como adestrador levaron á súa destitución.

O galego Fernando Vázquez foi adestrador na tempada 2012–2013, logo da renuncia de Domingos Paciência, técnico portugués que substituíu a metade da tempada 2012–13 a José Luis Oltra, que estivo unha tempada e parte da segunda no equipo.

Fernando Vázquez foi destituído no medio das tempadas 2013-2014 a 2014-2015 despois de acadar que o equipo volvera á Primeira División.

Na tempada 2014-2015 o adestrador foi Víctor Fernández pero foi substituído a 8 xornadas do remate da tempada por Víctor Sánchez del Amo debido á falta de vitorias do equipo.[66]

Adestrador Período Logros
Galicia Arsenio Iglesias 1992–1995
Gales John B. Toshack 1995–1997
Flag of Brazil.svg Carlos Alberto Silva 1996–1997
Galicia José Manuel Corral 1997–1998
España Javier Irureta 1998–2005
España Joaquín Caparrós 2005–2007
España Miguel Ángel Lotina 2007–2011
España José Luis Oltra 2011–2012
Flag of Portugal.svg Domingos Paciência 2012–2013
Galicia Fernando Vázquez 2013–2014
España Víctor Fernández 2014–2015 (substituído a 8 xornadas do remate)
España Víctor Sánchez del Amo 2014–2016
España Gaizka Garitano 2016-2017

Presidencia[editar | editar a fonte]

Augusto César Lendoiro, presidente do club dende 1988 até 2014.

O Deportivo tivo 42 presidentes ao longo dos seus 107 anos de historia, o actual é Constantino Fernández Pico. Accedeu ao cargo o 21 de xaneiro de 2014, obtendo unha maioría absoluta co 72,09% dos votos, impóndose así a Manuel López Cascallar. O 24 de decembro de 2013, Lendoiro anunciou que non se presentaría á reelección como presidente. Tras o anuncio desta decisión, Augusto César Lendoiro, poñía fin a vinte e cinco anos de mandato ininterrompidos, o máis longo da historia do fútbol español.

Directiva[editar | editar a fonte]

Presidente: Constantino Fernández

Portavoz: Daniel Ramos

Director Económico: Enrique Calvete

Director Comercial e de Marketing: Juan José Jaén

Director Deportivo: Fernando Vidal

Director Social: Martín Pita

Orzamento[editar | editar a fonte]

Tempada 2006–07 2007–08 2008–09 2009–10 2010–11 2011–12 2012–13
Orzamento (millóns de €) 71,1 65 60 56 55 45 40
Fonte: Guía Marca 2012/13

Palmarés[editar | editar a fonte]

Torneos nacionais[editar | editar a fonte]

Imaxe do banquiño de Riazor no que se amosan a Liga 1999/00 e as Copas 1994/95 e 2001/02 gañadas polo Deportivo.

Torneos estatais[editar | editar a fonte]

Copa do Rei gañada en 1995.

Torneos continentais[editar | editar a fonte]

Torneos amigables[editar | editar a fonte]

Copa Coruña-Deportivo, trofeo amigábel disputado en 1913 entre o R.C. Deportivo e o R.C. Coruña.

Premios e distincións[editar | editar a fonte]

Seareiros[editar | editar a fonte]

Peñas (2003)
País Número de peñas
Galicia Galicia 244
España España 18
Suíza Suíza 9
Flag of the United States.svg Estados Unidos 4
Flag of the United Kingdom.svg Reino Unido 2
Flag of Venezuela.svg Venezuela 2
Alemaña Alemaña 1
Flag of Argentina.svg Arxentina 1
Australia Australia 1
Bélxica Bélxica 1
Flag of Brazil.svg Brasil 1
Francia Francia 1
Flag of Mexico.svg México 1
Flag of the Netherlands.svg Países Baixos 1

O Deportivo é o noveno equipo en número de afeccionados en España, cun 2,2% do total, segundo unha enquisa do CIS de maio de 2007.[8] Durante a tempada 2011-2012 o Deportivo superou a cifra de 25.000 socios[109], sendo nese momento con diferenza o equipo de segunda división con máis socios.

Peñas[editar | editar a fonte]

O Deportivo ten numerosas agrupacións tanto na cidade da Coruña, como en Galicia, no Estado español e tamén no estranxeiro, sendo o equipo galego con máis socios, agrupacións e representantes en todo o mundo. En 2003 tiña un total de 287 peñas: 244 en Galicia (211 na provincia da Coruña), 18 no resto de España, 15 no resto de Europa, 9 en América e 1 en Australia[110]. O número de penas foi aumentando notablemente desde 1952 cando se fundou a primeira delas. Sobre todo cabe destacar o aumento a finais do século XX, xa que en 1988 había 7 peñas, en 1995 xa eran 118, e no ano 2000 superáronse as 200 ata chegar ás 287 de 2003. Non obstante, en abril de 2012, durante a súa estancia na segunda división, a web do club amosaba que a cifra de peñas baixara ata as 156.[9]

O conxunto de peñas están organizadas, desde 1998, na Federación de Peñas do Deportivo que adoita organizar unha feira anual adicada a actos relacionados co club.

A peña máis importante por presencia nas bancadas (bandeiras, cántigas, murais etc.) e número de socios é a dos Riazor Blues.

Riazor Blues[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Riazor Blues.

É a peña máis animada do Estadio de Riazor e coas súas cancións, bandeiras e demais actos consigue tirar sempre do resto da bancada en tódolos partidos. O grupo formouse en 1987 e, a pesar de ser incluído como grupo ultra polo Ministerio do Interior de España,[111] caracterízase polo seu comportamento habitualmente pacífico e por unha ideoloxía esquerdista, fundamentalmente antifascista. Se ben hai anos foron unha das peñas máis numerosa de España, con mais de 2.000 integrantes, en 2014 a cifra reducírase a 500,[112] aínda que segundo a policía o número é menor, con 250 integrantes.[113]

Canteira[editar | editar a fonte]

Fabril[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Deportivo da Coruña B.
Xogadores do Fabril en 2016.

O filial do Deportivo é o Deportivo da Coruña B. Foi fundado en 1914 co nome Fabril Foot-ball Club, sendo orixinariamente un club independente, mantendo dende 1948 un convenio de asociación co Real Club Deportivo. En 1963, converteuse no filial, adoptando o nome Fabril Deportivo, e tamén nese mesmo ano, fusionouse co Deportivo Xuvenil –club que tamén tivera un convenio de asociación co Real Club Deportivo ata ese momento–. En 1993, mudou o seu nome polo de Deportivo da Coruña B. A pesar da súa denominación actual, tradicionalmente se lle segue a chamar Fabril. O 21 de febreiro de 2014 cumpliu 100 anos de historia[114].

Milita na Terceira División. Xogou 9 tempadas en Segunda B, onde acadou o 3º posto nunha ocasión e o 4º noutras dúas tempadas, xogando tres promocións de ascenso nas que caeu eliminado. Ocupa o 21º posto na Clasificación histórica de filiais.

Categorías inferiores[editar | editar a fonte]

O Deportivo conta con dous equipos xuvenís, dous cadetes, dous infantís e dous alevíns. O Xuvenil A foi campión nunha ocasión da Copa de Campións Xuvenil (1995–96) e en tres ocasións da División de Honra Xuvenil (1995–96[115], 2007–08[116] e 2009–10[117]). O Xuvenil B gañou en sete ocasións a Liga Nacional Xuvenil (1997–98[118], 2006–07[119], 2007–08[120], 2008–09[121], 2009–10[122], 2012–13[123] e 2015–16[124]).

Outras seccións[editar | editar a fonte]

Ao longo da historia, o Deportivo ten contado con outras seccións deportivas, coma as de fútbol feminino (gañadora do Campionato de España en varias ocasións), fútbol indoor (gañadora de Liga e Copa), atletismo (con máis de 125 trofeos), hóckey a patíns (con máis de 60 trofeos), xadrez (con arredor de 25 trofeos), ciclismo (no que militou Delio Rodríguez, e que quedou en segunda posición por equipos na Vuelta a España 1942[125]) ou traíñas, entre outras[126][127]. A meirande parte destas seccións atópanse desaparecidas, agás a de fútbol indoor.

Fútbol feminino (Karbo Deportivo)[editar | editar a fonte]

O Karbo Deportivo foi o equipo de fútbol feminino do Deportivo durante a década de 1980, na que conquistou varias veces o Campionato de España[128].

Palmarés[editar | editar a fonte]

Fútbol indoor[editar | editar a fonte]

O ano 2008 o Deportivo inaugurou, xunto cos outros 8 equipos que conquistaran a liga de fútbol nalgunha ocasión, a Liga española de fútbol indoor, cun equipo formado por xogadores veteranos. O equipo está formado por grandes xogadores que pasaron polo Deportivo, como Fran, Djalminha, Naybet, Songo'o ou Manjarín.

Na primeira edición desta liga o Deportivo foi campión e na segunda tempada quedou segundo. Na última, a 2009-10, volveu conseguir o título de liga. Nestes tres anos o equipo só perdeu nunha ocasión contra o FC Barcelona.[129]

Palmarés[editar | editar a fonte]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Trofeo Teresa Herrera 2015 na Tenda do Deportivo en Marineda City.  

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Inicialmente o Real Club Coruña foi denominado Corunna Foot-ball Club, en inglés.
  2. En total Acuña gañaría o Trofeo Zamora catro veces: 1941-42, 1942-43, 1949-50 e 1950-51.
Referencias
  1. http://www.marca.com/2015/06/23/futbol/equipos/deportivo/1435072183.html
  2. 2,0 2,1 "Gaizka Garitano, nuevo entrenador del Real Club Deportivo" (en español). RCD A Coruña. 10 de xuño de 2016. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  3. O Deportivo descende logo de 20 tempadas seguidas en Primeira
  4. O Depor, cuarto na clasificación acumulada dos últimos 19 anos (1991-2009)
  5. Ránking da IFFHS, consultado o 14-07-10.
  6. 6,0 6,1 O club do século en Europa. IFFHS.
  7. UEFA Team Ranking 2004 (en inglés)
  8. 8,0 8,1 CIS. Barómetro de mayo 2007
  9. 9,0 9,1 Buscador de peñas deportivistas. (en castelán)
  10. 10,0 10,1 10,2 "Los orígenes" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 15 de abril de 2016. 
  11. 11,0 11,1 11,2 "Rivalidades de otra época" (en español). riazor.org. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 12,6 "Historial del Real Club Deportivo de La Coruña, S.A.D." (en español). lafutbolteca.com. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  13. "Las 25 Copas del Rey del FC Barcelona". Sport (en español). 18 de maio de 2012. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  14. "Spain - List of Champions of Galicia" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  15. "Nace la liga" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  16. "Los años cuarenta" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 16 de abril de 2016. 
  17. "Spain, Final Tables 1939-1949" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  18. "Spain, Final Tables 1939-1949" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  19. "Acuña: Juan Acuña Naya" (en español). bdfutbol.com. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  20. "Un viaje desde el Corralón de A Gaiteira" (en inglés). riazor.org. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  21. "Spain, Final Tables 1949-1959" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 19 de abril de 2016. 
  22. "Los años cincuenta - década de oro" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 6 de mayo de 2016. 
  23. "Los sesenta - el equipo ascensor" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 6 de maios de 2016. 
  24. 24,0 24,1 24,2 "Años setenta - los peores años" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 21 de maio de 2016. 
  25. 25,0 25,1 "Arsenio Iglesias: Arsenio Iglesias Pardo" (en español). bdfutbol.com. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  26. "Un año en lo más bajo" (en español). riazor.org. 26 de decembro de 2013. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  27. 27,0 27,1 27,2 "Los años 80" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 30 de maio de 2016. 
  28. "Los noventa: Real Club Deportivo de La Coruña SAD" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  29. "Copa del Rey 1992-93" (en español). linguasport.com. Consultado o 31 de mayo de 2016. 
  30. "TODOS LOS PICHICHIS DE LA LIGA ESPAÑOLA DESDE 1928" (en español). webprincipal.com. Consultado o 31 de mayo de 2016. 
  31. "RC Deportivo La Coruña 1993-94" (en inglés). UEFA. Consultado o 31 de mayo de 2016. 
  32. "England 1992/93" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 31 de mayo de 2016. 
  33. 33,0 33,1 33,2 33,3 33,4 "En Europa" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 31 de maio de 2016. 
  34. "TODOS LOS ZAMORAS DE LA LIGA ESPAÑOLA DESDE 1958" (en español). webprincipal.com. Consultado o 31 de mayo de 2016. 
  35. "1ª División Temporada 1993 / 94" (en inglés). LaFutbolteca.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  36. "Copa del Rey 1994-95" (en español). linguasport.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  37. "Cup Winners' Cup 1995-96" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  38. "1997/98 Matches. First round" (en inglés). UEFA. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  39. "Irureta: Javier Iruretagoyena Amiano" (en español). bdfutbol.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  40. 40,0 40,1 40,2 "Los últimos años" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  41. "Copa del Rey 1998-99" (en español). linguasport.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  42. "Spain 1999/2000 (Top Three Levels)" (en inglés). rsssf.com. Consultado o 17 de xuño de 2016. 
  43. "El Dépor es de Primera"
  44. "Un Deportivo de récord"
  45. Identidade corporativa oficial do RCD da Coruña
  46. Presentados os equipamentos do Dépor 2014-2015
  47. 47,0 47,1 47,2 47,3 Aguiar, Iván (13 de setembro de 2014). "Un viaje desde el Corralón de A Gaiteira" (en español). riazor.org. Consultado o 18 de xuño de 2016. 
  48. Varela, Pablo (30 de marzo de 2016). "El Corralón, el lugar donde empezó todo" (en español). riazor.org. Consultado o 18 de xuño de 2016. 
  49. "Riazor: Historia" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 18 de xuño de 2016. 
  50. Sanxurxo, Bruno (6 de novembro de 2009). "El deportivismo, una afición con los pies en el suelo" (en español). notasdefutbol.com. Arquivado dende o orixinal o 8 de novembro de 2009. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  51. "A por los 32.000 socios" (en español). RCD A Coruña. 2 de xaneiro de 2003. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  52. "Datos sociales del RC Deportivo al cierre de la Temporada 2014-2015" (en español). RCD A Coruña. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  53. "ATTENDANCES. España" (en inglés). european-football-statistics.co.uk. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  54. "Attendances UEFA Champions League" (en inglés). european-football-statistics.co.uk. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  55. "Attendances UEFA Europa League" (en inglés). european-football-statistics.co.uk. Consultado o 22 de maio de 2016. 
  56. Novo estadio: o Guggenheim coruñes
  57. “Xogámonos a vida co Mundial de 2018”
  58. O Concello, disposto a construír un novo Riazor para 45.000 espectadores
  59. Novo Riazor, a medias.
  60. "El mundo del fútbol: datos generales" (en español). Deportivo da Coruña. Consultado o 6 de maio de 2016. 
  61. El Deportivo abrirá otra tienda de productos oficiales en Marineda City. La Opinión A Coruña
  62. http://www.canaldeportivo.com/servlet/es.iris.servlets.Noticias?accion=4&ver=1&nid=26935&mid=12 Socios a 03/12/2013
  63. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome asistencia
  64. Clasificación histórica de la liga. Alsolano CHA.
  65. Elenco: R.C. Deportivo de La Coruña, CanalDeportivo
  66. "Víctor Fernández no continuará como entrenador del Real Club Deportivo". Deportivo da Coruña. 8 de abril de 2015.  (en castelán)
  67. "El Celta venció por 4-3, pero la Copa Galicia se fue para La Coruña". El pueblo gallego nº 7.287 (en castelán). 24 de diciembre de 1946. p. 3. 
  68. "Desenlace en la Copa Galicia". El Pueblo Gallego nº 4.020 (en castelán). 30 de junio de 1936. p. 5. 
  69. "El Pontevedra goleó al Deportivo en Pasarón (5-0). Con este resultado los granates se adjudicaron la Copa Galicia". El pueblo gallego nº 14.861 (en castelán). 20 de mayo de 1966. p. 13. 
  70. "El Ferrol, campeón de la Copa Federación Gallega, al empatar con el Deportivo (2-2)" (TIFF). Ciudad: Semanario de Pontevedra nº76. 7 de xullo de 1947. p. 3. 
  71. Deportivo y Sporting de Gijón, con sus alineaciones de gala
  72. Después de muchos años ¡el Deportivo obtiene superávit!
  73. 73,0 73,1 "Historia del Real Club Deportivo (1904-1923)". El Ideal Gallego nº 1.864 (en castelán). 19 de agosto de 1923. p. 12. 
  74. 74,0 74,1 74,2 74,3 "Historia del Real Club Deportivo (1904-1923)". El Ideal Gallego nº 1.864 (en castelán). 19 de agosto de 1923. p. 13. 
  75. "El Deportivo de La Coruña venció a la Cultural Leonesa en Vivero". El Pueblo Gallego nº 10.448 (en castelán). 16 de agosto de 1955. p. 4. 
  76. Pedro de Llano López (Bocelo), Eladio Muíños Díaz (1988). "1964/65. De nuevo se desciende". 82 años de historia: Real Club Deportivo de La Coruña. p. 248. ISBN 84-404-1433-1. 
  77. RSSSF. "Trofeo Conde de Fontao". 
  78. RSSSF. "Trofeu Ibérico (Copa Ibérica)". 
  79. "Copa Coruña-Deportivo" (PDF). El Mundo Deportivo nº 371 (en castelán). 20 de febreiro de 1913. p. 5. 
  80. "El Deportivo conquistó el II Trofeo Corpus, al vencer al Celta por 2 a 1". La Noche nº 10.988 (en castelán). 1 de xuño de 1956. p. 5. 
  81. "3-1, el Deportivo se adjudicó el Trofeo Corpus". El Pueblo Gallego nº 14.585 (en castelán). 30 de xuño de 1965. p. 11. 
  82. 82,0 82,1 Pedro de Llano López (Bocelo), Eladio Muíños Díaz (1988). "1974/75. El Deportivo asciende a Segunda División". 82 años de historia: Real Club Deportivo de La Coruña. p. 269. ISBN 84-404-1433-1. 
  83. RSSSF. "Torneo Triangular de Caracas 1976". 
  84. Pedro de Llano López (Bocelo), Eladio Muíños Díaz (1988). "1980/81. De nuevo en Segunda. El Karbo Deportivo, campeón de España". 82 años de historia: Real Club Deportivo de La Coruña. p. 280. ISBN 84-404-1433-1. 
  85. Pedro de Llano López (Bocelo), Eladio Muíños Díaz (1988). "1982/83. La Ciudad Deportiva ya es del Ayuntamiento". 82 años de historia: Real Club Deportivo de La Coruña. p. 287. ISBN 84-404-1433-1. 
  86. 86,0 86,1 86,2 86,3 Pedro de Llano López (Bocelo), Eladio Muíños Díaz (1988). "1984/85. El Deportivo, especialista en penaltys. El Karbo, campeón de España por tercera vez". 82 años de historia: Real Club Deportivo de La Coruña. p. 291. ISBN 84-404-1433-1. 
  87. Pedro de Llano López (Bocelo), Eladio Muíños Díaz (1988). "1985/86. Escándalo en la Liga. El Deportivo, víctima una vez más". 82 años de historia: Real Club Deportivo de La Coruña. p. 296. ISBN 84-404-1433-1. 
  88. Pedro de Llano López (Bocelo), Eladio Muíños Díaz (1988). "1986/87. Una liguilla absurda invalida el ascenso del Deportivo". 82 años de historia: Real Club Deportivo de La Coruña. p. 299. ISBN 84-404-1433-1. 
  89. RSSSF. "Trofeo Ciudad de Santa Cruz de Tenerife". 
  90. Deportivo vs Bayern Münich (7-0) (14-8-1995)
  91. CanalDeportivo. "Trofeo Grupo Nordés: El Deportivo se hace con el trofeo". 
  92. RSSSF. "Trofeo Joma". 
  93. "Lassad vuelve a caer". La Opinión A Coruña (en castelán). 13 de agosto de 2010. 
  94. "La goleada del Dépor no traumatiza al Negreira". La Voz de Galicia (en castelán). 29 de xullo de 2011. 
  95. "Tarde de sol, fiesta y fútbol en As Pontes" (PDF). DEPOR Sport. 31 de julio de 2011. 
  96. CanalDeportivo. "Primer test de pretemporada en Viveiro". 
  97. "Romay da el triunfo al Deportivo contra el Oviedo en Ribadeo". Marca (en castelán). 6 de agosto de 2013. 
  98. CanalDeportivo. "El Dépor gana en Cerceda su primer test de pretemporada con goles fabrilistas". 
  99. CanalDeportivo. "El Dépor gana el XVII Moncho Rivera en el que se recaudaron 27.215 euros para la Cocina Económica". 
  100. Medalla de Ouro de Galicia en canaldeportivo.com
  101. El Deportivo recibe la medalla de oro de A Coruña - Marca (en castelán)
  102. Medalla de Ouro da Universidade da Coruña en canaldeportivo.com
  103. Historia do R.C.Deportivo da Coruña, os mellores anos (2/2)
  104. "Ha sido concedida al Sevilla la Copa Foronda" (PDF). ABC (en castelán). 14 de agosto de 1952. p. 20. 
  105. Juego Limpio en España - Real Federación Española de Fútbol (en castelán)
  106. noticias.info (17 de xullo de 2008). "DEPORTIVO: Un Dépor-Real Madrid en Riazor abre el telón de la Liga" (en castelán). 
  107. "La afición del Depor recibirá el premio al 'Jugador nº 12'". Marca (en castelán). 18 de abril do 2012. 
  108. "La afición del Deportivo, premio 'Jugador número 12'". LFP (en castelán). 31 de maio de 2014. 
  109. ¡25.004 socios blanquiazules! (en castelán)
  110. Web do Deportivo. Afición. Peñas
  111. "Los Riazor Blues acordaron disolverse". As (en español). 9 de outubro de 2003. Consultado o 21 de maio de 2016. 
  112. "El mapa ultra del fútbol español". MARCA (en español). 1 de decembro de 2014. Consultado o 21 de maio de 2016. 
  113. "El mapa ultra de España". El País (en español). 6 de decembro de 2014. Consultado o 21 de maio de 2016. 
  114. El Fabril cumple cien años - CanalDeportivo
  115. División de Honor Juvenil (Grupo 1) 1995-96
  116. División de Honor Juvenil (Grupo 1) 2007-08
  117. División de Honor Juvenil (Grupo 1) 2009-10
  118. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 1997-98
  119. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2006-07
  120. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2007-08
  121. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2008-09
  122. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2009-10
  123. Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2012-13
  124. CanalDeportivo (1 de maio de 2016). "El Fabril cae en Ordes en un fin de semana en el que el Juvenil B se proclama campeón de Liga". 
  125. "Cen anos de Delio Rodríguez, o home das 38 etapas na Vuelta a España", artigo en Praza Pública, 19 de abril de 2016.
  126. As seccións deportivas do Deportivo
  127. Carlos Fernández Santander, Vicente Leirachá (1992). La Voz de Galicia, ed. Historia del Real Club Deportivo de La Coruña. 
  128. Karbo Deportivo CanalDeportivo
  129. O Deportivo conquista por segunda vez a Liga de Fútbol 'Indoor'
  130. O Dépor proclámase campión goleando (8-21) ó Valencia"
  131. Super-Dépor Campión
  132. ¡Campeonísimos!, Riazor.org, 19/06/2010.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Deportivo da Coruña Modificar a ligazón no Wikidata

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]