Rafael Franco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Rafael Franco
Información persoal
Nome completo Rafael Franco Reyes
Nacemento 17 de xuño de 1923
  Provincia de Catamarca
Falecemento 1997
  A Coruña
Nacionalidade Arxentina
Posición Dianteiro
Carreira sénior
Anos Equipos Aprs (Gls)
Newell’s Old Boys
Chacarita Juniors
River Plate
Nacional
Marte
1948–1951 Deportivo da Coruña 74 (44)
1951–1952 Valladolid 6 (0)
Racing de Ferrol 23 (4)
Estoril
Adestrador
1971–1972 Club Ferrol
* Partidos e goles só en liga doméstica.† Aparicións (Goles)

Rafael Franco Reyes, nado en Rosario o 17 de xuño de 1923 e finado na Coruña en outubro de 1997, foi un futbolista e adestrador de fútbol arxentino. Xogaba de dianteiro.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Xogador[editar | editar a fonte]

Tras xogar en Newell’s Old Boys, Chacarita Juniors e River Plate da Arxentina, o Nacional uruguaio e o CD Marte mexicano, é fichado polo Deportivo da Coruña en agosto de 1948. Franco consegue o subcampionato de Liga co club coruñés na tempada 1949-50, con Scopelli e na campaña 1950-51 formaría parte da famosa "Orquestra Canaro". Tratábase dun gran especialista no lanzamento de penaltis, técnica que adopatara do seu compatriota Héctor Seoane.

Adestrador[editar | editar a fonte]

Foi adestrador da selección venezolana en 1962, que xogaría o Mundial de Chile. Tras crear unha escola de futbolistas e presidir a Asociación de Entrenadores de Venezuela volvería a España para adestrar ao Ciudadela.

Na tempada 1971–72 foi contratado polo Club Ferrol, en Segunda División, en substitución de Saturnino Grech na xornada 9ª, logo de tan só acadar 1 empate e 7 derrotas. Debutou con vitoria o 14 de novembro de 1971 fronte ao Pontevedra CF (0–1). Ao final da campaña o equipo descendeu a Terceira División, como 18º clasificado.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]