Francisco Miguel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Francisco Miguel
autorretrato
Nome Francisco Miguel Fernández Moratinos
Nacemento 1897
Lugar A Coruña
Falecemento 28 de setembro de 1936
Lugar Queo de Arriba, Bértoa, Carballo
Nacionalidade española
Cónxuxe(s) Syra Alonso [1]
Fillos 3 (Francisco Alberto,
Juan Ramón e Sandro)[2]
Eido pintura, debuxo
Movemento surrealismo

Francisco Miguel Fernández Díaz[3] (noutras fontes Francisco Miguel Fernández Moratinos[4][5][6] e mesmo Francisco Miguel Moratinos Fernández-Díaz), de nome artístico Francisco Miguel, nado na Coruña en 1897 e finado no Campo de Morgade,[3] Queo de Arriba, Bértoa, Carballo, o 28 de setembro de 1936, foi un pintor, ilustrador, crítico de arte e libreiro galego. A súa pintura é de carácter surrealista, e cultivou as naturezas mariñas.[4]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi fillo ilexítimo de Román Moratinos Ventosa, industrial natural de Briones, A Rioxa, e Marcelina Fernández Díaz, ferrolá. Casou con Syra Alonso o 19 de novembro de 1920, co poeta e cónsul uruguaio Julio José Casal como testemuña[2]. Tivo ao seu cargo a Librería de Arte, na rúa Real da Coruña, e colaborou activamente coa revista Alfar, da que foi director artístico.[7] Participou nos parladoiros da librería da súa propiedade e do café La Peña.[5]

"Casa da Felicidade", residencia de Francisco Miguel e Syra en Coruxo de Abaixo.[8]

Autodidacta, ao longo da súa vida realizou múltiples viaxes e cambios de residencia: Montparnasse (París), en 1923, onde se formou na arte do batik; Cuba e México (1926-33), onde naceron os fillos Juan Ramón e Sandro e onde traballou co muralista David Alfaro Siqueiros[9], o que contribuíu a poñelo en contacto directo coas vangardas artísticas do momento (Diego Rivera, Blanca Luz Brum…). En 1933 volveron a España. Tras un ano en Madrid regresaron a Galicia, intalándose na "Casa da Dicha" (Casa da Felicidade) no Porto de Santa Cruz, Liáns, Oleiros.[10]

O 3 de agosto de 1936 foi detido pola Garda Civil, acusado de actuar contra o réxime militar golpista. Saíu en liberdade, pero o 19 de setembro prendérono de novo. O 28 de setembro apareceu o seu cadáver fusilado en Bértoa, coa cara fendida e as mans amputadas,[10] e foi enterrado no cemiterio da localidade. En 1942, Syra e os tres fillos volveron definitivamente a México, exiliados.[11]

En 1999 a cidade da Coruña dedicoulle unha rúa.[12]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Debuxo de Syra a liña, dos moitos que Francisco Miguel elaborou. 
Syra e Francisco Miguel en 1934
Syra, Francisco Miguel e os seus tres fillos. 
Tumba sen nome, de Francisco Miguel, no cemiterio de Bértoa. 

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Marco, Aurora (2007). Dicionario de Mulleres Galegas. Edicións A Nosa Terra. pp. 18–20. ISBN 978-84-8341-146-9. 
  2. 2,0 2,1 Repertorio biobibliográfico do exilio galego 2001, CCG.
  3. 3,0 3,1 Francisco Miguel Fernández Díaz en Nomes e voces.
  4. 4,0 4,1 "Fernández Moratinos, Francisco Miguel". Diccionario enciclopédico galego universal 27. La Voz de Galicia. 2003-2004. p. 76. ISBN 84-7680-429-6. 
  5. 5,0 5,1 "Fernández Moratinos, Francisco Miguel". Dicionario biográfico de Galicia 2. Ir Indo. 2010-2011. p. 76. 
  6. Casas, Arturo (2000). "Syra Alonso: Diarios" (PDF). A Trabe de Ouro (41): páx. 115–120. Consultado o 27/10/2010. 
  7. "O pintor Francisco Miguel é homenaxeado en Bértoa" La Voz de Galicia, 27/9/2000.
  8. "Memoria de Santa Cruz" La Opinión Coruña, 16/8/2015.
  9. Artistas plásticos en la Guerra Civil española Sociedad Benéfica de Historiadores Aficionados y Creadores
  10. 10,0 10,1 "A Casa da Felicidade de Santa Cruz" La Opinión Coruña, 18/2/2013.
  11. Syra Alonso no Álbum de Mulleres do CCG.
  12. Reiriz Rey, Jesús María; Alfeirán Rodríguez, Xosé (2004). Tiempos republicanos (en español). A Coruña: Ateneo Republicano de Galicia. ISBN 84-933103-2-8. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]