Juan Naya Pérez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tumba de Juan Naya no cemiterio de Santo Amaro da Coruña.

Juan Naya Pérez, nado na Coruña o 23 de febreiro de 1914 e finado o 1 de febreiro de 1993, foi un xornalista e historiador galego. Entre os seus innumerábeis nomeamentos ostentaba o de Cronista oficial da cidade da Coruña, o de arquiveiro-bibliotecario da Real Academia Galega, e o de académico numerario da Real Academia Galega de Belas Artes, da que tamén foi secretario xeral.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi un home autodidáctico que non posuía ningún título académico, mais dunha gran cultura adquirida na lectura dos libros e xornais, e dos traballos dos que se poden considerar os seus mestres: Ángel del Castillo o seu predecesor como cronista oficial da Coruña, Félix Estrada Catoyra, Manuel Murguía, Francisco Tettamancy e sobre todo, César Vaamonde Lores a quen sucedeu como Arquiveiro-Bibliotecario da Real Academia Galega, e foi quen o instruíu desde moi novo en paleografía, epigrafía, heráldica e numismática, pasando de discípulo a colaborador.

A súa carreira xornalística transcorreu en La Voz de Galicia onde levaba a sección de "Hai 50 anos" e outra sobre a vida local de título "Peneirando". O seu estilo irónico facíao insustituíbel para narrar as anécdotas locais.

Obras[editar | editar a fonte]

Amais dos seus artigos xornalísticos, algunhas das súas publicacións foron:

  • Murguía e a súa obra poética (A Coruña, 1950).
  • Inéditos de Rosalía de Castro (Vigo, 1953).
  • Unha obra descoñecida do arquitecto Domingo Luis Monteagudo. O palacio do marqués de Viance en Bóveda (A Coruña, 1957).
  • Antoloxía e poemas de Rosalía de Castro (Porto, 1958).
  • O Traxe (Vigo 1964).
  • Noticia histórica das galerías coruñesas e relación de arquitectos da Coruña desde que se creou o cargo ata o presente (A Coruña, 1965)
  • Relación dos alcaldes propietarios da Coruña desde 1840 ata o presente (A Coruña 1965).
  • Testemuñas dunha orientación artística. Cartas cruzadas entre Ovidio Murguía e seu pai (A Coruña, 1968).
  • Dúas misivas de Valle-Inclán a Murguía (1970).
  • Os poetas galegos e Curros Enríquez (A Coruña, 1970).
  • Recordando ao Mestre. A arquitectura civil da Coruña (1970).
  • Rúas e prazas coruñesas (A Coruña, 1970 e 1975, dous tomos).
  • A fin dunha estirpe: Rosalía de Castro e Manuel Murguía (A Coruña, 1974).
  • Historia da Coruña, representada nas tallas do salón capitular do Palacio municipal (A Coruña, 1975).
  • Resumo da Historia da Coruña (1981).
  • Estudos acerca da familia Murguía-Castro (A Coruña, 1999).

Outros nomeamentos[editar | editar a fonte]

Era membro, amais das nomeadas i entre outras, das seguintes institucións: Instituto Xosé Cornide de Estudos Coruñeses, Academia da Historia de San Fernando, Asociación Internacional para o Progreso da Cultura (Roma), Padroado do Museo Arqueolóxico e Histórico da Coruña, Padroado Rosalía de Castro, Sociedade Martíns Sarmento de Guimarães (Portugal); director do Museo Emilia Pardo Bazán, Asociación Cultural Ibero Americana da Coruña.


Predecesor:
César Vaamonde Lores
Arquiveiro/Bibliotecario da RAG
1946-1993
Sucesor:
Antonio Gil Merino
Predecesor:
Ángel del Castillo
Escudo de A Coruña.svg
Cronista Oficial da Coruña

1961-1993
Sucesor:
María de la O Suárez Rodríguez

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]