José María Varela Silvari

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
José María Varela Silvari
Nacemento 1 de febreiro de 1848
  A Coruña
Falecemento 10 de maio de 1926
  Madrid
Nacionalidade España
Ocupación compositor, musicólogo e pianista
editar datos en Wikidata ]

José María Varela Silvari, nado na Coruña o 1 de febreiro de 1848 e finado en Madrid o 10 de maio de 1926, foi un compositor a xornalista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou solfexo, frauta e harmonía na súa cidade natal, mais aos catorce anos pasou a Lisboa, onde ofreceu concertos e perfeccionou os seus coñecementos literarios e musicais, aprendendo composición. Á volta á Coruña foi nomeado director da banda de música de Carballo. En 1877 fundou e dirixiu o semanario El Eco Musical, dedicado á literatura e ás belas artes. Tamén colaborou en La España Musical e El Correo de Teatros, de Barcelona, e en El Globo, de Madrid. En Barcelona dirixiu El Coliseo Barcelonés (1879), e pasou logo a Madrid colaborando con La Correspondencia Musical e El Nuevo Fígaro.

Despois foi director do Boletín Musical de Madrid durante seis anos. Foi tamén director da orquestra e da banda do Orfeón Normal de Madrid, mestre compositor pola Academia Filharmónica de Basilea (Suíza) e pensionado polo goberno portugués, entre outros moitos cargos.

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ademais de innumerables artigos sobre literatura e historia musical, foi autor das seguintes obras, moitas das cales permaneceron inéditas:

  • Galería biográfica de músicos gallegos;
  • Teoría de la música;
  • Manual teórico práctico de armonía;
  • Formulario harmónico para los aspirantes á músicos mayores militares;
  • Apuntes para la historia musical del reino lusitano;
  • Máximas y pensamientos sobre la Música y la Bellas Artes;
  • Origen de la Música como Arte;
  • Historia de la Música popular en España;
  • Historia de la Música en Galicia;
  • Prácticas finales del solfeo;
  • Prontuario razonado de canto;
  • Tratado de melodía;
  • Tratado práctico de instrumentación;
  • Ensayos de crítica, preceptiva e historia musical;
  • Tratado de estética musical, con carácter preceptivo.

Obra musical[editar | editar a fonte]

Como compositor escribiu máis de 540 obras de todos os xéneros. Da súa música para orfeón cómpre salientar:

  • Gloria a Galicia;
  • Alborada coral;
  • A festa d'o patrón;
  • Himno a Clavé;
  • Enyorança, Sospirs e Per vestir sants, coros en catalán;
  • La serenata;
  • La fiesta de Baco;
  • El a-la-lá, (nocturno);
  • La primavera;
  • Ruliña, coral galega;
  • Boga, boga, barquilla mia, i Surca, surca, bajel mio, Canción española, L'aurora, (barcarolas);
  • El mirlo y la flor, i A Elisa, (valses);
  • El canto de la gitana; A una bella; Niña graciosa; Sin esperanzas; ¡Eres un ángel!; Adelina; La sultana;
  • Himno a Méndez Núñez; Himno á Pacheco;
  • La Mindoniense; La Orensana, muiñeiras;
  • Declaración de amor, mazurca;
  • A la romeria, (ruada)

Música para piano[editar | editar a fonte]

  • Recuerdos de Galicia;
  • Cantares gallegos;
  • Tributo á Terpsícore;
  • Un aire de mi país;
  • A la velada;
  • María de los Dolores;
  • Clavé;
  • Por una flor;
  • Rosa de té;
  • La circasiana;
  • Capricho morisco;
  • N'a festa

Outras músicas[editar | editar a fonte]

  • Para canto e piano: La hija del proscrito; Mariolina; Ante su tumba; Canción espanyola, etc.
  • Para violín e piano: La citara de oro; ¡Panchín!; ¡Pobre niña!;
  • Composicións e arranxos diversos, La Ginebrina; La Verginella; Cataluña; La fiesta; Serenata española e Ultimo tributo á la memoria de Alfonso XII;

Para banda compuxo

  • Cantares gallegos;
  • María de los Dolores;
  • Siempreviva;
  • ¡Voló al cielo!;
  • El Triumfo;
  • La Alianza;
  • Valeroso capitán;
  • Al combate;
  • Por una flor, (vals);
  • La imperial, (sinfonía);
  • Á la velada, (gran sinfonía);
  • Serenata española;
  • Alborada gallega;
  • Recuerdos de Galicia;
  • Mariolina, (xota popular);
  • La feria de Sevilla, (bolero);
  • Un aire de mi país, (muiñeira)

Composicións teatrais[editar | editar a fonte]

  • La pianista enamorada, zarzuela en dous actos, representada en Portugal;
  • Novias i novios, zarzuela nun acto;
  • La guarida del buitre, drama musical;
  • La Ginebrina, sinfonía para orquestra premiada en Basilea en 1869.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]