Alfar (1923)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Edificio da rúa Real da Coruña no que estaba a redacción da revista.
Inscrición en lembranza da revista Alfar.

Alfar foi unha revista editada na Coruña entre 1923 e 1954.

Historia e características[editar | editar a fonte]

Continuadora da Revista de Casa América-Galicia, comezou no número 32, en setembro de 1923 como unha publicación de creación e de vangarda dirixida por Julio José Casal. [1] Mantivo o carácter literario da publicación anterior e pronto comezaron a aparecer colaboracións de Antón Villar Ponte, Gabriela Mistral e Juana de Ibarbourou, procurándolle á revista un carácter de fusión entre a arte galega e hispanoamericana e introducindo en España movementos de vangarda como o surrealismo ou o creacionismo, feito que a situou ao nivel doutras publicacións do seu tempo como a Revista de Occidente. [2] [3]

Entre os seus colaboradores estiveron as figuras principais do ultraísmo e o creacionismo (Guillermo de la Torre, Vicente Huidobro, Pedro Garfias, Jorge Luis Borges, Francisco Vighi, Benjamín Jarnés); figuras da xeración de 1898 e 1927 (Ramón Gómez de la Serna, Miguel de Unamuno, Antonio e Manuel Machado, Eugeni d'Ors, Rafael Cansinos Assens, Gabriel Miró, Rafael Alberti (presentando os seus primeiros poemas), Gerardo Diego, Jorge Guillén) e outros autores destacados do panorama nacional e internacional como Max Aub, Juan Carlos Onetti, Francisco Ayala, Azorín, Paul Éluard, César Vallejo, Oliver Selmás, José Bergamín, Antonio Noriega Varela, Castelao, Vicente Risco, Leandro Pita, Salvador de Madariaga, Santiago Casares Quiroga, Luis Amado Carballo, Manuel Azaña, Álvaro Cebreiro ou Ramón María Tenreiro. [4] Destacou asemade polo valor das súas colaboracións no aspecto gráfico, publicando gravados e ilustracións de Pablo Picasso, Salvador Dalí, Maruxa Mallo, Juan Gris, André Breton, Sonia Delaunay, Joaquim Sunyer, Norah Borges, Pazkiewiez e Juan Esplandiú. [5]

O seu núcleo vertebrador constituíano intelectuais galegos (especialmente coruñeses) que defendían o sentido do europeísmo artístico e literario sen esquecer o enraizamento galego, e contaba así mesmo con colaboradores de moi diversa procedencia (ademais dos nomeados con anterioridade, foi tamén remarcable a participación de autores das literaturas canaria e catalá, e poetas portugueses traducidos ao castelán). [6]

Julio José Casal deixou a dirección despois do número 60, en 1926, e foi substituído por Juan González de Valle. Tres anos despois Julio José Casal volveu facerse cargo da dirección, na que estivo ata o seu falecemento en 1954 (ano da publicación do número 91 da revista, o derradeiro, no Uruguai).

Edicións facsímiles[editar | editar a fonte]

En 1983 Edicións Nós da Coruña realizou un facsímile de Alfar, baixo a dirección de César Antonio Molina, concibido en cinco tomos e do que o quinto non chegou a publicarse debido a problemas económicos. Un ano despois, Sotelo Blanco Edicións encargouse de publicar completa a edición facsímile. [7] [8] [9]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "El cónsul que creó 'Alfar'", artigo de Isabel Bugallal en La Opinión A Coruña, 24 de outubro de 2016 (en castelán).
  2. "«Alfar» y su época", artigo de Carlos Fernández en La Voz de Galicia, 29 de outubro de 2005 (en castelán).
  3. "La insospechada galleguidad de Borges", artigo de Santiago Romero en La Opinión A Coruña, 19 de decembro de 2010 (en castelán).
  4. "Os Villar Ponte e A Coruña", artigo de Isaac Díaz Pardo en La Voz de Galicia, 19 de xaneiro de 2003 (en castelán).
  5. "Sonia Delaunay & Alfar: pasajes de una relación singular", artigo de Susana Cendán en Abrente 42-43: 401-416. Real Academia Galega de Belas Artes, 2011 (en castelán).
  6. ""Alfar": Historia de dos revistas literarias: 1920-1927", estudo crítico de Víctor García de la Concha en Cuadernos Hispanoamericanos, núm. 255 (marzo 1971), pp.500-534. Cervantes Virtual (en castelán).
  7. "Edición facsímil de la revista cultural 'Alfar'", artigo de Manuel Rivas en El País, 10 de xullo de 1983 (en castelán).
  8. "La recuperación de 'Alfar' revela una insólita experiencia cultural en la periferia", artigo de Manuel Rivas en El País, 14 de xaneiro de 1984 (en castelán).
  9. La revista Alfar y la prensa literaria de su época (1920-1930), de César Antonio Molina en IberLibro (en castelán).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]