Pepín García García

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Monumento aos defensores da liberdade no cemiterio civil de Santo Amaro da Coruña, cos restos de Pepín García.

José García García, coñecido como Pepín el de la lejía, nado en Ribadeo o 21 de novembro de 1911 e finado na Coruña o 25 de xaneiro de 1996, foi un político galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Traballaba no negocio familiar de fábrica de lixivia. Afiliado á Agrupación Socialista da Coruña dende maio de 1929, foi un dos organizadores das Juventudes Socialistas. Pola súa participación na folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido e permaneceu en prisión até febreiro de 1935. En 1936 foi nomeado secretario xeral das Juventudes Socialistas Unificadas da Coruña. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 logró fuxir de Galicia chegando a Baiona por mar o 26 de setembro, e pasou á zona republicana. Enrolouse no 4º Batallón Gallego da 2ª División e loitou nas frontes de Madrid, perdendo unha perna na batalla de Brunete. Trasladado ao hospital de Tarragona, cando saíu foi trasladado a San Pedro de Ribas-Sitges como capitán gobernador. Pasou a Francia ao final da guerra e marchou a Chile a bordo do Winnipeg. Finalmente exiliouse en Buenos Aires dende decembro de 1939 até 1977, cando regresou á Coruña onde morreu o 25 de xaneiro de 1996.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]