Domingo García-Sabell

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Domingo García-Sabell
Nome completoDomingo García-Sabell Rivas
Nacemento9 de outubro de 1909
LugarSantiago de Compostela
Falecemento5 de agosto de 2003
LugarA Coruña
SoterradoCemiterio de Boisaca
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónpolítico, tradutor e médico
Domingo García-Sabell firma.jpg
editar datos en Wikidata ]

Domingo García-Sabell Rivas, nado en Santiago de Compostela o 8 de outubro de 1909 e finado na Coruña o 5 de agosto de 2003, foi un médico, escritor, político e académico galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Era fillo dun procurador de tribunais. Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e en Madrid. Alí foi membro da Federación Universitaria Escolar (FUE), onde coincidiu con Rafael Dieste, Carlos Maside, Ánxel Fole e Luís Seoane. Como intelectual e médico fixo amizade con xente como Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Roberto Nóvoa, Miguel de Unamuno, Ramón María del Valle-Inclán ou Gonzalo Torrente Ballester e Ramón Otero Pedrayo, de quen foi médico.

En 1936 afiliouse ó Partido Galeguista, razón pola que ó comezar a Guerra civil española foi internado un tempo no campo de concentración da Lavacolla. Ó acabar a guerra foi depurado, e tivo que dedicarse á medicina privada. Contactou co galeguismo cultural, e en 1950 converteuse en director da Editorial Galaxia xunto a Ramón Piñeiro.

Teresa García-Sabell Tormo, a súa filla máis vella, foi a primeira esposa de Xosé Manuel Beiras. Nas Eleccións xerais de España de 1977 foi elixido senador por designación real. Entre 1979 e 1997 foi presidente da Real Academia Galega[1] e delegado do goberno en Galiza entre 1981 e 1996 (presentou a súa dimisión dous días antes de converterse José María Aznar en presidente do goberno). Traduciu ó galego a Martin Heidegger e mais a James Joyce.

Está enterrado no cemiterio de Boisaca, en Santiago de Compostela.[2]

Obras[editar | editar a fonte]

  • Luis Seoane (Vigo, 1954).
  • Ensaios I (1963), Editorial Galaxia.[3]
  • Luis Seoane. Grabados (Vigo, 1965).
  • Notas para una antropología del hombre gallego (1966).
  • Tres síntomas de Europa: Joyce, Van Gogh y Sartre (Revista de Occidente, 1968).
  • A pintura como comunicación (1971).
  • Ensaios II (1976), Editorial Galaxia.[4]
  • Testimonio personal (Madrid, 1971).
  • Roberto Nóvoa Santos (1981).
  • Carta ao pintor Luis Seoane (Sada, 1983).
  • A Coruña: onde nace a luz (Vigo, 1989).
  • Análise existencial do home galego enfermo e outros ensaios (Vigo, 1991).
  • Cen relembros (A Coruña, 1993).
  • Libro dos comentos (1996).
  • Os gromos do pensamento (1996).
  • Tempo de lecer (Vigo, 1998).
  • Paseata arredor da morte (1999).

Colectivas[editar | editar a fonte]

Traducións[editar | editar a fonte]

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Domingo García-Sabell Rivas na páxina da RAG
  2. Pereiro, Xosé Manuel (6/8/2003). "Domingo García-Sabell, médico, escritor, político y humanista". El País (en castelán). 
  3. Inclúe os ensaios "Análise existencial do home galego enfermo", "James Joyce e a loita pola comunicación total", "Notas sobre a fame galega" e "Van Gogh e a dimensión antropolóxica da Pintura Contemporánea".
  4. "As facianas do erotismo contemporáneo", "Pintura e conocimiento", "A realidade humana de Rosalía" e "Castelao, ou Galiza ao axexo".
  5. Universidade da Coruña

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Predecesor:
cargo de nova creación
 delegado do goberno en Galicia 
1981-1996
Sucesor:
Juan Miguel Diz Guedes
Predecesor:
Sebastián Martínez-Risco
 presidente da RAG 
1987-1997
Sucesor:
Francisco Fernández del Riego