Carlos Martínez-Barbeito

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Carlos Martínez-Barbeito Morás
Medalla de Galiza.svg
Nacemento1913
Lugar de nacementoA Coruña
Falecemento10 de abril de 1997
Lugar de falecementoA Coruña
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónescritor
NaiMaría Barbeito
IrmánsIsabel Martínez-Barbeito
editar datos en Wikidata ]

Carlos Martínez-Barbeito Morás, nado na Coruña en 1913 e finado na mesma cidade o 10 de abril de 1997, foi un escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Neto do historiador Andrés Martínez Salazar e fillo da pedagoga e escritora María Barbeito, cursou estudos de Filosofía e Letras e Dereito en Santiago, onde coñeceu a Federico García Lorca na visita que fixo a Galicia. Este encontro convenceuno para trasladarse a Madrid, onde se doutorou en Dereito e contactou cos principais intelectuais da época. Despois da Guerra Civil traballou como crítico literario de Radio Nacional de España en Barcelona e foi secretario xeral da Metro-Goldwyn-Mayer en España. Trasladouse a Madrid, onde desempeñou cargos relacionados coa cultura en Televisión Española. En 1968 foi nomeado director do Museo de América, cargo que ocupou ata 1980. Regresou á Coruña, onde foi presidente da Real Academia Galega de Belas Artes entre 1984 e 1988. A súa paixón pola lectura levouno a reunir unha biblioteca de 13 000 obras.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

En 1946 casou con Ana María Álvarez de Sotomayor y Castro, filla do pintor Fernando Álvarez de Sotomayor.[1][2]

Obras[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Cuartilla, 1932.

Novela[editar | editar a fonte]

  • El bosque de Ancines, 1947 (finalista do Premio Nadal 1945, foi levada ao cinema por Pedro Olea en 1969).
  • Las pasiones artificiales, 1950 (finalista no Premio Nadal 1948).

Ensaio[editar | editar a fonte]

Tumba de Carlos Martínez-Barbeito no cemiterio de Santo Amaro da Coruña.
  • Consideraciones sobre lo humano, lo clásico y lo lírico en la poesía de Lope de Vega, 1940.
  • Unos parentescos insospechados (entre Rosalía de Castro, Concepción Arenal y Emilia Pardo Bazán), 1950.
  • Macías el Enamorado y Juan Rodríguez del Padrón, Editorial Bibliófilos Gallegos, 1951.
  • Galicia, Ediciones Destino, 1957.
  • Noticia genealógica de D. José Cornide, 1959.
  • Informaciones genealógicas del Archivo Municipal de La Coruña, 1959.
  • Escudos reales, municipales y nobiliario de La Coruña y su tierra, 1967.
  • Vida y leyenda de San Pedro de Mezonzo, 1968.
  • Colmeiro, 1975.
  • Mariñán; San Salvador de Bergondo; Bergondo, 1978.
  • Torres, pazos y linajes de la provincia de La Coruña, 1978 (434 páxinas).
  • El auto gallego en la historia, en los tratadistas y en la práctica forense, 1984.
  • El escudo de La Coruña, 1985 (artigo na Revista del Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses).
  • Torres, pazos y linajes de la provincia de La Coruña, 1986 (807 páxinas).
  • Historias de familia: (Líneas Reales), 1990.
  • Bibliografía gallega de genealogía y heráldica, 1995.
  • La Coruña a vista de gaviota y a ras de tierra, 1998 (editado postumamente con fotografías de Carlos Picallo).

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]