Antonio López Ferreiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Antonio López Ferreiro
Antonio López Ferreiro.jpg
Datos persoais
Nacemento 1837
Lugar Santiago de Compostela
Falecemento 1910
Lugar Vedra
Relixión católica
Actividade
Lingua Galego e castelán
Xéneros novela histórica
Obras principais A tecedeira de Bonaval
Profesión sacerdote

Antonio López Ferreiro, nado en Santiago de Compostela o 9 de novembro de 1837 e finado en Vedra o 20 de marzo de 1910, foi un escritor e historiador galego. En 1978 dedicóuselle o Día das Letras Galegas.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou a carreira eclesiástica en Santiago, onde aprendeu latín, filosofía, teoloxía e dereito canónico, ata 1862, cando foi ordenado presbítero polo cardeal Miguel García Cuesta. Ó ano seguinte marchou a Madrid e licenciouse en Sagrada Teoloxía. Na Escola Superior de Diplomática dedicouse durante tres anos á transcrición de documentos galegos do Arquivo Histórico Nacional, e rematou conseguindo o título de arquiveiro bibliotecario.

En 1866 regresou a Galicia como párroco de Santa Eulalia de Vedra, desde onde continuou publicando artigos sobre as súas investigacións históricas. En agosto de 1871 foi nomeado cóengo do Cabido compostelán. En 1872 dirixiu o periódico carlista La Emancipación. Dende o seu posto de cóengo puido acceder ao arquivo documental da catedral, e aproveitalo para realizar traballos de investigación, labor no que destaca a creación da revista Galicia Histórica (publicada entre 1901 e 1903).

En 1892 foi nomeado correspondente da Reial Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona e socio correspondente da Real Academia da Historia. Foi presidente da sección arqueolóxica da Exposición Rexional de 1909.

Cultivou a novela histórica, xénero de enorme vixencia no Romanticismo que ata o momento non fora tratado na literatura galega. En 1905 foi elixido académico de número da Real Academia Galega.

Nas novelas de López Ferreiro abundan os relatos históricos ambientados na Galicia rural.[1]

A partir de 1871, tras a súa designación como cóengo do Cabido da Catedral de Santiago de Compostela, fixaría a súa residencia na rúa do Castro durante un bo número de anos, e posteriormente -até o seu falecemento- no número 16 da rúa da Raíña[2].

Obra[editar | editar a fonte]

Obra literaria[editar | editar a fonte]

Deixou tres novelas históricas:

O propósito historiográfico fai que López Ferreiro inclúa nas tres novelas descricións de monumentos e transcricións de documentos históricos.

O autor tiña plena conciencia do seu labor a prol da resurrección e rehabilitación do idioma galego. É asombrosa a súa riqueza de léxico e sintaxe, en ocasións incluíndo arcaísmos recuperados da documentación medieval.

Ensaios[editar | editar a fonte]

  • El protestantismo y los errores que de él se derivan: racionalismo y panteísmo (1862).
  • La Historia de Compostela y su reprobación crítica por Masdeu (1866).
  • Leyenda sobre la vida de San Pedro de Mezonzo (1872).
  • El Sepulcro del Apóstol Santiago (1882).
  • Galicia en el último tercio del siglo XV (Biblioteca Gallega, 2 t., 1885).[4]
  • El Pórtico de la Gloria (1886).
  • Historia de la Santa Apostólica Metropolitana Iglesia de Santiago de Compostela (1898-1911, once tomos).

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

A tecedeira de Bonaval, 2ª edición. 
Galicia en el último tercio del siglo XV, 2ª edición. 
Historia de la Santa A. M. Iglesia de Santiago de Compostela
A CIBDA DE COMPOSTELA ô SEU FILLO PREDILEUTO, 1911. 

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]