María Victoria Moreno

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
María Victoria Moreno
María Victoria Moreno (pop art).png
Retrato de María Victoria Moreno.
Datos persoais
María Victoria Moreno Márquez
Nacemento 1 de maio de 1941
Lugar Valencia de Alcántara
Falecemento 21 de nov. de 2005 (64 a.)
Lugar Pontevedra
Cónxuxe Xosé Luis Llácer [1]
Pedro Ferriol Suárez
Fillos Begoña Llácer, Carlos Alberto Llácer [Cómpre referencia]
Actividade
Lingua galego
Xéneros Literatura infantil e xuvenil, narrativa, poesía, ensaio
Influíu Fina Casalderrey
Alma máter Universidade de Madrid
Estudos Filoloxía Románica
Profesión Profesora de ensino secundario
María Victoria Moreno firma.JPG

María Victoria Moreno Márquez, nada en Valencia de Alcántara (provincia de Cáceres) o 1 de maio de 1941 e finada en Pontevedra o 21 de novembro de 2005, foi unha escritora de literatura infantil e xuvenil en lingua galega e profesora de ensino secundario en institutos de Lugo, Sanxenxo e Pontevedra. Empregou o pseudónimo de Peregrina Pérez.

En 2018 será a figura protagonista do Día das Letras Galegas,[2] sendo a cuarta muller, tras Rosalía de Castro, Francisca Herrera Garrido e María Mariño, que leva ese recoñecemento na historia da celebración.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nacida nun concello limítrofe con Portugal, filla de militar e mestra, fixo o bacharelato en Barcelona e licenciouse en Filoloxía Románica na Universidade de Madrid, onde tivo de profesores a Rafael Lapesa e Dámaso Alonso. Tras dous anos en Lugo, onde tivo por alumno a Xesús Rábade Paredes,[2] e unha temporada en Vilalonga (Sanxenxo), onde comezou a escribir Anagnórise, chegou a Pontevedra en 1963 con praza de profesora (despois catedrática), e deu clase no IES Valle-Inclán e no IES Gonzalo Torrente Ballester.

Valencia de Alcántara, localidade natal de María Victoria.

Participou activamente na vida cultural e política de Pontevedra e do país. A súa fascinación dende moi nova por Galicia e pola súa lingua provocaron nela unha entrega absoluta á defensa e promoción do galego.[3]

Eu non son alófona porque o que practico, se é que escribo, podería definirse coma unha amorosa autofonía (…). A miña relación con Galicia e a miña opción pola súa lingua é simplemente unha historia de amor.

— Mª Victoria Moreno en 1993, no congreso "Poetas alófonos en lingua galega".[2]

Ademais de novelas e contos, escribiu obras de ensaio, colaborou en libros de texto e dirixiu a colección Árbore da editorial Galaxia.

Como lectora, no ámbito das letras en galego nunca agochou o seu gusto pola narrativa de Otero Pedrayo ou de Carlos Casares:

[para ler boa literatura, lía] a Miguel de Cervantes, evidentemente. E tamén a Antoine de Saint-Exupéry (...) E gústame a prosa dos hispanoamericanos inmediatamente anteriores ao boom. Miguel Ángel Asturias, por exemplo (...) Gústanme os escritores éticos e con compromiso, cunha prosa exuberante. E de Galicia gústanme os mellores que hai. Valoro moito a lírica medieval, a prosa de Otero Pedrayo e de Carlos Casares, a poesía de Fernán Vello.[4]

Morreu aos 64 anos de idade, vítima dun cancro de mama.[5] [6]

Placa na pontevedresa avenida de Vigo, onde viviu: "As persoas estamos feitas para levar adiante os proxectos máis fermosos".

A súa biblioteca persoal, de 4 500 volumes, incluídas varias edicións e uns 150 estudos de Don Quixote, foi doada ao IES Gonzalo Torrente Ballester.[7]

En 2017 foi escollida, por un voto de diferenza,[8] para ser a personalidade homenaxeada no Día das Letras Galegas correspondente ao ano 2018.[2] Os outros candidatos foron Ricardo Carballo Calero, Plácido Ramón Castro del Río, Antón Fraguas Fraguas e Eusebio Lorenzo Baleirón.[9]

Obra[editar | editar a fonte]

En galego[editar | editar a fonte]

Literatura infanto-xuvenil
Detalle da capa na ed. da BG120.
Ensaio
Narrativa
Poesía
  • Elexías de luz, Vigo, Xerais, 2006.
Traducións
Obras colectivas
IES Valle-Inclán, onde traballou.
IES G. Torrente Ballester de Pontevedra, onde deu clase e ao que cedeu a súa biblioteca particular.
  • "O cataventos", en Contos para nenos, Vigo, Galaxia, 1979.
  • "Comentarios de texto: descubrir a realidade", en Xornadas da Lingua Galega no Ensino, Santiago, Xunta, 1984.
  • Literatura século XX , Vigo, Galaxia, 1985. Con Xesús Rábade Paredes.
  • "Nico e Miños", en 8 contos, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1989.
  • "Querida avoa", en Lerias, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1991.
  • "S.O.S.", en Contos de hogano, Santiago de Compostela, El Correo Gallego, 1992.
  • "O libro das saudades e os degoiros", en Ruta Rosalía 1993, Caixa Galicia. Santiago de Compostela, 1993.
  • "Pan con chocolate", en Relatos para un tempo novo, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1993.
  • "Discurso pronunciado por Xesús Alonso Montero no acto no que recibiu o Pedrón de Ouro", en Comentarios de textos populares e de masas, Vigo, Xerais, 1994.
  • "¿Escritora alófona eu?", en Poetas alófonos en lingua galega, Vigo, Galaxia, 1994.
  • E dixo o corvo..., Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1997.[15]
  • "¡Xa non teño medo!", en A maxia das palabras, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1998-1999.
  • "Amigos de mil cores", en Campaña de Lectura 2001, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 2001.
  • "Carta de amor", en Carlos Casares: a semente aquecida da palabra, Santiago de Compostela, CCG, 2003.[16]
  • "O encontro", en Un libro, a maior aventura, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 2003.
  • "O grumete", en Contos de charlatáns, grumetes, botas e fendas, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 2004.
Obra en revistas
  • "Estou a escribir a contrarreloxo". Entrevista con Xosé A. Neira Cruz, Fadamorgana. Santiago de Compostela, nº 3 (decembro 1999).

En castelán[editar | editar a fonte]

Edicións
Obra en revistas
  • M.V.M., una profesora feliz de serlo, en CLIJ: cuadernos de literatura infantil y juvenil, Barcelona, nº 41 (xullo-agosto 1992).
Novela
Multimedia externa
imaxes
Fotografía 1 (pasaporte)
Fotografía 2
Fotografía 3 (c) Gonzalo Salgado
Traducións

Premios[editar | editar a fonte]

Foi finalista do Premio Café Gijón e obtivo o primeiro premio dos Jogos Florais Minho-Galaicos de Guimarães co relato La casa de las Marías.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]