Francisca Herrera Garrido

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Francisca Herrera Garrido
Francisca Herrera Garrido 1926.jpg
Retrato en Vida Gallega, 1926.
Nome completoFrancisca Herrera Garrido
Nacemento6 de marzo de 1869
LugarA Coruña
Falecemento4 de novembro de 1950
LugarA Coruña
SoterradoCemiterio de Santo Amaro da Coruña
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor e poeta
XénerosPoesía, novela
Dedicóuselle o Día das Letras Galegas no 1987.
editar datos en Wikidata ]

Francisca Herrera Garrido, nada na Coruña o 6 de marzo de 1869 e finada o 4 de novembro de 1950, foi unha escritora galega, primeira muller elixida académica na Real Academia Galega. En 1987 dedicóuselle o Día das Letras Galegas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nada na rúa do Príncipe, nunha familia da alta burguesía coruñesa. Foi filla de Manuel Herrera Hernández e Josefa Garrido Matos, filla esta de Andrés Garrido, un banqueiro local. Viviu na súa cidade natal até agosto de 1909, cando marchou cunha irmá a Madrid, volvendo no verán e no nadal a Galicia, concretamente en Oleiros ata que no transcurso da guerra civil española volveu definitivamente á Coruña.

Foi sempre fondamente relixiosa e conservadora, destacando nos seus ataques ás mulleres feministas que loitaban por conseguir o sufraxio feminino. Igualmente, nos seus textos deixa claras as diferenzas de deberes e dereitos entre señores e campesiños.

Veciña, alumna e amiga de Rosalía de Castro, foi unha escritora autodidacta aínda que segue o estilo literario daquela. Escribiu case toda a súa obra en galego así como algunhas novelas en castelán (Pepiña, Réproba e Familia de lobos) e a súa temática céntrase no ruralismo, a muller como nai, e a renuncia feminina. A súa obra amosa unha gran riqueza lingüística, cun galego rico e coidado.[1]

Foi a primeira muller en ser nomeada membro numerario da RAG, o 4 de marzo de 1945, ocupando o lugar de Lisardo Rodríguez Barreiro, que morrera en 1943. Non chegou a ler o seu discurso de ingreso, sobre Rosalía e os poetas da raza, polo atraso inexplicable do presidente da Academia en mandarllo ao académico Antonio Couceiro Freijomil, para que redactase a resposta, e a demora deste para entregala na Academia, cousa que non fixo ata o 28 de febreiro de 1949.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Sorrisas e bágoas (poemario en galego; Madrid, 1913).
  • Almas de muller...¡volallas n'a luz! (poemario en galego; A Coruña, 1915).
  • Frores do noso paxareco (poemario en galego; ¡Terra a Nosa! nº 11, A Coruña, 1919).
  • Néveda (novela en galego, 1920).
  • A neta de naipera (novela en galego; Nós, 20 de agosto de 1921).
  • A ialma de Mingos (novela en galego; Editorial Céltiga, 1922).
  • Pepiña (novela en castelán, Editorial Marineda, Madrid, 1922).
  • Martes de Antroido (novela en galego; Lar, 1925; portada de Camilo Díaz).
  • A muller galega (ensaio; Nós, 15 de agosto de 1925; escrito en Oleiros o 28 de marzo de 1916).
  • Réproba (novela en castelán, 1925).
  • Familia de lobos: la novela del obrero (novela en castelán, 1928).

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Casas de Francisca Herrera (esquerda) e Rosalía (d.).
R/ do Príncipe, A Coruña. 
Francisca Herrera Garrido, 1920. 
Martes d'Antroido. Lar. 1925. 

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]