Francisco Fernández Rei

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Francisco Fernández Rei
Francisco Fernández Rei.jpg
Nacemento30 de novembro de 1952
 Cambados
NacionalidadeEspaña
Educado enUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónfilólogo
CónxuxeCarme Hermida
editar datos en Wikidata ]

Francisco Fernández Rei, nado en Fefiñáns (Cambados) o 30 de novembro de 1952, é un filólogo galego. Exerce a docencia na USC, sendo catedrático de Filoloxía Románica desde 1992.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Relizou a carreira de Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela onde obtivo a licenciatura en 1974. A súa tese de doutoramento foi O verbo: Contribución á dialectoloxía galega, dirixida por Constantino García (1979)[1] e primeira tese presentada en galego na Facultade de Filoloxía da USC[2].

Desde 1973 forma parte do Instituto da Lingua Galega (ILG), como investigador e membro do equipo de redacción do Atlas Lingüístico Galego e como responsábel do Arquivo do Galego Oral que posúe este centro. Dentro dos eidos de actuación do ILG traballou, así mesmo, como corredactor das Bases prá unificación das normas lingüísticas do galego en 1977, que constituirían os alicerces das que se aprobaron en 1988.

Dirixe os Cursos de lingua e cultura galegas para estranxeiros e españois de fóra de Galicia organizados pola RAG, o ILG e a SXPL da Xunta de Galicia[3]. A parte da súa actividade no ILG, Francisco Fernández Rei colabora tamén con numerosas asociacións e entidades relacionadas con diferentes linguas románicas, especialmente o galego. En 1978 participou na fundación de Escola Aberta e en 1984 contribuíu á creación da Asociación de Tradutores Galegos. É membro, así mesmo, do comité científico da Sociedade Internacional de Limba Sarda, do plenario do Consello da Cultura Galega en representación do ILG, do Padroado da Fundación Sotelo Blanco, do Museo de Antropoloxía, do Museo do Pobo Galego e da comisión da Mesa prá Defensa del Galego de Asturias.

Tamén hai que destacar a súa participación en distintos encontros e congresos sobre o galego e outras linguas románicas minorizadas e ten publicado artigos en diferentes revistas culturais galegas, como A Trabe de Ouro, Revista da Filoloxía Románica, Cadernos da Lingua ou Grial. Ademais participou na fundación de Escola Aberta, Redes Escarlata e ProLingua.

Fernández Rei é conselleiro do Consello d'a Fabla Aragonesa e membro numerario da Real Academia Galega, na que ingresou o 25/9/1999 co discurso Ramón Cabanillas, Manuel Antonio e o mar de Arousa: dúas singraduras na construcción dun idioma para unha patria.

Obra[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • O verbo: contribución á dialectoloxia galega, Universidade de Santiago de Compostela, 1979.  ISBN 84-7191-134-5
  • Lingua galega (1985), manual para COU.
  • Dialectoloxía da lingua galega (1990, Xerais). ISBN 978-84-7507-472-6
  • Ramón Cabanillas, Cambados e o mar da Arousa (2015, Xerais). ISBN 84-87987-18-4

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "O verbo: Contribución á dialectoloxía galega". frontespo.org. Consultado o 19/11/2018. 
  2. "Francisco Fernández Rei". academia.gal. Consultado o 19/11/2018. 
  3. "Homenaxe aos filólogos Francisco Fernández Rei e Manuel González González". galiciaconfidencial.com. Consultado o 16/11/2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]