Leandro Carré Alvarellos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Leandro Carré Alvarellos
Leandro Carré Alvarellos, 1918.jpg
retrato en Vida Gallega, 1918.
Nacemento30 de agosto de 1888
 A Coruña
Falecemento14 de febreiro de 1976
 A Coruña
SoterradoCemiterio de Santo Amaro da Coruña
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónlexicógrafo
PaiUxío Carré Aldao
FillosLeandro Carré Brandariz
IrmánsGonzalo Carré Alvarellos, Lois Carré Alvarellos e Uxío Carré Alvarellos
XénerosTeatro, narrativa, gramáticas e edicións
editar datos en Wikidata ]

Leandro Carré Alvarellos, nado na Coruña o 30 de agosto de 1888 e finado na mesma cidade o 14 de febreiro de 1976, foi un escritor galego.[1].

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi o cuarto fillo (de once irmáns) de Uxío Carré Aldao e Purificación Alvarellos Pena. Traballou na librería do seu pai e despois na litográfica La Artística. Acudiu á escola de Marcial Miguel de la Iglesia Vázquez e de Eduardo Corral, mais non fixo estudos superiores porque debía axudar na economía familiar e aforrar gastos, xa que a libraría de seu pai comezara o declive.[2] En 1911 foi destinado á sucursal da fábrica no Porto. Logo de tres anos regresou á Coruña onde foi oficinista, contador e encargado de varios negocios. Foi redactor na Coruña de Vida Gallega, colaborou en Coruña Cómica (co pseudónimo "Fabriella") e Tierra Gallega (co pseudónimo "L. de S."). Foi un dos fundadores das Irmandades da Fala e colaborou en A Nosa Terra, da que foi director na ditadura de Primo de Rivera. No ámbito teatral dirixiu os grupos de teatros dos coros Cántigas da Terra e Saudades e entre 1922 e 1926 a Escola Dramática Galega herdeira do Conservatorio Nacional de Arte Galega e fundou a Editorial Lar en 1924, foi membro do Seminario de Estudos Galegos. Cando morreu o seu fillo Leandro Carré Brandariz (1913-1937) en estrañas circunstancias en Asturias, foi buscalo con resultados infrutuosos, detivérono ó volver á Coruña e pasou cinco meses no cárcere. Colaborou coa prensa emigrada e do exilio. En 1945 ingresou na Real Academia Galega. No ano 2006 Alvarellos Editora publicou Obra inédita e esquecida, con obras escritas en 1915 e 1972.

Empregou o pseudónimo de Ramón Alvariño.

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

Uxío Carré Aldao cos seus fillos, de esquerda a dereita Gonzalo, Leandro, Uxío, Lois e Carlos.
  • Amor malfadado, 1918.
  • Contos e diálogos, 1918.
  • Naiciña, 1925, Lar.
  • A propia vida, 1925, Lar.
  • O home que deu vida a un morto, 1926.
  • O xornal de Mavi, 1927.
  • Nos picoutos de Antoín, 1955 (escrita en 1929).
  • Contos de pantasmas, 1972.
Compoñentes da Escola Dramática Galega na Coruña en 1923.

Teatro[editar | editar a fonte]

  • Tolerías, 1917.
  • Noite de ruada, 1918.
  • Rexurdimento, 1918.
  • Pra vivir ben de casados..., 1918.
  • Enredos, 1919.
  • O engano, 1919.
  • O corazón dun pedáneo, 1921.
  • Un caso compricado, 1922.
  • A venganza, 1922.
  • O pecado alleo, 1924.
  • Almas en pena, 1957.

Gramáticas e dicionarios[editar | editar a fonte]

Edicións[editar | editar a fonte]

Traducións[editar | editar a fonte]

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Gramáticas e dicionarios[editar | editar a fonte]

  • Gramática gallega, 1967, Editorial Moret.

Edicións[editar | editar a fonte]

  • Las leyendas tradicionales gallegas, 1977, Espasa-Calpe, Madrid.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Leandro en 1913. 
Naiciña. 1925. 
A propia vida. 1925. 
O home que deu vida a un morto. 1926. 
O xornal de Mavi. 1927. 

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]