Antón Iglesias Vilarelle

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Antonio Iglesias Vilarelle")

Antón Iglesias Vilarelle, nado en Santiago de Compostela o 17 de xaneiro de 1891 e finado en Pontevedra o 11 de maio de 1971, foi un mestre e músico galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Malia a ter nacido en Compostela xa de rapaz pasou a vivir en Pontevedra. Estudou a carreira de Dereito en Compostela e retornou a Pontevedra, con praza de funcionario na delegación de facenda, onde quedou. As súas inquedanzas intelectuais abranguían moi diversos eidos: a historia da arte, as fontes e testemuños históricos, a liturxia e a haxiografía, a evolución das técnicas musicais e a renovación pedagóxica. Sendo a máis destacada das súas participacións culturais a súa produción no eido da música.

Na súa mocidade compartiu instituto con Sánchez Cantón, Octavio Pintos e Blanco Porto e fixo parde dos Ultreias. A través da súa relación con Losada Diéguez axudou a pór os alicerces do Museo de Pontevedra e tamén do Seminario de Estudos Galegos.

Fundou con Antonio Blanco Porto a Sociedad Filharmónica de Pontevedra, da que foi secretario entre 1923 e 1925, e en 1940 converteuse en director da Coral Polifónica de Pontevedra, cargo que ocupou durante vinte e catro anos. Tamén dirixiu o Conservatorio de Música de Pontevedra. Como músico cultivou diversos xéneros como o motete, a suite orquestral, o lied, o preludio sinfónico e a canción popular.

Creou con Xesús Ferro Couselo a revista Logos, boletín católico mensal do que foi director. Como mestre estivo a cargo da Sección de Pedagoxía e do Laboratorio de Psicotécnica do Seminario de Estudos Galegos, e defendeu a galeguización do ensino desde os primeiros anos de escolarización do neno. Participou na fundación do Partido Galeguista de Pontevedra en 1931 e integrouse na Dereita Galeguista logo da escisión do Partido Galeguista en maio de 1935.

Ingresou na Real Academia Galega o 29 de decembro de 1951. Foi membro da Real Academia de Bellas Artes e da Comisión de Monumentos de Pontevedra.

Era irmán da tamén mestra Josefa Iglesias Vilarelle, autora dun Método de lectura en galego, que foi o primeiro do seu xénero, publicado polo Seminario de Estudios Galegos en 1932 e formou parte da xunta directiva da Dereita Galeguista.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Música en Compostela, sobre os instrumentos do Pórtico da Gloria.
  • Deus Fratesque Gallaecia composición musical para a misa.

Homenaxes[editar | editar a fonte]

A cidade de Pontevedra rendeulle homenaxe facéndoo fillo adoptivo no ano 1960 e poñéndolle a unha rúa céntrica o seu nome no ano 1979.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]