Antón Iglesias Vilarelle

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Antonio Iglesias Vilarelle")
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Antón Iglesias Vilarelle
Nacemento 17 de xaneiro de 1891
  Santiago de Compostela
Falecemento 11 de maio de 1971
  Pontevedra
Soterrado Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra
Nacionalidade España
editar datos en Wikidata ]

Antón Iglesias Vilarelle, nado en Santiago de Compostela o 17 de xaneiro de 1891 e finado en Pontevedra o 11 de maio de 1971, foi un mestre e músico galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Malia a ter nacido en Compostela xa de rapaz pasou a vivir en Pontevedra. Estudou a carreira de Dereito en Compostela e retornou a Pontevedra, con praza de funcionario na delegación de facenda, onde quedou. As súas inquedanzas intelectuais abranguían moi diversos eidos: a historia da arte, as fontes e testemuños históricos, a liturxia e a haxiografía, a evolución das técnicas musicais e a renovación pedagóxica. Sendo a máis destacada das súas participacións culturais a súa produción no eido da música.

Na súa mocidade compartiu instituto con Sánchez Cantón, Octavio Pintos e Blanco Porto e fixo parde dos Ultreias. A través da súa relación con Losada Diéguez axudou a pór os alicerces do Museo de Pontevedra e tamén do Seminario de Estudos Galegos.

Fundou con Antonio Blanco Porto a Sociedad Filharmónica de Pontevedra, da que foi secretario entre 1923 e 1925, e en 1940 converteuse en director da Coral Polifónica de Pontevedra, cargo que ocupou durante vinte e catro anos. Tamén dirixiu o Conservatorio de Música de Pontevedra. Como músico cultivou diversos xéneros como o motete, a suite orquestral, o lied, o preludio sinfónico e a canción popular.

Creou con Xesús Ferro Couselo a revista Logos, boletín católico mensal do que foi director. Como mestre estivo a cargo da Sección de Pedagoxía e do Laboratorio de Psicotécnica do Seminario de Estudos Galegos, e defendeu a galeguización do ensino desde os primeiros anos de escolarización do neno. Participou na fundación do Partido Galeguista de Pontevedra en 1931 e integrouse na Dereita Galeguista logo da escisión do Partido Galeguista en maio de 1935.

Ingresou na Real Academia Galega o 29 de decembro de 1951. Foi membro da Real Academia de Bellas Artes e da Comisión de Monumentos de Pontevedra.

Era irmán da tamén mestra Josefa Iglesias Vilarelle, autora dun Método de lectura en galego, que foi o primeiro do seu xénero, publicado polo Seminario de Estudios Galegos en 1932 e formou parte da xunta directiva da Dereita Galeguista.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Música en Compostela, sobre os instrumentos do Pórtico da Gloria.
  • Deus Fratesque Gallaecia composición musical para a misa.

Homenaxes[editar | editar a fonte]

A cidade de Pontevedra rendeulle homenaxe facéndoo fillo adoptivo no ano 1960 e poñéndolle a unha rúa céntrica o seu nome no ano 1979.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]