Victoriano Taibo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Victoriano Taibo
Victoriano Taibo, 1919.jpg
Retrato en Vida Gallega
Datos persoais
Nacemento 22 de abril de 1885
Lugar Santiago de Compostela Galicia Galicia
Falecemento 13 de marzo de 1966
Lugar Vigo Galicia Galicia
Actividade
Lingua Galego
Xéneros Poesía, Narrativa, Ensaio

Victoriano Taibo García, nado en Santiago de Compostela o 22 de abril de 1885 e finado en Vigo o 13 de marzo de 1966, foi un escritor galego, discípulo literario de Cabanillas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Maxisterio en Compostela e contactou co movemento galeguista a través da Irmandade da Fala local. Exerceu de mestre de escola, polo que residiu en diferentes puntos de Galiza (Ortigueira, A Coruña, Cambre, Cerdido, Xinzo de Limia, Gondomar e Vigo). Foi colaborador habitual de O Tío Marcos da Portela, membro do Seminario de Estudos Galegos desde 1926, así como do Instituto Histórico do Minho desde 1930. Logo da sublevación do 18 de xullo de 1936 foi sancionado co exilio en Valladolid, como consecuencia do seu galeguismo. Logo de catro anos retornou a Galicia e instalouse en Vigo, onde vivu atá o seu pasamento. Ingresou na Real Academia Galega o 15 de outubro de 1948.

A poesía de Taibo segue as direccións dos primeiros libros de Cabanillas: costumismo, lirismo intimista e poesía de loita.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou en Ortigueira con Carmen Rebollar Martínez, irmá de Alfredo Rebollar Martínez.

Obra[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Abrente (1922, El Eco de Santiago).
  • Da vella roseira (1925), adicado a Cabanillas.
  • Abicedo. Cabrinfollas (2008), Follas Novas.

Narrativa[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]