Roberto Blanco Torres

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Roberto Blanco Torres
Día das Letras Galegas 1999, Roberto Blanco Torres.jpg
Datos persoais
Nacemento 18 de marzo de 1891
Lugar Cuntis, provincia de Pontevedra
Falecemento 3 de outubro de 1936 (45 anos)
Lugar Entrimo, provincia de Ourense
Soterrado
Soterrada
Residencia
Nacionalidade
Cónxuxe Xulia Sánchez Novoa
Fillos
Relixión
Actividade
Lingua
Lingua Galego
Período
Debut
Movemento
Xéneros Poesía
Princ. obras
Influencias
influíu
Alma máter
Estudos
Ocupación
Profesión
Organización
Cargos
Premios
[[Ficheiro:|centro|]]

Roberto Blanco Torres, nado en Cuntis o 18 de marzo de 1891 e finado en Entrimo o 3 de outubro de 1936, foi un xornalista e poeta galego. Deu os primeiros pasos na poesía da man das vangardas artísticas. A súa obra poética é cualificada polos críticos como dunha grande beleza e intensidade expresiva. Outra das facetas deste home de letras é a de xornalista. O seu traballo nos medios impresos foi moi extenso e variado. A sinatura de Roberto Blanco Torres nas columnas de opinión caracterizou practicamente unha época xornalística.

Ademais de ser colaborador asiduo da prensa galega dirixiu varios xornais. As súas columnas desprenden o talante combativo que caracteriza toda a súa obra. Dende Cuntis, a súa vila natal, emigrou a Cuba. Este desterro condicionou a súa personalidade, que se foi forxando pouco a pouco no transcorrer dos anos. Comprometido co seu tempo, evolucionou politicamente dende o agrarismo ata o galeguismo.

Á súa figura dedicouse o Día das Letras Galegas de 1999.

Vida e traxectoria[editar | editar a fonte]

O menor de nove irmáns dun sacerdote dispensado, seu pai deulle unha sólida cultura clásica, seguindo os pasos dos seus irmáns maiores en 1906 emigrou a Cuba, alí comeza a colaborar na prensa da comunidade galega, para o que emprega o pseudónimo de Fray Roblanto, o trato con Antón Villar Ponte e Ramón Cabanillas foron decisivos para a súa traxectoria ideolóxica.

O semanario Follas Novas da Habana vai ser a primeira publicación que acepte os seus artigos en setembro de 1907. Tamén colaborou con Santos e Meigas, Suevia e Galicia.

En 1910 apareceu o seu primeiro artigo na prensa galega, concretamente na revista Vida Gallega. No mes de decembro de 1911 dirixiu a revista La Alborada, colaborou en La Región Gallega (1913) e dende abril de 1915 dirixiu La Tierra Gallega, dende onde atacou a algúns dos administradores do Centro Gallego de La Habana, ao tempo que colaboraba na prensa cubana, en especial no Diario de la Marina e El Comercio.

A fins de 1916 regresou a Galicia, establécese na Coruña, participou nas Irmandades da Fala e a comezos de abril de 1917 publicou o seu primeiro artigo n' A Nosa Terra. Participou na I Asemblea Nacionalista celebrada en Lugo en decembro de 1918.

En outubro de 1920 fíxose cargo da dirección de El Correo Gallego de Ferrol, da que cesou en abril de 1921, e pasou a dirixir La Zarpa en Ourense ata 1923, cando foi redactor xefe de Galicia. Diario de Vigo. En 1926 casou con Xulia Sánchez Novoa e durante uns meses de 1927 foi o redactor xefe de El Pueblo Gallego.

En 1929 publicou Orballo da media noite, colección de 31 poemas, nos que amosa o coñecemento dos recursos da poesía vangardista e futurista, e en 1930 saíu do prelo De esto y de lo otro, unha escolma de 38 artigos xornalísticos. Participou na creación da Asociación Galega de Escritores (1930).

Busto en Cuntis.

Blanco Torres foi membro do comité executivo da Federación Republicana Gallega e en marzo de 1931 asumiu a dirección de La República de Ourense, ao tempo que comezou a desilusionarse coa actuación do seu grupo político na consecución da autonomía para Galicia, aínda así aceptou o cargo de gobernador civil de Palencia entre o 29 de decembro de 1931 e o 16 de xuño de 1932. En febreiro de 1933 fíxose cargo da dirección de El Noroeste[1]. En 1935 dirixiu El País de Pontevedra, e dende maio de 1936 foi o xefe do gabinete de prensa do Ministerio de Gobernación, e participou activamente na campaña para a aprobación do Estatuto de Autonomía de Galicia.

Morte[editar | editar a fonte]

A sublevación militar do 18 de xullo de 1936 sorprendeu a Blanco Torres na aldea de Amido, no concello da Peroxa, na casa familiar da súa muller; detido en setembro foi levado á prisión de Ourense, e o 3 de outubro de 1936 foi paseado polos falanxistas que o fusilaron no concello de Entrimo. Por orden xudicial, foi soterrado nunha fosa común da igrexa parroquial de San Fiz de Galez no concello de Entrimo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. El Compostelano, 4-2-1933, p. 2.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Roberto Blanco Torres

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]