Bibiano Fernández Osorio-Tafall

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bibiano Fernández Osorio-Tafall
Medalla Castelao Icona vectorial.svg
Bibiano Fernández Osorio-Tafall, conferencia en 1935.jpg
Bibiano Fernández Osorio-Tafall nunha conferencia en 1935.
Nacemento 3 de decembro de 1902
Lugar Salcedo, Pontevedra, Galicia Galicia
Falecemento 13 de agosto de 1990 (87 anos)
Lugar Cidade de México, Flag of Mexico.svg México
Nacionalidade México e España
Ocupación Científico e político
Premios Medalla Castelao
editar datos en Wikidata ]

Bibiano Fernández Osorio-Tafall, nado en Salcedo (Pontevedra) o 3 de decembro de 1902 e finado na Cidade de México o 13 de agosto de 1990, foi un científico e político galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Ata a guerra civil[editar | editar a fonte]

Listaxe de profesores do instituto de Pontevedra, do curso 1928-29.

Foi doutor en Ciencias Naturais e secretario da Misión Biolóxica de Galicia con Cruz Gallástegui. Membro da ORGA, foi alcalde de Pontevedra, presidente da Deputación e deputado nacional en dúas lexislaturas. Presidiu en 1932 a Asemblea de Municipios celebrada en Santiago para discutir e redactar o proxecto de Estatuto de Autonomía que se plebiscitou en 1936, tras o seu paro durante dous anos por cuestións políticas. Presidiu o Comité Central de Autonomía.

Ossorio-Tafall era secretario da Xunta Nacional de Izquierda Republicana, logo das eleccións de 1936, despois de ser novamente alcalde tras a reposición da corporación saida das eleccións municipáis do 12 de abril de 1931 ocupou as subsecretarías de Traballo e Gobernación, pouco antes da guerra sendo substituído na alcaldía de Pontevedra polo comunista Manuel García Filgueira a súa marcha a Madrid. Posteriormente foi director de Política, o órgano de Izquierda Republicana.

En 1938, durante a guerra civil española, Osorio-Tafall foi nomeado Comisario Xeral do Exército da República Española.

No exilio[editar | editar a fonte]

Coa derrota militar e política, Osorio-Tafall exíliase primeiro a Francia e logo a México, onde foi profesor na Universidade Autónoma de México e do Instituto Politécnico. No 1948 incorporouse á ONU; no 55, foi director da Oficina de Agricultura en Chile, e logo en Indonesia e en Exipto. No 64 estivo á fronte das operacións de pacificación na República Democrática do Congo e en Chipre, neste caso como representante especial plenipotenciario do secretario xeral da ONU. Xubílase como subsecretario xeral da ONU.

Durante a Transición española, o presidente do goberno Adolfo Suárez convidouno a encabezar a primeira Xunta preautonómica, pero el declinou o ofrecemento por falta de apoios[1].


Predecesor:
Manuel Casqueiro Paz
 Escudo de Pontevedra.svg
Alcalde de Pontevedra
 
1931 - 1934
Sucesor:
Ramón Segura de la Garmilla

.

Predecesor:
Tomás Abeigón Pazos
 Escudo de Pontevedra.svg
Alcalde de Pontevedra
 
1936
Sucesor:
Manuel García Filgueira
Predecesor:
Amancio Caamaño Cimadevila
 Coat of Arms of the Province of Pontevedra.svg
Presidente da Deputación de Pontevedra
 
1931
Sucesor:
Amancio Caamaño Cimadevila

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "O Tafall político, que chegou a alto cargo na ONU, escureceu o Tafall científico": Entrevista de Xan Carballa a Xosé Francisco Pardo, A Nosa Terra, 1/7/2010

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]