Xoán Rof Carballo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Xoán Rof Carballo
Medalla Castelao Galiza Spain.png
Juan Rof Carballo.jpg
Retrato de Xoán Rof por Josep Pla-Narbona.
Datos persoais
Nacemento 10 de xuño de 1905
Lugar Lugo, Galicia Galicia
Falecemento 11 de outubro de 1994 (89 anos)
Lugar España Madrid, España
Actividade
Lingua Galego
Xéneros Ensaio

Xoán Rof Carballo, nado en Lugo o 10 de xuño de 1905 e finado en Madrid o 11 de outubro de 1994, foi un médico galego e un dos principais ensaístas da editorial Galaxia durante as décadas de 1950 e 1960, participando nalgunhas publicacións conxuntas realizadas por Galaxia como 7 ensayos sobre Rosalía.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo do veterinario Juan Rof Codina, mudouse coa súa familia á Coruña xa de novo. Licenciado en Medicina, cursou estudos en Compostela, Barcelona e Madrid. En 1932 prosegue a súa formación en Viena, e tras uns estudios en Colonia regresa a Madrid en 1933 para doutorarse xunto a Carlos Jiménez Díaz. O Alzamento Nacional de 1936 sorprendeuno en Berlín, e non regresou a España ata o final da contenda, traballando nese período en Viena, Copenhague e París. Traballa con Jiménez Díaz ata 1948. En 1949 publica Patología Psicosomática, e a partir de 1950 comeza a colaborar con Gregorio Marañón, que o definiu como un "francotirador do espírito".

Pensamento[editar | editar a fonte]

O seu maior legado consiste nunha nova concepción das relacións entre médico e paciente, achegando novos métodos -máis próximos á psicoloxía que á medicina en si- no trato ós enfermos, o que o levou a ser considerado non exactamente como un doutor, senón como un "curador", como o definía Domingo García-Sabell. A súa obra é obxecto de diversos estudos.

Obras[editar | editar a fonte]

Entre os seus ensaios destacan títulos como Entre el silencio y la palabra (1957), Violencia y ternura (1967), Signos en el horizonte (1972) ou Los duendes del Prado (1990).

En 1957 publicou Mito e realidade da Terra Nai. Tamén colaborou activamente na revista Grial, onde publicou numerosos artigos.

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

Malia o respecto que lle mostraban os seus contemporáneos intelectuais -como Ortega y Gasset, que cualificou a súa obra de "volumen catedralicio"[Cómpre referencia]-, tan só nos últimos anos da súa vida comezou a recibir recoñecemento, ó ser nomeado membro da Real Academia de Medicina e da Real Academia Española.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]