Festa da Palabra Silenciada

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Festa da Palabra Silenciada é unha revista anual de carácter político-cultural producida dende maio de 1983 en Vigo por Feministas Independentes Galegas (FIGA) e dirixida[1] por María Xosé Queizán.

Aínda que os seus contidos se foron ampliando dende o comezo, os máis significativos son o reflexo do pensamento feminista[2] en moi diversos aspectos da realidade e a crítica, centrada na autoría feminina, de textos literarios galegos.

Contexto[editar | editar a fonte]

Os duros anos de represión e de silenciamento durante a etapa final do franquismo atinxían moi especialmente ás mulleres. Durante a Transición[3] estalou unha nova actividade política e cultural que deu gran impulso ao asociacionismo feminista.[4]

Neste marco social apareceu a Asociación Galega da Muller (1976), a Asociación Democrática da Muller Galega (1977) ou Feministas Independentes Galegas (1978), agrupacións que se centraron na reivindicación da memoria colectiva silenciada durante a ditadura. Coas leis e institucións emanadas do novo réxime parlamentario, por vez primeira desde a II República as mulleres reinician o camiño da conquista dos seus dereitos.

Primeiros pasos e evolución.[editar | editar a fonte]

A Festa da Palabra foi creada co obxectivo de promover o pensamento e a crítica feminista nos ámbitos políticos, artísticos e científicos, así como visibilizar a creación feminina, focalizando o seu análise na literatura e nas artes audiovisuais.

Nun primeiro momento a autoría da revista foi exclusivamente feminina, dende a maquetación ata o material gráfico; porén, a partir de 1998 comezou a participación masculina. Este feito coincide coa minimización do adxectivo silenciada na cabeceira da revista, o cal se debe á consideración das editoras dun cumprimento parcial das súas reivindicacións e aspiracións. Como consecuencia, a partir do número 14 a revista pasou a chamarse simplemente Festa da Palabra.

Contidos[editar | editar a fonte]

Unha das principais características da Festa da Palabra é a gran variedade temática. Entre os seus números podemos atopar reflexións sobre arquitectura (nº 14), pintura (nº 11) ou ciencia (nº 20). Este amplo abano de contidos[5] complétase cos números especiais adicados a figuras destacadas tanto da literatura galega[6] como do feminismo. As elixidas ata o número 21 son: Rosalía de Castro (nº 2), Francisca Herrera Garrido (nº 3), Xohana Torres (nº 4), Emilia Pardo Bazán (nº 6),  Pura e Dora Vázquez (nº 12), Simone de Beauvoir (nº 15) e María Mariño (nº 21).

Outro trazo destacable do contido da Festa da Palabra é o seu pluralismo cultural e lingüístico. Nas súas páxinas podemos atopar escritoras doutras comunidades autónomas e doutros Estados (Kathleen March, Rhea Tregebov no nº 8 etc.)

Produción[editar | editar a fonte]

A coordinación da primeira publicación correu a cargo de Isabel Mouriz e María Xosé Queizán, quen foi a única coordinadora da revista dende os números 2 ata o 13. A partir da publicación do número 14 pasou a ocupar o posto de directora da mesma.

A deseñadora da revista dende os seus inicios ata a actualidade é Margarita Ledo Andión. A ela se debe logo un formato moi característico con portada en cor dunha soa imaxe e impresión en branco e negro. Este deseño non sería practicamente modificado nos 29 números publicados ata a actualidade.

A asesoría lingüística foi exercida por Marga Rodríguez Marcuño durante toda a traxectora da revista.

A edición correu a cargo do grupo FIGA, que financiou a revista ata o nº 9. A partir deste momento a Consellería de Igualdade do Concello de Vigo comezou a subvencionar a súa produción.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]