Jenaro de la Fuente Domínguez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Non confundir con Jenaro de la Fuente Álvarez (1891-1963), o fillo.
Jenaro de la Fuente Domínguez
Jenaro de la Fuente Domínguez.jpg
Nacemento 19 de setembro de 1851
Lugar Valladolid.
Falecemento 21 de agosto de 1922 (70 anos)
Lugar Vigo.
Estilo eclecticismo.
Cónxuxe(s) Isolina Álvarez
Fillo(s) 4 (Isolina, Jenaro…)

Jenaro de la Fuente Domínguez, nado en Valladolid o 19 de setembro de 1851 e finado en Vigo o 21 de agosto de 1922, foi un arquitecto de facto e militar español que desenvolveu a súa actividade en Vigo.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Facultativo Mestre Titular de Obras, tenente de Enxeñeiros Militares, procedente de Ferrol, chegou a Vigo en 1874, onde traballaría, como funcionario do concello, de director facultativo de Obras Municipais.

Exerceu de profesor de debuxo aplicado á ornamentación, modelaxe e baleirado na Escola de Artes e Oficios de Vigo.

Casa Ledo, 1893.

Autodidacta e ecléctico, non tiña o título de arquitecto. En 1905 a Xunta de Arquitectos de Madrid solicitou ao Ministerio da Gobernación que fora separado do posto e en 1907 a Asociación de Arquitectos de Galicia presentou unha querela criminal contra el, sendo condenado polo Tribunal Supremo. Porén o anterior, o concello apoiouno sempre.

Casou en 1886 con Isolina Álvarez, coa que tivo catro fillos. Ao seu pasamento ocupou o seu posto de arquitecto municipal o seu fillo Jenaro, arquitecto titulado.

Os seus restos descansan nun panteón deseñado por el mesmo no cemiterio de Pereiró e ten unha rúa adicada na cidade.[2]

Casa de Álvaro López Mora n.º 31, 1910.[3]

Obra en Vigo[editar | editar a fonte]

Entre outra, é destacable a seguinte:

  • Casa Ramón Arbones, 1892, na Rúa Elduayen, edificada polo construtor Antonio González Romero.[10]
  • Casa Prudencio Nandín, construído en dúas fases, 1892 e 1900, na Praza de Compostela.[11]
  • Casa Ledo, 1893, na Porta do Sol.
  • Casa de Felipe Collazo, 1904, na esquina da Avda. de Montero Ríos coa Rúa Concepción Arenal.[12]
  • Casa Rosendo Silva, proxectada en 1907 xunto con Pacewicz, na P.a de Compostela esq. Concepción Arenal.[13]
  • Casa González Salgado, 1909, na avenida de Montero Ríos.[14]
  • Casas para Álvaro López Mora, 1908-1910, na Rúa Colón, n.os 29 e 31.[3]
  • Casa de Eduardo Pardo Labarta, 1911. Edificada polo mestre canteiro José Araujo Pérez.[9]
  • Edificio Bonín, 1911, construído polo vigués, Antonio González Romero.[15]
  • Casa de Benigno e Camilo Fernández, 1913, na rúa Urzáiz.[16]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Casa Bernardo Rodríguez López. Proxecto de 1883. 
Casa de Pedro Román, 1889 (Biblioteca Central). 
Casa de Prudencio Nandín, 1892 e 1900.[11] 
Casa de Rosendo Silva, feita con Pacewicz, 1907. 
Casa González Salgado, 1908. 

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Eclecticismo pleno (1880-1910) en vigoenfotos.com de Javier Albertos (en varias linguas).
  2. Vázquez Xil, Lalo (1994) [1991]. Ediciones Cardeñoso, ed. As rúas de Vigo (2ª ed.). Vigo. p. 135. ISBN 84-87379-47-8. 
  3. 3,0 3,1 Casas para Álvaro López Mora en Turgalicia.
  4. 4,0 4,1 Casas de Bárcena na páxina do concello.
  5. Edificio Rubira en Arquitectura y Urbanismo de Vigo.
  6. Casa Bernardo Rodríguez López en Turgalicia.
  7. 7,0 7,1 Hotel Universal na páxina do concello.
  8. Casa Pedro Román en Turgalicia.
  9. 9,0 9,1 Casa de Pardo Labarta Casa de Pardo Labarta en Turgalicia.
  10. Casa Ramón Arbones en Turgalicia.
  11. 11,0 11,1 Casa Prudencio Nandín en Turgalicia.
  12. Casa de Felipe Collazo en Turgalicia.
  13. Casa Rosendo Silva en Turgalicia.
  14. Casa González Salgado en Turgalicia,
  15. 15,0 15,1 Edificio Bonín na páxina do concello.
  16. Casa de Benigno y Camilo Fernández en Turgalicia.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]