José María Calatrava

José María Calatrava

Nome orixinal	José María Calatrava Peinado
Biografía
Nacemento	26 de febreiro de 1781 Mérida, España
Morte	16 de xaneiro de 1847 (65 anos) Madrid, España
Lugar de sepultura	Panteón de homes ilustres
Presidente do Tribunal Supremo de España
31 de outubro de 1840 – 29 de xullo de 1843 ← Francisco Fernández del Pino – Nicolás María Garelli y Battifora (en)  →
Deputado a Cortes no reinado de Isabel II
7 de setembro de 1839 – 11 de outubro de 1840 Circunscrición electoral: Circunscrición electoral de Madrid
Senador do Reino
10 de decembro de 1837 – 4 de setembro de 1839 Circunscrición electoral: Albacete (en)
Ministro de Estado de España
14 de agosto de 1836 – 18 de agosto de 1837 ← Francisco Javier de Istúriz – Eusebio Bardají Azara →
Presidente do Consello de Ministros
14 de agosto de 1836 – 18 de agosto de 1837 ← Francisco Javier de Istúriz – Baldomero Espartero →
Rexente de España
14 de agosto de 1836 – 18 de agosto de 1837 ← Francisco Javier de Istúriz – Baldomero Espartero →
Ministro de Graza e Xustiza
12 de xuño de 1823 – 4 de setembro de 1823 ← Felipe Benicio Navarro Aliguer (en) – José García de la Torre →
Ministro de Gobernación
24 de abril de 1823 – 2 de xuño de 1823 ← Francisco de Paula Fernández Gascó – Salvador Manzanares (en)  →
Deputado no Congreso dos Deputados
1 de xullo de 1820 – 14 de febreiro de 1822 Circunscrición electoral: Estremadura
Deputado nas Cortes de Cádiz
1 de novembro de 1810 – 20 de setembro de 1813 ← Pedro de Quevedo Quintano Circunscrición electoral: Estremadura
Datos persoais
Educación	Universidade de Sevilla
Actividade
Lugar de traballo	Madrid
Ocupación	maxistrado, avogado, político, diplomático, xuíz
Empregador	Tribunal Supremo de España
Partido político	Partido Progresista
Descrito pola fonte	Svensk uppslagsbok Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron

José María Calatrava Peinado, nado en Mérida o 26 de febreiro de 1781 e finado en Madrid o 16 de xaneiro de 1846, foi un político e xurista español.

Traxectoria

Participou en contra da ocupación francesa dende a Xunta Suprema de Estremadura, onde foi elixido deputado en 1810 e participou nas Cortes de Cádiz. Tras a restauración absolutista foi preso e encarcerado en Melilla, até que foi liberado pola chegada dos liberais ao poder, sendo nomeado Maxistrado do Tribunal Supremo, e dende 1822 até 1823, Ministro de Xustiza. Ao fin do Trienio liberal tivo que exiliarse a Inglaterra xunto co seu irmán Ramón María Calatrava. Coa morte de Fernando VII e a chegada á rexencia de María Cristina regresa a España, onde tras o Motín de San Ildefonso, é nomeado Presidente do Consello de Ministros, encargándolle a carteira de Facenda a Mendizábal para que completara a reforma da facenda pública.

Reinado de Isabel II de España
Segue a: Francisco Javier de Istúriz	José María Calatrava (1836-1837)	Precede a: Baldomero Espartero
	Presidente do Goberno de España

Véxase tamén

Bibliografía

• Díaz Sampedro, Braulio. La politización de la justicia: El Tribunal Supremo (1836-1881), memoria para optar al grado de doctor. Madrid: Universidad Complutense, 2004. p. 301. ISBN 84-668-2484-1.