Enric Miralles

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Mercado de Santa Caterina en Barcelona.

Enric Miralles, nado en Barcelona o 25 de febreiro de 1955 e finado en Sant Feliu de Codines o 3 de xullo de 2000, foi un arquitecto catalán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Arquitectura en Barcelona, mudándose logo cara á Universidade de Columbia en New York. Comezou a súa andaina profesional no estudio de Albert Viaplana e Helio Piñon, onde permaneceu ata o ano 1983. O mesmo tempo foi mestre adxunto nas dúas universidades nas que estudiara. Creou entón o seu propio estudio de Arquitectura xunto coa súa primeira muller, Carme Pinós, de onde sairon xa obras de proxección internacional.

Cando Enric casou por segunda vez, desta volta coa italiana Benedetta Tagliabue, tamén arquitecta, reorganizou o seu estudio, que pasou a chamarse EMBT, e lograron traballos moi importantes dende diferentes partes do mundo. Os dous derradeiros anos da súa vida estivo dedicado ao seu máis importante proxecto, o parlamento de Escocia. É unha obra de pleno "estilo Miralles", respectando o lugar e as tradicións (de xeito que se pode apreciar moi claramente, por exemplo, a influencia do arquitecto escocés Charles Rennie Mackintosh na mesma), creando "tensións visuais" que varian dependendo da posición que se escolla, a luz, a hora do día, etc.

Na súa vida, Enric recibiu numerosos premios, como o León de ouro da Bienal de Venecia no ano 1996. Foi mestre en numerosas universidades de prestixio, incluíndo a cátedra "Kengo Tange" da universidade Harvard, que ocupou dende 1992.

Morreu prematuramente os 45 anos de idade, e non puido rematar moitísimas das suas obras, incluíndo o Parlamento Escocés ou o edificio de Gas Natural en Barcelona.

A súa muller, Benedetta, mantén o estudio EMBT funcionando, e está a remata-las obras deseñadas por Enric, seguindo as súas ideas, aparte de gañar outros concursos sempre co estilo que tiña o arquitecto catalán.

Enric Miralles foi a última grande promesa da arquitectura española: coa súa idade xa chegara a un alto nivel de deseño e comprensión da realidade. Tiña moitísimos traballos e a súa obra amosa a dunha mente, recoñecida no mundo da arquitectura con só 45 anos de idade.

Obras[editar | editar a fonte]

Edificio Miralles no Campus da Universidade de Vigo.

Algunhas das súas obras máis relevantes foron: