Balneario de Mondariz

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°13′37.51″N 8°27′58.88″O / 42.2270861, -8.4663556

O "Palacio del Agua" (Pazo da Auga) forma parte das instalacións actuais do balneario.

O Balneario de Mondariz, é un balneario inaugurado en 1873 no que hoxe é o concello de Mondariz-Balneario (anteriormente o territorio pertencía ao concello de Mondariz). Foi o pioneiro no termalismo galego e un referente entre as principais vilas termais de Europa. Hoxe é o maior centro termal de Galicia, e mestura o termalismo tradicional coas técnicas actuais. Conta cun hotel, un spa, un campo de golf de 18 foxos, un centro de congresos e restaurante de comida galega[1].

Historia[editar | editar a fonte]

Enrique Peinador Vela foi o promotor do balneario en 1873. O balneario tivo momentos de grande esplendor, e recibiu a visita de importantes personaxes públicos, moitas das personalidades ilustres galegas de finais do século XIX e comezo do século XX, coma Emilia Pardo Bazán ou Castelao, mais tamén estranxeiras, coma a raíña Isabel de Portugal. O Gran Hotel salienta arquitectonicamente, e foi obra do arquitecto vigués Jenaro de la Fuente Domínguez, hoxe convertido en apartamentos. O antigo Hotel Sanatorio, hoxe hotel, foi proxecto por Antonio Palacios, aínda que non foi rematado. Salientan tamén a estatua de Enrique Peinador, quen sucedeu ao seu pai como xerente do balneario de Mondariz en 1907 e membro do Partido Galeguista e da Real Academia Galega e artífice da constitución do concello de Mondariz-Balneario en 1924.

Son tamén de salientar as fontes termais de Troncoso e a da Gándara, sobre a que Palacios ergueu un pavillón de granito.

A decadencia veu coa guerra civil española e cuntinuou até o incendio ocorrido no Gran Hotel no ano 1973 (edificio novamente rehabilitado xa no século XXI). O balneario pechou realmente no ano 1994, cando comezaron as obras de rehabilitación das novas instalacións.

Na súa época dourada contou cunha imprenta onde saiu do prelo o semanario La Temporada e maila revista Mondariz. Tamén tiña moeda propia: o peinador[2].

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]