Xesús Ferro Ruibal
| Xesús Ferro Ruibal | |
|---|---|
 |
|
| Nacemento: | 28 de setembro de 1944 Rebón, Moraña  Galicia |
| Lingua: | Galego |
| Xénero(s): | Narrativa |
Xesús Ferro Ruibal, nado en Rebón, Moraña, o 28 de setembro de 1944, é lingüista, teólogo, latinista e escritor galego.
Índice |
Traxectoria [editar]
Rematou os estudos de Filoloxía e Teoloxía no Seminario de Santiago de Compostela en 1965, e de Filoloxía Clásica en Roma en 1969. Colaborou na tradución ó galego do Novo Testamento (en 1978) e da Biblia (en 1989), obra esta última pola que recibiu o Premio Nacional de Tradución en 1990.
O 17 de xuño de 1995 foi elixido membro numerario da Real Academia Galega, a proposta de Constantino García González, Carlos Casares Mouriño e Andrés Torres Queiruga, e ingresou o 4 de maio de 1996. Como cabía esperar, o seu discurso de ingreso versou sobre a fraseoloxía: Cadaquén fala coma quen é. Reflexións verbo da fraseoloxía enxebre [1], e foi respondido por Carlos Casares.
Desde o ano 2000 dirixe o proxecto de Fraseoloxía Galega do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades, onde edita periodicamente os Cadernos de Fraseoloxía Galega, que xa van polo número 12 (2010).
No 2008 recibiu o Premio Lois Peña Novo [2].
Do 2007 ao 2011 dirixiu e presentou na Televisión de Galicia 470 programas de Ben falado!, microespazo de cinco minutos de duración dedicado á lingua galega.
Foi colaborador no Dicionario da Real Academia Galega.[1]
No persoal, Xesús Ferro está casado e ten dous fillos.
Obra [editar]
- Dido e Eneas. Xénese, nacemento e vida de dous personaxes polémicos da Eneida, en Concepción Arenal. Ciencias y Humanidades, 1983.
- Refraneiro galego básico, Galaxia, 1987.
- A Igrexa e a lingua galega, 1988, Consello da Cultura Galega.
- Latín de onte a hoxe, Xerais, 1989 (en colaboración).
- Lingua galega e relixión, en Grial 107, 1990, 335-357.
- Os papiros do Medulio, Contos do Castromil nº 28, 1992.
- Diccionario dos nomes galegos, Ir Indo Edicións 1992 (en colaboración)
- Refraneiro galego da vaca, Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro, 1995 (en colaboración)
- Notas para unha bibliografía paremiolóxica galega, en Cadernos de Fraseoloxía Galega 4, 2003, 35-58 (en colaboración).
- Refraneiro do Seminario de Santiago (1947-1958), en Cadernos de Fraseoloxía Galega 4, 2003, 173-343 (en colaboración).
- Explicitación e implicitación fraseolóxica. Notas galegas, en Cadernos de Fraseoloxía Galega 6, 2004, 57-80.
- Locucións e fórmulas comparativas ou elativas galegas, en Cadernos de Fraseoloxía Galega 8, 2006, 179-264.
- Xosé Chao Rego: renacer galego. (Actas do Simposio-Homenaxe), Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas, 2010.
- O libro da vaca. Monografía etnolingüística do gando vacún, Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades, 2010, ISBN 978-84-453-4948-9 (en colaboración con Pedro Benavente Jareño) [2]
