Xosé Baldomir

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Xosé Baldomir Rodríguez, nado na Coruña o 26 de novembro de 1867 e finado o 1 de febreiro de 1947, foi un músico galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Discípulo de Marcial Torres del Adalid. Deu clase na Escola de Belas Artes da Coruña, interveu en varios tribunais de oposicións e presidiu o xurado de certames musicais para orfeóns, bandas e coros galegos. Foi director dos orfeóns "El Eco" e "El Brigantino", das orquestras do "Liceo del Brigantino", da orquestra da sociedade "Bretón de los Herreros" e dos coros e orquestra das Fillas de María. En 1906 foi invitado a dar un recital no Ateneo de Madrid e tamén realizou unha xira por España, Francia e Portugal.

Foi nomeado académico da Real Academia Provincial Coruñesa de Belas Artes (1905), da Real Academia de Belas Artes de San Fernando (1922) e numerario da Real Academia Galega (1941).

Obra[editar | editar a fonte]

Entre as súas obras destacan as óperas A Virxe do Cristal e Santos e Meigas, e as obras instrumentais Oratorio e Poema sinfónico. Creou obras sobre a base de poemas de Rosalía ("Ti onte, mañán eu"; "Grilos e ralos"...), Pondal ("Monte Branco"; "Ten o seu punto a rosa"), Cabanillas ("Camiño da ermita"; "O cantar"...), Curros ("¿Cómo foi?") e de outros poemas casteláns. Desenvolveu actividades de musicoloxía recollendo temas tradicionais galegos para Cantos y bailes populares de España, de José Irizanga e Cancionero Musical Popular Español, de Felipe Pedrell [1].

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]