Úrsula Heinze
Úrsula Heinze de Lorenzo, nada en Colonia en 1941, é unha escritora galega de orixe alemá. É autora dunha vasta obra que abrangue a novela, o relato curto, a narrativa infantil e xuvenil e unha destacada produción poética.
Índice |
Traxectoria [editar]
Licenciada en Filoloxía Xermánica. Casou con Ramón Lorenzo en 1968 e dende 1977 reside en Galicia. Foi lectora de alemán na Universidade de Valladolid entre 1973 e 1977 e, posteriormente, catedrática de ensino medio de inglés e alemán. Dende que abandonou o ensino en 1978 adícase en exclusiva á creación literaria e á tradución, colaborando na radio (en particular na Radio Galega), na prensa (en El Correo Gallego e Galicia Hoxe) e en revistas literarias.
Obtivo o Premio Merlín de literatura infantil en 1986 coa obra A casa abandonada. A mesma obra figuraría entre as finalistas do Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil en 1989. Escribe tamén novelas e relatos breves para adultos, polos que recibiu o Premio Blanco Amor (1993) e o Premio Losada Diéguez (1994). Traduciu para o galego obras de Heinrich Böll, Uwe Johnson, Günter Grass, Mira Lobe, Elisabeth Heck e Michael Ende (Premio Ramón Cabanillas 1991 de tradución). Foi fundadora (Maastricht, 1989) e presidenta do PEN Clube de Galicia de 1991 a 1995, e é membro do PEN alemán (1995).
Obra [editar]
Narrativa [editar]
- O soño perdido de Elvira M., 1982, Xerais (novela).
- Remuíños en coiro, 1984, Xerais (relatos).
- Anaiansi, 1989, Xerais (novela).
- Catro contos de Reis, 1991 (relatos).
- Confidencias, 1992 (relatos).
- Culpable de asasinato, 1994 (novela).
- Polas rúas de Padrón, 1994 (relatos).
Literatura infanto-xuvenil [editar]
- O buzón dos nenos, 1985.
- Sempre Cristina, 1986, Xerais.
- A casa abandonada, 1987, Xerais.
- Máis alá de Galicia, 1989.
- A nena de ouro, 1991, Xerais.
- Nace un campión, 1992.
- Quérote, 1994.
Ensaio [editar]
- Arredor da muller en 18 mundos, 1985, Xerais.
- As chamadas linguas e literatura minoritarias, 1991.
- Mulleres, 1991.
- Fronteiras da alofonía, do alemán ó galego, 1993.
- Literatura galega contemporánea, 1993.
- Xente coma min, 1998.
Poesía [editar]
- Versos de terras distantes, 1995.
- Credo: Gedichte = Poemas, 1999.
- Torso: Gedichte = Poemas, 2002.
- Nadir: Gedichte = Poemas, 2005.
- Nur meer sein/Solamente sen mar, 2005.
- Na pel do insomnio, 2008, Follas Novas.
- Skyline, 2008, Espiral Maior.
- molto amoroso, 2011, Follas Novas.
- Escolma poética, 1997-2008, 2012, Universidade de Santiago de Compostela.
Tradución [editar]
- O ponche dos desexos de Michael Ende, 1991 (xunto a Ramón Lorenzo).
- Terra, mar e lume. Poesía de Bosnia-Herzegovina, Bulgaria, Croacia, Eslovenia, Macedonia, Montenegro e Serbia, 1996.
- As galiñas de vento de Günter Grass, 2000, Xerais.
Obras colectivas [editar]
- E dixo o corvo..., 1997, Xunta de Galicia.
Obra en castelán [editar]
Tradución [editar]
- Y no dijo una sola palabra de Heinrich Böll, 1972.
Premios [editar]
- Premio Merlín no 1986, por A casa abandonada.
- Premio Blanco Amor (1993).
- Premio Losada Diéguez (1994).
- II Premio PEN Clube Galicia (2005).
