Úrsula Heinze

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Medalla Castelao Galiza Spain.png

Úrsula Heinze de Lorenzo, nada en Colonia en 1941, é unha escritora galega de orixe alemá. É autora dunha vasta obra que abrangue a novela, o relato curto, a narrativa infantil e xuvenil e unha destacada produción poética.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciada en Filoloxía Xermánica. Casou con Ramón Lorenzo en 1968 e dende 1977 reside en Galicia. Foi lectora de alemán na Universidade de Valladolid entre 1973 e 1977 e, posteriormente, catedrática de ensino medio de inglés e alemán. Dende que abandonou o ensino en 1978 adícase en exclusiva á creación literaria e á tradución, colaborando na radio (en particular na Radio Galega), na prensa (en El Correo Gallego e Galicia Hoxe) e en revistas literarias.

Obtivo o Premio Merlín de literatura infantil en 1986 coa obra A casa abandonada. A mesma obra figuraría entre as finalistas do Premio Nacional de Literatura infantil e xuvenil de España en 1989. Escribe tamén novelas e relatos breves para adultos, polos que recibiu o Premio Blanco Amor (1993) e o Premio Losada Diéguez (1994). Traduciu para o galego obras de Heinrich Böll, Uwe Johnson, Günter Grass, Mira Lobe, Elisabeth Heck e Michael Ende (Premio Ramón Cabanillas 1991 de tradución). Foi fundadora (Maastricht, 1989) e presidenta do PEN Clube de Galicia de 1991 a 1995, e é membro do PEN alemán (1995). En 2013 foille concedida a Medalla Castelao.

Obra[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • O soño perdido de Elvira M., 1982, Xerais (novela).
  • Remuíños en coiro, 1984, Xerais (relatos).
  • Anaiansi, 1989, Xerais (novela).
  • Catro contos de Reis, 1991 (relatos).
  • Confidencias, 1992 (relatos).
  • Culpable de asasinato, 1994 (novela).
  • Polas rúas de Padrón, 1994 (relatos).

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

  • O buzón dos nenos, 1985.
  • Sempre Cristina, 1986, Xerais.
  • A casa abandonada, 1987, Xerais.
  • Máis alá de Galicia, 1989.
  • A nena de ouro, 1991, Xerais.
  • Nace un campión, 1992.
  • Quérote, 1994.

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Arredor da muller en 18 mundos, 1985, Xerais.
  • As chamadas linguas e literatura minoritarias, 1991.
  • Mulleres, 1991.
  • Fronteiras da alofonía, do alemán ó galego, 1993.
  • Literatura galega contemporánea, 1993.
  • Xente coma min, 1998.

Poesía[editar | editar a fonte]

Tradución[editar | editar a fonte]

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Tradución[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]