Gonzalo Rodríguez Mourullo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Gonzalo Rodríguez Mourullo, nado en Balcaide (Calo, Teo) en 1935, é un escritor, avogado e xurista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de José Rodríguez Vázquez. Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela, foi catedrático de dereito penal na Universidade de Oviedo, na Universidade de Santiago de Compostela (1970) e na Universidade Autónoma de Madrid desde 1970.

En 1954 publicou Nasce unha árbore, ano no que obtivo o primeiro premio de contos do Centro Galego de Bos Aires, e en 1956 Memoria de Tains (galardoado nas festas Minervais), obras que sentaron as bases dunha fonda renovación na literatura galega que deu orixe á Nova Narrativa Galega, pero deixou de escribir e rompeu calquera relación co sistema literario galego.

Tivo un papel destacado na elaboración do Código Penal de 1995 como relator xeral do proxecto de 1980 e foi o avogado defensor de Emilio Botín no xuízo que o xulgaba por xubilacións millonarias e no cal resultou absolto. Foi tamén un dos avogados do político galego Pablo Crespo durante a investigación da trama Gürtel.

No ano 2003 foi condecorado pola Xunta de Galicia coa Medalla Castelao.

Obras[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Nasce unha árbore, 1954.
  • Memoria de Tains, 1956, Edicións Monterrei.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]