Victoriano Taibo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Victoriano Taibo García, nado en Santiago de Compostela o 22 de abril de 1885 e finado en Vigo o 14 de marzo de 1966, foi un escritor galego, discípulo literario de Cabanillas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Maxisterio en Compostela e contactou co movemento galeguista a través da Irmandade da Fala local. Exerceu de mestre de escola, polo que residiu en diferentes puntos de Galiza (Ortigueira, A Coruña, Cambre, Cerdido, Xinzo de Limia, Gondomar e Vigo). Foi colaborador habitual de O Tío Marcos da Portela, membro do Seminario de Estudos Galegos desde 1926, así como do Instituto Histórico do Minho desde 1930. Ingresou na Real Academia Galega o 15 de outubro de 1948.

A poesía de Taibo segue as direccións dos primeiros libros de Cabanillas: costumismo, lirismo intimista e poesía de loita.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou en Ortigueira con Carmen Rebollar Martínez, irmá de Alfredo Rebollar Martínez.

Obra[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Abrente (1922, El Eco de Santiago).
  • Da vella roseira (1925), adicado a Cabanillas.
  • Abicedo. Cabrinfollas (2008), Follas Novas.

Narrativa[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]