Manuel Gómez Román

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Edificio do Banco Pastor, na rúa Colón de Vigo.
Edificio Mülder (1910), na rúa de Montero Ríos de Vigo.

Manuel Gómez Román, nado en Vigo o 24 de xullo de 1875 e finado na mesma cidade o 11 de novembro de 1964, foi arquitecto galego.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Cunha fonda afección dende neno pola pedra labrada, comeza en Madrid a carreira de arquitecto pero logo abandónaa en 1896 incitado polo seu temperamento bohemio, artístico e rebelde, que lle leva a enfrontarse cun profesor.

Durante estes anos dedícase á construción e a dar clase de debuxo nunha academia fundada por el. En 1914 retoma a carreira de Arquitectura, empurrado fundamentalmente polo seu amigo e mentor Antonio Palacios Ramilo, e conclúena en 1917, con 41 anos de idade.

Mais nesa época xa ten unha considerable obra, firmada acotío por compañeiros como Luis Vidal e Guasón, Manuel Felipe Quintana ou Jenaro de la Fuente. De esta etapa son os Almacéns Simeón, a casa para Enrique Mülder, a Casa do Pobo para o sindicato UGT ou a casa para Saturnino García.

Pouco a pouco a obra de Gómez Román vai derivando deica o galeguismo arquitectónico, dada a súa fidelidade aos materiais e estilos do país. Durante estes años realiza innumerábeis bocetos, sobre todo para a Exposición Internacional da Pesca, que se ía celebrar en Vigo e que finalmente vese malograda.

Nos anos trinta entra en política, aspirando á alcaldía de Vigo pola Fronte Popular e chegando incluso a ser Secretario Xeral do Partido Galeguista.

Trala guerra civil é nomeado Vicepresidente da Editorial Galaxia e tamén Vicepresidente da Fundación Penzol. En 1951 ingresa na Real Academia Galega e promove xunto con Francisco Fernández del Riego e Xesús Ferro Couselo a conmemoración do Día das Letras Galegas.

A súa obra arquitectónica enténdese por mais de dúas mil obras en diferentes cidades galegas. Colaborou tamén con debuxos artísticos e caricaturas na prensa galega e ademais publicou diversos traballos sobre as características da arquitectura galega.

Arquitectura e características[editar | editar a fonte]

A súa opinión arquitectónica céntrase nos seguintes puntos:

  • A centralidade de Compostela como norma no aspecto artístico, xa que a basílica compostelá resume as manifestacións culturais, resolve problemas construtivos e compendia expresións iconográficas.
  • A esixencia dunha Escola de Arquitectura en Santiago de Compostela, cun plano de estudos no que se esixise un coñecemento das construcións santiaguesas para poder exercer a profesión de arquitecto.
  • Aínda que o seu acento se atope rexamente vencellado ó pasado, pretendía actualizar e chegar á modernidade cun sinal propio de identidade.
  • O aproveitamento dos abondosos materiais nobre que ofrece a terra galega, así coma das condicións de acertada pericia da man de obra (especialmente de canteiros), figura que pretendía recuperar e situar no lugar que lles corresponde.
  • Completar os estudos que se teñen feito da propia arquitectura galega para incorporarse á modernidade da nova arquitectura sen necesidade dun mimetismo que consideraba evitable.

Obra[editar | editar a fonte]

Vigo[editar | editar a fonte]

  • Proxecto para os Almacenes Simeón (1906).
  • Casa para Enrique Mülder (1910).
  • Casa do Pobo para o sindicato UGT (1911).
  • Casa para Saturnino García, na praza de Compostela nº 31, 32 e 33, con esquina a García Olloqui (1912).
  • Sede do Banco de Vigo (hoxe sede do Banco Pastor), no cruce das rúas Colón e Policarpo Sanz (1919-23).
  • Edificio de Vivendas para Severino G. Besada e a Casa de Correos e Telégrafos, na praza de Compostela (1920).
  • Vivendas para Vicente Coma, na rúa Urzaiz (1921).
  • Edificio de vivendas para Manuel Millán, na rúa Lepanto (1921).
  • Proxecto de edificio José Pastoriza, no Paseo de Alfonso XII (1922).
  • Antigo Edificio da Caixa de Aforros, (hoxe Club de Xubilados de Caixanova), na Ronda de Don Bosco con esquina á rúa Velázquez Moreno (1924).
  • Chalet para Giménez Cuenca.[2]
  • Proxecto de ampliación do piso principal xa existente e construción do segundo do Círculo Mercantil (1926).
  • Fábrica de conservas Bernardo Alfageme (1929).
  • Chalet Agarimo, na rúa Tomás A. Alonso, nº 4 (1931).
  • Edificio de vivendas de Pi i Margall, nº 119 e o edificio Arbones Vila, situado na rúa Murillo, nº 5 (1942).
  • Proxecto de Ermida da Guía (1951).

Lugo[editar | editar a fonte]

Santiago de Compostela[editar | editar a fonte]

  • Edificio de vivendas con torreón en Concepción Arenal, 9 (1929).

Noutros lugares[editar | editar a fonte]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Correos e Telégrafos, Praza de Compostela.  
Edificio Simeón, Porta do Sol.  
Torre da Ermida da Guía.  

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Manuel Gómez Román Modificar a ligazón no Wikidata

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]