Amancio Amaro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Medalla Castelao Galiza Spain.png
Amancio
Ajman 1968-09-15 stamp - Amancio Amaro.jpg
Selo de Axman de 1968.
Información persoal
Nome completo Amancio Amaro Varela
Nacemento 16 de outubro de 1939 (74 anos)
Lugar A Coruña, Galicia
Altura 1,66 m.
Posición Centrocampista
Carreira xuvenil
1954–1958 Victoria
Carreira sénior
Anos Equipos Aprs (Gls)
1958–1962 Deportivo da Coruña
1962–1976 Real Madrid 344 (119)
Selección nacional
1962–1974 España 42 (11)
Adestrador
1976–1977 Real Madrid (xuvenís)
1982–1984 Castilla
1984–1985 Real Madrid
* Partidos e goles só en liga doméstica.
† Aparicións (Goles)

Amancio Amaro Varela, nado na Coruña o 17 de outubro de 1939, é un ex futbolista e adestrador de fútbol galego. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección española. Foi alcumado como El Brujo pola súa facilidade para realizar caneos inverosímiles.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Amancio Amaro empezou a súa carreira con quince anos no Victoria CF, e na tempada 1958–59 incorporouse ó Deportivo da Coruña, que daquela militaba na Segunda División. Ó ascender o Deportivo á Primeira División na tempada 1961–62, Amancio empezou a chamar a atención dos olleadores de equipos importantes, entre eles o Real Madrid.

A fichaxe de Amancio polo equipo merengue estivo a piques de non ser levado a cabo, xa que de non ser pola insistencia de Santiago Bernabéu na fichaxe do xogador, a súa astronómica ficha botaría a perder as negociacións.

Xunto con Amancio, no verán de 1962 tamén chegaron ó Real Madrid Ignacio Zoco, Lucien Müller e Yanko Daucik. Nesa época o equipo vivía unha etapa de transición, xa que anos atrás destacara tanto en España como en Europa. Amancio debutou en competición europea fronte ó RSC Anderlecht (3-3 no Estadio Santiago Bernabeu), e en liga fronte ó Real Betis en Sevilla, cun resultado de 2-5.

Como xogador do Real Madrid Amancio acadou a fama internacional, chegando a ser convocado para unha selección mundial, auspiciada pola FIFA.

Amancio vestiu a camisola da selección española en 42 ocasións, debutando ante Romanía. Coa selección Amancio foi partícipe dun dos maiores logros da súa historia, a consecución da Eurocopa de 1964 ó vencer por 2-1 á Unión Soviética.

Retirouse en 1976 e pasou ó corpo técnico do Real Madrid.

Ó retirarse iniciou unha nova etapa no banquillo. Empezou adestrando ós xuvenís do Real Madrid durante unha tempada. Ó rematar adicouse ós seus negocios, sendo recuperado en 1982 por Luis de Carlos, que acababa de gañar as eleccións á presidencia do club.

Amancio fíxose cargo do Real Madrid Castilla, co que conquistou o campionato nacional de Segunda División na súa segunda tempada. Naquel conxunto formouse deportivamente a famosa Quinta del Buitre, composta por Butragueño, Míchel, Sanchís, Martín Vázquez e Pardeza.

Na campaña 1984-85 fíxose cargo do primeiro equipo. Aínda que os resultados acompañaron deixou o posto. Tras unha etapa como informador, deixou o club para incorporarse á firma deportiva Kelme, como delegado e responsable para a área de Madrid.

En xullo de 2000 presentouse como vogal na candidatura á Presidencia e Xunta Directiva do Real Madrid encabezada polo presidente do club, Florentino Pérez, saíndo elixido vogal da xunta. Desde ese posto propiciou a incorporación de ex-xogadores madridistas en distintos postos de responsabilidade do club. A Xunta Directiva do Real Madrid acordou que Amancio Amaro se fixese cargo da organización do Centenario do equipo.

Palmarés[editar | editar a fonte]

Club[editar | editar a fonte]

Real Madrid

Selección[editar | editar a fonte]

España

Indvidual[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]