Xesús Canabal

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Xesús Canabal Fuentes, nado en Ameneiro (O Pino) en 1897 e falecido en Montevideo en 1985, foi un empresario e destacado persoeiro da emigración galega no Uruguai.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Emigrou con trece anos ao Río da Prata, e comezou a traballar nunha empresa de papelería en Bos Aires. Foi progresando na firma ata que se fixo cargo da sucursal de Montevideo, pero a crise producida pola Primeira Guerra Mundial obrigou o peche da sucursal uruguaia. Canabal quedou nese país, e en 1921 fundou cos seus irmáns unha empresa de papelería que levaba o seu nome (Jesús Canabal y Hnos.), especializada na produción de sobres da marca Suevia. O negocio era próspero, e comezou a mercar empresas do sector no Uruguai e en 1937 pon en funcionamento a súa propia empresa de fabricación de papel, IPUSA[1], á que se lle engadiu unha nova fábrica en 1948 en El Pando.

En 1956 participou na creación do Banco de Galicia no Uruguai, unha sociedade financeira que tivo unha importante función filantrópica entre a comunidade galega. Tamén nese ano foi presidente do primeiro Congreso da Emigración Galega, celebrado en Bos Aires en 1956. Foi presidente da Casa de Galicia de Montevideo, da Irmandade Galeguista de Uruguai, do Patronato da Cultura Galega (do que ademais de fundador foi presidente, vicepresidente e tesoureiro en distintas épocas). Foi un dos promotores de Sempre en Galicia, a emisión radiofónica da comunidade galega na Prata. Ademais, a proposta de César Alvajar e Ramón Suárez Picallo, foi designado ministro delegado da República no exilio (1958-1962).

Galardóns[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]