Robert Burns Woodward

; Robert Burns Woodward
	; Robert Burns Woodward, 1965.
Nacemento	10 de abril de 1917; Boston Estados Unidos
Morte	8 de xullo de 1979; Cambridge Estados Unidos
Residencia	Estados Unidos
Nacionalidade	estadounidense
Campo	Química orgánica;
Alma mater	MIT;
Cónxuxe	Irja Pullman (1938); Eudoxia Muller (1946);
Alumnos tese	Harry Wasserman; Ronald Breslow; Ken Houk;
Coñecido por	polos seus traballos na síntese de materiais naturais.;
Premios:
	Medalla Davy (1959); National Medal of Science (1964); Premio Nobel de Química (1965);

Robert Burns Woodward nado o 10 de abril de 1917 en Boston (EUA) e finado o 8 de xullo de 1979 en Cambridge (EUA) foi un químico e profesor universitario estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1965.

Índice

Fillo de inmigrantes británicos (Arthur Woodward de Inglaterra e Margaret Woodward de Glasgow, Escocia) estudou química no Instituto Tecnolóxico de Massachusetts (MIT), onde se licenciou en 1936 e doctorouse en 1937. Posteriormente realizou unha tese postdoctoral na Universidade de Illinois, e a partir de 1950 foi profesor de química e catedrático na Universidade Harvard.

Woodward faleceu na súa residencia de Cambridge vítima dun infarto de miocardio.

Interesado na síntese química de substancias orgánicas, conseguiu sintetizar a quinina en 1944, o colesterol e a cortisona en 1951, a estricnina en 1954, a reserpina en 1956 e a vitamina B12 en 1971. Tamén conseguiu reproducir nun laboratorio a molécula da clorofila, o pigmento responsable da cor verde das plantas.

En 1965 foille concedido o Premio Nobel de Química polos seus traballos na síntese de materiais naturais.

En 1959 foi galardoado coa Medalla Davy pola Royal Society.

Os seus traballos teóricos inclúen a súa colaboración con Roald Hoffmann, con quen realizou estudos dos mecanismos de reacción dos produtos químicos, instaurando a regra Woodward-Hoffmann.

Predecesor: Dorothy Crowfoot Hodgkin	Premio Nobel de Química 1965	Sucesor: Robert S. Mulliken