Jean-Marie Lehn

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Nobel prize medal.svg
Jean-Marie Pierre Lehn
Jean-Marie Lehn.jpg
Jean-Marie Lehn, a súa saida dunha conferencia na Universidade Tecnolóxica de Dresde, en xaneiro de 2008.]
Datos persoais
Nacemento 30 de setembro de 1939 (75 anos)
Lugar Rosheim Flag of France.svg Francia
Falecemento
Lugar
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Flag of France.svg Francia
Nacionalidade francés
Etnia
Cóncuxe
  • Sylvie Lederer (1965)
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
Influído por
Influíu en
Premios

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Jean-Marie Pierre Lehn nado o 30 de setembro de 1939 en Rosheim (Francia) é un químico francés, profesor e investigador galardoado co premio Nobel de Química de 1987.

Traxectoría[editar | editar a fonte]

Estudou química na Universidade de Estrasburgo, onde se doutorou en 1963. En 1970 foi nomeado profesor de química na Universidade de Estrasburgo, cargo que ocupou ata 1979, cando aceptou a oferta do Collège de France en París.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Logo de realizar a súa tese doutoral pasou un ano na Universidade Harvard á beira de Robert Burns Woodward desenvolvendo a síntese química da vitamina B12.

Esquema dunha molécula de criptando (2.2.2), familia de compostos de sínteses inventados polo premio Nobel Jean-Marie Lehn

As investigacións de Lehn conducíronlle en 1968 á creación dunha molécula capaz de combinarse co neurotransmisor acetilcolina, o transmisor químico dos sinais do sistema nervioso. Na manipulación dos compostos bicíclicos do tipo éter coroa ampliou os achados de Charles J. Pedersen ata as tres dimensións, estudos que posteriormente ampliaría Donald James Cram. Tamén desenvolveu unha terminoloxía que pasaría a ser aceptada na nomenclatura da química orgánica: as cavidades que existen dentro das moléculas chamounas criptas, criptandos os compoñentes e criptatos os seus complexos.

O seu traballo contribuíu especialmente ao desenvolvemento da química supramolecular.

En 1987 foi galardoado co Premio Nobel de Química, xunto con Pedersen e Cram, polo desenvolvemento e utilización de moléculas de interacción de alta selectividade

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Dudley R. Herschbach,
Yuan T. Lee
e
John Charles Polanyi
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1987
con
Donald James Cram e Charles J. Pedersen
Sucesor:
Johann Deisenhofer,
Robert Huber
e
Hartmut Michel