George Wells Beadle

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
George Wells Beadle
Replace this image male.svg
Datos persoais
Nacemento 22 de outubro de 1903
Lugar Wahoo, Nebrasca
Falecemento 9 de xuño de 1989
Lugar Chicago, Illinois
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade Estados Unidos de América Estados Unidos
Etnia {{{etnia}}}
Cóncuxe {{{cónxuxe}}}
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
Influído por
Influíu en
Premios Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1958

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

George Wells Beadle (1903 - 1989) foi un biólogo norteamericano. Premio Nobel de Fisiloxía e Medicina de 1958 compartido con Edward Lawrie Tatum polo seu descubrimento que os xenes actúan regulando procesos bioquímicos dentro da célula.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Beadle naceu en Wahoo, Nebrasca, licenciouse en ciencias na Universidade de Nebrasca en 1928 e doutorouse na Universidade de Cornell en 1931. Traballou con Thomas Hunt Morgan no Instituto de Tecnoloxía de California ata 1936 e traballou como profesor nas universidades de Harvard, Stanford e Pasadena.Presidiu a American Association for de Advancement os Science en 1956 e de 1961 a 1968 foi reitor da Universidade de Chicago. En 1966 publicou The Language of Life.
Os seus traballos con Tatum centráronse nas transmisións hereditarias dos caracteres bilolóxicos dos mofos, en concreto do Neurospora crassa ou mofo do pan, chegando a controlar a súa bioquímica en certa medida, modificando os seus xenes.