Robert Robinson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Robert Robinson
Robert Robinson organic chemist.jpg
Datos persoais
Nacemento 13 de setembro de 1886
Lugar Chesterfield Reino Unido Reino Unido
Falecemento 8 de febreiro de 1975
Lugar Great Missenden BuckinghamshireReino Unido Reino Unido
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Reino Unido Reino Unido
Nacionalidade inglés
Etnia
Cóncuxe Gertrude Maud Walsh (1912)
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo Química orgánica
Alma mater Universidade de Manchester
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese William Henry Perkin, Jr.
Alumnos tese Arthur John Birch
William Sage Rapson
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por Síntesis orgánica
Influído por
Influíu en
Premios Premio Nobel de Química (1947)
Medalla Faraday
Medalla Davy (1930)
Medalla Royal (1932)

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Sir Robert Robinson, nado o 13 de setembro de 1886 en Chesterfield (Inglaterra) e finado o 8 de febreiro de 1975 en Great Missenden, foi un químico e profesor universitario inglés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1947.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou química na Universidade de Manchester, e posteriormente foi profesor de química en diversas universidades, entre elas na Universidade de Oxford entre 1930 e 1954. Foi xefe do laboratorio Dyson Perrins durante este mesmo período.

En 1931 foi nomeado Cabaleiro do Imperio Británico polo rei Xurxo V e entre 1945 e 1950 foi presidente da Royal Society de Londres.

Robinson faleceu o 8 de febreiro de 1975 na súa residencia de Great Missenden, situada no condado de Buckinghamshire.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Iniciou as súas investigacións ao redor dos compostos orgánicos, especialmente no campo da bioxenética. Sintetizou os pigmentos vermello, azul e violeta das flores, que utilizou para a investigación xenética da coloración destas.

Foi codescubridor da síntese das hormonas sexuais hexestrol e estilbestrol, e contribuíu a sintetizar a penicilina durante a Segunda Guerra Mundial. Así mesmo fixo un importante descubrimento sobre os derivados da pirimidina e as súas relacións coa vitamina B.

En 1947 foi galardoado co Premio Nobel de Química pola súa investigación sobre produtos vexetais (antocianinos), especialmente os alcaloides. Tamén foi laureado da Medalla Faraday, a Medalla Davy en 1930 e da Medalla Royal en 1932.

Posteriormente axudou a aclarar a estrutura molecular de compostos, por exemplo: estricnina, a nicotina e a morfina, e contribuíu ao desenvolvemento de drogas contra a malaria. Un dos seus logros é a síntese da tropinona.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
James Batcheller Sumner,
John Howard Northrop e
Wendell Meredith Stanley
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1946
Sucesor:
Arne Wilhelm Kaurin Tiselius