George Andrew Olah

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
George Andrew Olah
Oláh György előadása 8299.jpg
Datos persoais
Nacemento 22 de maio de 1927 (87 anos)
Lugar Budapest Hungría Hungría
Falecemento
Lugar
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Estados Unidos de América Estados Unidos
Nacionalidade húngaro/estadounidense
Etnia
Cóncuxe
  • Judith Lengyel
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
Influído por
Influíu en
Premios

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

George Andrew Olah (en húngaro: György András Oláh), nado en Budapest o 22 de maio de 1927 é un químico estadounidense de orixe húngara, galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1994.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou química na Universidade de Tecnoloxía e Economía de Budapest, onde se doctorou en 1949. Tras a Revolución Húngara de 1956 fuxiu, inicialmente a Inglaterra e posteriormente a Canadá, onde traballou na Dow Chemical Company. En 1965 aceptou o seu nomeamento como profesor de química na Case Western Reserve University e en 1977 na Universidade do Sur de California dos Ánxeles. En 1971 conseguiu a nacionalidade estadounidense.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Interesado en química orgánica desenvolveu as súas investigacións sobre os catións de carbono, denominados carbocatións, fragmentos cargados positivamente que proceden de moléculas de hidrocarburos e que aparecen en fraccións de segundos nos estadios intermedios das reaccións químicas.

En 1994 foi galardoado co Premio Nobel de Química polas súas investigacións sobre os carbocatións, fundamentais na produción de materiais sintéticos.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Kary Mullis
e
Michael Smith
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1994
Sucesor:
Paul J. Crutzen,
Mario J. Molina e
Frank Sherwood Rowland