Adolf von Baeyer

Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer
Adolf von Baeyer
Nacemento	31 de outubro de 1835 Berlín Alemaña
Morte	20 de agosto de 1917 Starnberg, Alemaña
Residencia	Alemaña
Nacionalidade	Alemá
Campo	Química orgánica
Alma mater	Universidade de Berlin
Director tese	Robert Wilhelm Bunsen Friedrich August Kekulé
Coñecido por	Sintesis do Anil
Premios: Premio Nobel de Química (1905) Medalla Davy (1881)

Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer, nado en Berlín en 1835 e finado en Stanberg en 1917, foi un químico alemán de orixe xudía-asquenací por liña materna, que sintetizou o índigo e en 1905 recibiu o Premio Nobel de Química.

Traxectoria

Estudou matemáticas e física na Universidade de Berlín antes de se trasladar a Heidelberg para estudar química con Robert Bunsen. Alí traballou no laboratorio de August Kekulé.

Entre o seus logros científicos está o descubrimento da fenolftaleína e a fluoresceína, derivados do ácido úrico, e as resinas de fenol-formaldehído. Conseguiu en 1880, logo de dezasete anos de investigación a síntese do índigo e conseguiu determinar a súa estrutura molecular (1883).

Baixo a súa dirección traballou o farmacéutico galego Xosé Casares Gil que foi o precursor do desenvolvemento actual da Química en España.

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1905 (en inglés)
• Biografía na páxina do Instituto Nobel 1905 (en inglés)
• Perfil de Adolf von Baeyer en NNDB (en inglés)

Predecesor: William Ramsay

Premio Nobel de Química 1905

Sucesor: Henri Moissan