Adolf von Baeyer

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Adolf von Baeyer
Adolf von Baeyer (1905).jpg
Adolf von Baeyer
Datos persoais
Nacemento 31 de outubro de 1835
Lugar Berlín Alemaña Alemaña
Falecemento 20 de agosto de 1917
Lugar Starnberg, Alemaña Alemaña
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Alemaña Alemaña
Nacionalidade Alemá
Etnia
Cóncuxe
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo Química orgánica
Alma mater Universidade de Berlin
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese Robert Wilhelm Bunsen
Friedrich August Kekulé
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por Sintesis do Anil
Influído por
Influíu en
Premios

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer, nado en Berlín en 1835 e finado en Stanberg en 1917, foi un químico alemán de orixe xudía-asquenací por liña materna, que sintetizou o índigo e en 1905 recibiu o Premio Nobel de Química.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou matemáticas e física na Universidade de Berlín antes de se trasladar a Heidelberg para estudar química con Robert Bunsen. Alí traballou no laboratorio de August Kekulé.

Entre o seus logros científicos está o descubrimento da fenolftaleína e a fluoresceína, derivados do ácido úrico, e as resinas de fenol-formaldehído. Conseguiu en 1880, logo de dezasete anos de investigación a síntese do índigo e conseguiu determinar a súa estrutura molecular (1883).

Baixo a súa dirección traballou o farmacéutico galego Xosé Casares Gil que foi o precursor do desenvolvemento actual da Química en España.


Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
William Ramsay
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1905
Sucesor:
Henri Moissan


Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Adolf von Baeyer