Hideki Shirakawa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Nobel prize medal.svg
Hideki Shirakawa
Image of none.svg
Non dispoñemos de imaxe
Datos persoais
Nacemento 20 de agosto de 1936 (78 anos)
Lugar Tokio Flag of Japan.svg Xapón
Falecemento
Lugar
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Estados Unidos de América Estados Unidos
Nacionalidade estadounidense
Etnia
Cóncuxe
  • Chiyoko Shibuya
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
  • desenvolvemento dos polímeros condutores.
Influído por
Influíu en
Premios

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Hideki Shirakawa (白川英樹?), nado o 20 de agosto de 1936 en Tokio, Xapón, é un químico e profesor universitario xaponés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 2000.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Doutorado en Química polo Instituto Tecnolóxico de Tokio en 1966. Ese mesmo ano ocupou a praza de profesor asociado no Instituto de Ciencias dos Materiais na Universidade de Tsukuba (Xapón). Desde 1982 é profesor numerario desa mesma institución, aínda que actualmente coa cátedra de profesor emérito.

Ademais, é parente de Naoko Takahashi, a gañadora do ouro da maratón femenia dos Xogos Olímpicos de Sydney 2000.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

As súas investigacións no campo dos polímeros, especialmente do acetileno, leváronlle ao descubrimento, cando ocupaba a praza de investigador asociado no laboratorio de Química do Instituto Tecnolóxico de Tokio, das propiedades condutoras deste material ao ser contaminado con trazas doutras sustancias.

Os descubrimentos de Shirakawa interesaron ao químico neozelandés Alan MacDiarmid e ao físico estadounidense Alan J. Heeger, cos que iniciou unha frutífera relación científica e investigadora que deu como resultado a publicación conxunta do artigo Síntese de polímeros orgánicos condutores da electricidade: derivados halógenos do poliacetileno (CH) n, no prestixioso Journal of Chemical Society no verán de 1977, no cal anunciaban o descubrimento do poliacetileno.

En 2000 recibiu o premio Nobel de Química, galardón que compartiu cos seus compañeiros de investigación Alan J. Heeger e Alan G. MacDiarmid, polo descubrimento e desenvolvemento dos polímeros condutores.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Predecesor:
Ahmed H. Zewail
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

2000
con
Alan J. Heeger
e
Alan MacDiarmid
Sucesor:
William Standish Knowles,
Ryoji Noyori
e
K. Barry Sharpless


書.svg Esta páxina contén texto en xaponés.
Se o seu navegador non está axeitadamente configurado pode ver caracteres estraños.