Otto Paul Hermann Diels

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Otto Paul Hermann Diels
Otto Paul Hermann Diels.jpg
Datos persoais
Nacemento 23 de xaneiro de 1876
Lugar Hamburgo Alemaña Alemaña
Falecemento 7 de marzo de 1954
Lugar Kiel, Schleswig-Holstein Alemaña Alemaña
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Alemaña Alemaña
Nacionalidade alemán
Etnia
Cóncuxe
  • Paula Geyer (1909)
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
Influído por
Influíu en
Premios

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Otto Paul Hermann Diels, nado o 23 de xaneiro de 1876 en Hamburgo, finado o 7 de marzo de 1954 en Kiel, Schleswig-Holstein (Alemaña), foi un químico alemán gañador do Premio Nobel de Química en 1950 compartido con Kurt Alder.

Biografía[editar | editar a fonte]

Foi fillo dun profesor de filoloxía da universidade de Berlín. Otto Diels estudou química nesa mesma universidade entre 1895 e 1899, conseguindo o doutorado este último ano. Tras pasar por diferentes posicións ascendeu a profesor e xefe do departamento de química en 1915. Ao ano seguinte, tomou o posto de profesor de Química na Universidade de Kiel, cargo que non deixou até a súa xubilación en 1945.

Dous dos seus fillos morreron na Segunda Guerra Mundial.

Diels faleceu o 7 de marzo de 1954 na súa residencia de Kiel, cidade situada no estado alemán de Schleswig-Holstein.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

En 1906 descubriu un novo óxido de carbono extremadamente reactivo, o anhídrido malónico.

Tamén cabe destacar a síntese do esteroide, as de reaccións de deshidroxenación con selenio, as de α-Dicetona, así como de uretano. O seu traballo máis famoso fíxoo en colaboración co seu alumno Kurt Alder, sobre a reacción que leva os seus respectivos nomes: a reacción de Diels-Alder. Recibiron o Premio Nobel de química en 1950 polo seu descubrimento e desenvolvemento da síntese do dieno.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
William Francis Giauque
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1950
compartido con
Kurt Alder
Sucesor:
Edwin Mattison McMillan
e
Glenn Theodore Seaborg