Friedrich Bergius

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Friedrich Karl Rudolf Bergius Nobel prize medal.svg
Bergius.jpg
Friedrich Bergius
Datos persoais
Nacemento 11 de outubro de 1884
Lugar Breslau (actual Wrocław) Alemaña Alemaña
Falecemento 31 de marzo de 1949
Lugar Bos Aires Flag of Argentina.svg Arxentina
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Alemaña Alemaña
Nacionalidade alemán
Etnia
Cóncuxe
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
Influído por
Influíu en
Premios

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Friedrich Karl Rudolf Bergius nado o 11 de outubro de 1884 en Breslau (actual Wrocław) (Alemaña) e finado o 31 de marzo de 1949 en Bos Aires (Arxentina), foi un químico alemán que recibiu o Premio Nobel de Química en 1931 polas súas investigacións sobre a influencia das altas presións sobre reaccións químicas.

Biografía[editar | editar a fonte]

Naceu en Breslau, cidade que naqueles momentos formaba parte de Alemaña, pero que hoxe en día forma parte de Polonia co nome de Wrocław.

En 1903 iniciou os seus estudos de química na Universidade de Breslau onde se licenciou o 1905, e o 1907 se doctoró na Universidade de Leipzig.

Por mor da derrota alemá na Segunda Guerra Mundial estableceuse en Madrid e logo en Bos Aires.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Contribuíu de xeito moi importante ao desenvolvemento no seu país da industria química de síntese. Creou un procedemento para producir carburantes por hidroxenación do carbón a elevadas temperaturas e presións. Máis tarde desenvolveu, tamén con éxito, un método de obtención de alimentos hidrocarbonados baseado no tratamento da serradura con ácido clorhídrico; o produto foi moi utilizado como forraxe nas granxas alemás en épocas de escaseza e para alimentar a prisioneiros humanos nos campos de concentración nazis.

O seu labor investigador sobre a influencia das altas presións nas reaccións químicas foi recoñecida en 1931 coa concesión do premio Nobel de Química, que compartiu con Carl Bosch

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Hans Fischer
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1931
con
Carl Bosch
Sucesor:
Irving Langmuir