Paul D. Boyer

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Paul D. Boyer
Image of none.svg
Non dispoñemos de imaxe
Datos persoais
Nacemento 31 de xullo de 1918 (96 anos)
Lugar Provo Estados Unidos de América Estados Unidos
Falecemento
Lugar
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Estados Unidos de América Estados Unidos
Nacionalidade estadounidense
Etnia
Cóncuxe
  • Lyda Whicker
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
Influído por
Influíu en
Premios

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Paul Delos Boyer, nado o 31 de xullo de 1918 en Provo, Utah (Estados Unidos), é un químico estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1997.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou química na Universidade Brigham Young, pertencente á Igrexa Mormona, onde se graudó en 1939. En 1943 realizou o doutoramento en bioquímica na Universidade de Wisconsin-Madison.

En 1956 foi nomeado profesor de química na Universidade de Minnesota, e desde 1963 é profesor no Departamento de Química e Bioquímica da Universidade de Os Ánxeles.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Logo do seu doutoramento realizou investigacións nos laboratorios das Universidades de Stanford e Minnesota sobre a estabilización do sérum para as transfusións, e posteriormente sobre a cinética dos mecanismos químicos das enzimas.

Desde a súa posición na Universidade de Os Ánxeles, e á beira de John E. Walker, desenvolveu métodos para estudar a síntese química das enzimas que catalizan a adenosina trifosfato, o principal aportador de enerxía aos organismos. Ademais conseguiron unir as dúas moléculas formantes do fosfato: a adenosina trifosfato ou ATP e a adenosín difosfato ou ADP.

En 1997 foi galardoado, xunto co seu colaborador John E. Walker, coa metade do Premio Nobel de Química polo descubrimento da síntese da molécula da adenosina trifosfato. A outra metade do premio recaeu no químico danés Jens Christian Skou polo descubrimento da enzima transportadora de ións de sodio e potasio, a bomba sodio-potasio.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Predecesor:
Harold Walter Kroto,
Robert Curl
e Richard Errett Smalley
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1997
con
John E. Walker
e
Jens Christian Skou
Sucesor:
Walter Kohn
e
John Pople