Dudley R. Herschbach

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Dudley R. Herschbach
Herschbach.JPG
Dudley R. Herschbach
Datos persoais
Nacemento 18 de xuño de 1932 (82 anos)
Lugar San José, California Estados Unidos de América Estados Unidos
Falecemento
Lugar
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Estados Unidos de América Estados Unidos
Nacionalidade estadounidense
Etnia
Cóncuxe
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
Influído por
Influíu en
Premios
  • Premio Nobel de Química (1986)
  • Medalla Linus Pauling (1978)
  • Medalla Michael Polanyi (1981)
  • Medalla Irving Langmuir (1983)

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Dudley R. Herschbach, nado o 18 de xuño de 1932 en San José, California (EUA), é un matemático, químico e profesor universitario estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1986.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou na Universidade de Stanford, onde se graduou en 1954 e 1955 respectivamente en matemáticas e química. Posteriormente doctorouse en química na Universidade Harvard en 1958, e iniciou a súa tarefa docente en fisicoquímica na Universidade de California, Berkeley, para retornar en 1963 a Harvard. Desde 2005 é profesor de física na Universidade de Texas.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Xunto a Yuan T. Lee foi un dos primeiros científicos en adoptar a técnica dos haces moleculares con fins de investigación química. A creación en 1959 dun apararto co cal dous haces, cada un deles formado por partículas dunha mesma substancia, podían entrecruzarse permitiu a colisión de átomos e moléculas de diferentes especies, reaccionando entre si. Esta colisión permitiu observar como o produto resultante escapa do lugar no que se cruzan os haces. Co uso dunha variedade de detectores de partículas pódese determinar a enerxía dos produtos da reacción e a forma en que esta enerxía se distribue entre as diferentes formas posibles, como a translación (movemento da molécula no seu conxunto), a vibración (oscilacións internas das partes das moléculas) e a rotación.

En 1986 foi galardoado, xunto co seu colaborador Yuan T. Lee e o químico canadense John C. Polanyi, co Premio Nobel de Química polo desenvolvemento da dinámica de procesos químicos elementais.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Herbert A. Hauptman
e
Jerome Karle
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1986
con
Yuan T. Lee
e
John Charles Polanyi
Sucesor:
Donald James Cram,
Jean-Marie Lehn
e
Charles J. Pedersen