Luis Alvarez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Luis Walter Alvarez")
Luis Walter Alvarez
Nobel prize medal.svg
Luis Walter Alvarez 1961.jpg
Datos persoais
Nacemento 13 de xuño de 1911
Lugar San Francisco, California
Falecemento 1 de setembro de 1988 (77 anos)
Lugar Berkeley, California
Nacionalidade Estados Unidos de América
Fillos Walter Alvarez
Actividade
Campo Física
Alma máter Universidade de Chicago
Director de tese Arthur Compton
Contribucións e premios
Premios Premio Nobel de Física (1968)
Luis Alvarez signature.jpg

Luis Walter Alvarez, nado en San Francisco en 1911 e finado en Berkeley en 1988, foi un físico e profesor universitario norteamericano galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1968.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu o 13 de xuño de 1911 na cidade de San Francisco, en California neto do médico asturiano Luís F. Álvarez. Licenciouse en física pola Universidade de Chicago e conseguiu o doutoramento en 1936.

Aínda que foi profesor da Universidade de Berkeley durante toda a súa carreira traballou tamén no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts entre os anos 1940 e 1943, así como no laboratorio de Metalurxia da Universidade de Chicago entre 1943 e 1944, e colaborou no Proxecto Manhattan para a fabricación da bomba atómica.

Morreu o 11 de setembro de 1988 na cidade californiana de Berkeley.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Dirixiu a construción do primeiro acelerador de partículas lineal de protóns entre 1946 e 1947 e inventou a cámara de burbullas de hidróxeno líquido, coa cal identificou moitos estados de resonancia de partículas xa coñecidas. Ao longo da súa carreira tocou un amplo abanico de temas físicos, como os raios cósmicos (é o codescobridor do efecto Leste-Oeste), física nuclear, tema en que estudou a captura de electróns K, a produción de neutróns lentos e descubriu a radioactividade do tricio e varios temas de física de altas enerxías.

En 1968 foi galardoado co Premio Nobel de Física polas súas contribucións na clasificación de partículas elementais grazas ao acelerador de partículas lineal.

Xunto ao seu fillo, o xeólogo Walter Álvarez, propuxo a teoría da extinción dos dinosauros por efecto da caída dun gran meteorito na Península de Iucatán, México. No campo da arqueoloxía tamén se fixo famoso polo seu sistema para observar o interior das pirámides de Exipto a través dos raios X.

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

No seu nome bautizouse o asteroide (3581) Alvarez descuberto o 25 de abril de 1985 por Carolyn S. Shoemaker.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]