Takaaki Kajita
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 9 de marzo de 1959 Higashimatsuyama, Xapón |
| Residencia | Xapón |
| Educación | Universidade de Saitama Universidade de Tokyo Instituto de Kawagoe |
| Director de tese | Masatoshi Koshiba |
| Actividade | |
| Campo de traballo | Física |
| Ocupación | físico, profesor universitario |
| Empregador | Universidade de Tokyo Instituto para a Investigación de Raios Cósmicos |
| Membro de | |
| Interesado en | Física |
| Premios | |
| |
| Sitio web | ipmu.jp… |
Takaaki Kajita (梶田 隆章 Kajita Takaaki?), nado en Higashimatsuyama o 9 de marzo de 1959, é un físico xaponés, coñecido polos seus experimentos de neutrinos en Kamiokande e no seu sucesor, Super-Kamiokande. En 2015, foi galardoado co Premio Nobel de Física xunto co físico canadense Arthur B. McDonald. O 1 de outubro de 2020, converteuse no presidente do Consello Científico do Xapón.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Kajita estudou na Universidade Saitama, graduándose en 1981. Recibiu o seu doutoramento en 1986 na Universidade de Tokyo. Dende 1988, estivo no Instituto para a investigación de raios cósmicos da Universidade de Tokyo, onde foi nomeado profesor asistente en 1992 e profesor en 1999.
Converteuse en director do Centro para Neutrinos Cósmicos do Instituto para a Investigación de Raios Cósmicos (ICRR) en 1999. En 2015, traballou no Instituto Kavli de física e matemáticas do universo en Toquio e é director de ICRR.[1]
En 1988, descubriu xunto co equipo de Kamiokande un déficit de neutrinos muónicos nos neutrinos atmosféricos, fenómeno ao cal chamaron "anomalía de neutrinos atmosféricos" e en 1998 describiu as oscilacións de neutrinos.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Geschichte des ICRR, 2012". Arquivado dende o orixinal o 09 de outubro de 2015. Consultado o 6 de outubro de 2015.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| A Galipedia ten un portal sobre: Xapón |
