Murray Gell-Mann

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Murray Gell-Mann
Nobel prize medal.svg
Murray Gell-Mann - World Economic Forum Annual Meeting 2012.jpg
Nacemento 15 de setembro de 1929
  Manhattan
Nacionalidade Estados Unidos de América
Educado en Universidade Yale e Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts
Ocupación físico, escritor de non ficción, catedrático de universidade e físico teórico
Premios Bolsa Guggenheim, Premio Nobel de Física, Humanist of the Year, William Procter Prize for Scientific Achievement, Medalha Helmholtz, Prêmio Dannie Heineman de Física Matemática, Prêmio John J. Carty, Medalla Franklin, Prêmio Memorial Richtmyer e Fellow of the American Physical Society
editar datos en Wikidata ]
Murray Gell-Mann na Universidade Harvard.

Murray Gell-Mann, nado en Nova York o 15 de setembro de 1929, é un físico estadounidense, galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1969.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciado en física pola Universidade Yale e no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts, en 1955 comezou como profesor universitario na Universidade de California onde ocupou desde 1967 a cátedra de física teórica.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Desde 1950 interesouse na investigación sobre as partículas elementais, recentemente descubertas e denominadas caón e hiperión.A súa clasificación permitiu nomear un novo número cuántico. As súas investigacións, primeiro con Abraham Pais e posteriormente con Kazuhiko Nishijima, permitiron a introdución dunha nova partícula, o hadrón, partícula que descubriu á vez o físico israelí Yuval Ne'emal. A teoría de Gell-Mann achegou orde ao caos ao descubrir preto de 100 partículas no interior do núcleo atómico. Estas partículas, ademais dos protóns e neutróns, estaban formadas por outras partículas elementais denominadas quarks. Estes quarks mantéñense unidos grazas ao intercambio de gluons.

En 1964 ingresou na NASA e postulou o modelo do quark, un modelo que tamén postulou independentemente George Zweig. A teoría moderna das interaccións dos quarks denomínase Cromodinámica cuántica, baseada basicamente sobre o traballo de Gell-Mann.

En 1969 outorgóuselle o Premio Nobel de Física polas súas contribucións e descubrimentos na clasificación de partículas elementais e as súas interaccións. Xunto a Richard Feynman, rivalizando con George Sudarshan e Robert Marshak, foi o primeiro en atopar a estrutura da forza nuclear débil en física. Este traballo seguiu co descubrimento inicial da violación da paridade de Chien-Shiung Wu, segundo as ideas suxeridas polos físicos Chen Ning Yang e Tsung-Dao Lee.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]