Carl David Anderson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Nobel prize medal.svg
Carl David Anderson
Carl anderson.1937.jpg
Datos persoais
Nacemento 3 de setembro de 1905
Lugar Nova York
Falecemento 11 de xaneiro de 1991
Lugar San Marino, California
Nacionalidade estadounidense
Actividade
Campo física
Contribucións e premios
Premios Premio Nobel de Física (1936)

Carl David Anderson, nado en Nova York o 3 de setembro de 1905 e finado en San Marino (California) o 11 de xaneiro de 1991, foi un físico estadounidense.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Era fillo de emigrantes de orixe sueca. Estudou física e enxeñería no Instituto Tecnolóxico de California, obtendo o seu Bachelor of Sciences en 1927 e doutorándose en 1930. Posteriormente, en 1939, foi catedrático do departamento de Física en devandita Universidade.

Pronto destacou polos seus traballos de investigación sobre os fotoelectróns producidos por raios X, a radiación cósmica -en colaboración con Robert Andrews Millikan -, os raios gamma e a radioactividade inducida. Fotografando os rastros de raios cósmicos na cámara de ionización, descubriu en 1932 unha partícula que bautizou co nome de positrón, chamada tamén electrón positivo por ter a mesma carga positiva que un protón e a mesma masa que un electrón, e cuxa existencia fora predita uns anos antes por Paul Adrien Maurice Dirac.

En 1938 descubriu outra importante partícula elemental relacionada cos raios cósmicos, o mesón (chamado agora mesón ý), previsto xa por Hideki Yukawa en 1935. En 1950 achegou probas da existencia de partículas V cargadas e neutras.

Polo seu descubrimento do positrón outorgóuselle o Premio Nobel de Física en 1936, compartido con Victor Franz Hess.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]