Heike Kamerlingh Onnes

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaHeike Kamerlingh Premio Nobel

Heike Kamerlingh Onnes en 1878.
Nome orixinal(nl) Heike Kamerlingh Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento21 de setembro de 1853
Groninga - Groningen, Países Baixos Editar o valor em Wikidata
Morte21 de febreiro de 1926 (72 anos)
Leiden
Lugar de sepulturaKerkhof Dorpskerk Voorschoten (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Rector magnificus of Leiden University (en) Traducir
Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeNeerlandesa Países Baixos Países Baixos
EducaciónUniversidade de Heidelberg
Director de teseRudolf Adriaan Mees Editar o valor em Wikidata
Coñecido porsupercondutividade
Actividade
Campo de traballofísico
Ocupaciónfísico , profesor universitario , catedrático , inventor , científico Editar o valor em Wikidata
EmpregadorUniversidade de Leiden, Dutch ordinary professor (en) Traducir. Faculdade de Matemática e Ciências Naturais (pt) Traducir (1882–1924) Editar o valor em Wikidata
Membro de
Influencias
LinguaLingua neerlandesa, lingua inglesa e lingua francesa Editar o valor em Wikidata
Participou en
19213rd Solvay Conference on Physics (en) Traducir
19111st Solvay Conference on Physics (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Obra
Obras destacables
DoutorandoJules-Émile Verschaffelt, Wander de Haas, Pieter Zeeman, Jacob Clay, Johannes Petrus Kuenen, Claude August Crommelin, Ewoud van Everdingen, Remmelt‏ Sissingh (pt) Traducir, Marc de Haas, Leendert M. J. Stoel (en) Traducir, Eliza C. de Vries (en) Traducir, Adriaan Lebret (en) Traducir, Anthony van Eldik (en) Traducir, Charles M. A. Hartman (en) Traducir, Cornelis Braak (en) Traducir, Gerbert H. Fabius (en) Traducir, Hendrik A. Kuypers (en) Traducir, Pieter G. Cath (en) Traducir, Willem Tuyn (en) Traducir, Arend Th. van Urk (en) Traducir, Frans Michel Penning, Leonard C. Jackson (en) Traducir, Johan D.A. Boks (en) Traducir e Willem van Bemmelen Editar o valor em Wikidata
Familia
CónxuxeMaria Adriana Wilhelmina Elisabeth Bijleveld (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
FillosAlbert Kamerlingh Onnes (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
PaisHarm Kamerlingh Onnes (en) Traducir Editar o valor em Wikidata  e Anna Gerdina Coers (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
IrmánsMenso Kamerlingh Onnes e Jenny Kamerlingh Onnes Editar o valor em Wikidata
Premios
Premio Nobel en 1913

Musicbrainz: 4260b82e-ac9c-4ed6-ab41-0b0a49880eb4 WikiTree: Onnes-87 Find a Grave: 46551983 Editar o valor em Wikidata

Heike Kamerlingh Onnes, nado en Groninga o 21 de setembro de 1853 e finado en Leiden o 21 de febreiro de 1926, foi un físico holandés, descubridor da supercondutividade e galardoado co Premio Nobel de Física en 1913.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Entre 1871 a 1873 estudou na Universidade de Heidelberg, onde foi alumno de Robert Bunsen e Gustav Kirchhoff, doutorándose na Universidade de Groninga en 1879. Foi profesor na Escola Politécnica de Delft entre 1878 e 1882, posto que abandonou ese ano para ser profesor de física na Universidade de Leiden ata a súa xubilación en 1923.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Paul Ehrenfest, Hendrik Lorentz, Niels Bohr e Heike Kamerlingh Onnes en 1919 no Laboratorio Crioxénico de Leiden

Influenciado polo traballo do seu compatriota Johannes Diderik van der Waals, deduciu unha das ecuacións de estado aplicable aos gases, que leva o seu nome. Así mesmo, estudou as propiedades termodinámicas dos gases e líquidos nunha ampla escala de presións e temperaturas. En 1894 fundou o Laboratorio Crioxénico de Leiden, que actualmente leva o seu nome. Investigou os efectos do frío extremo en numerosos gases e metais.

En 1908 conseguiu licuar helio a baixa temperatura por primeira vez, aínda que non conseguiu solidificalo, feito que sucedeu en 1926 da man dos seus discípulo Willem Hendrik Keesom. Descubriu (en 1911) a case total ausencia de resistencia ao paso da electricidade de certas substancias (mercurio, chumbo) a temperaturas próximas ao cero absoluto, fenómeno coñecido como superconductividade.

En 1913 foi galardoado co Premio Nobel de Física por, en palabras do comité, "as súas investigacións nas características da materia a baixas temperaturas que permitiron a produción do helio líquido".

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

Na súa honra bautizouse o cráter Kamerlingh Onnes da Lúa.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]